Col du Galibier z Le Clapier

Legendarna wspinaczka. Podobało mi się, chociaż pierwsza część (Lautaret) jest dość zatłoczona samochodami. Niestety musiałem to zrobić w upale, ale nadal można sobie poradzić przy nieco mniejszym wysiłku. Wspaniała wspinaczka. Niektóre miejsca mają kiepski asfalt, a ostatni kilometr jest dość stromy. Wciąż do pokonania.

Uważam, że to bardzo przyjemna jazda, mimo że ludzie mówią, że to najgorsze kierunki, z których można przyjechać (zepsute!). Wyjechałem o 7 rano w niedzielę i ruch był spokojny. Weekend oznacza również mniej pojazdów ciężarowych. Na większości wznoszącej się trasy nadal znajduje się przyzwoitej wielkości ścieżka rowerowa.
Włączyłem ścieżkę rowerową RS1091 wokół jeziora, byłem zdezorientowany dużymi betonowymi barierami, dopóki nie natknąłem się na częściowo zawalony odcinek i wiele dużych głazów! Wciąż widziałem, jak inni z niej korzystają. Oficjalnie zamknięta, ale wciąż uczęszczana. Miła przerwa od drogi i pozwala uniknąć wspinaczki najdłuższym tunelem.

Uważam, że jest łatwiejszy niż Glandon. Nachylenie do La Grave jest dość łagodne, więc można znaleźć przyjemny rytm i podziwiać coraz piękniejsze krajobrazy. Kilka profili & plannerzy pokazują kilka szalenie wyglądających 20％ odcinków, takich jak pierwszy tunel (rampe des commères). Wydaje mi się, że to nic innego jak błędy danych GPS spowodowane utratą sygnału.

Jak wielu zatrzymałem się w La Grave na kawę, przekąskę i napełnienie bidonów. To dobry przystanek, ponieważ pokonałeś trzy czwarte dystansu, ale tylko połowę wysokości, więc najtrudniejsza praca jest jeszcze przed tobą. Byłem zaskoczony, jak tętni życiem Col de Laurant, z mnóstwem miejsc otwartych na jedzenie i picie, informacjami turystycznymi i sklepami. Stamtąd można cieszyć się ostatnim, najbardziej spektakularnym odcinkiem i czuć zadowolenie z ludzi, którzy pojechali do Lautaret tylko po to, by przejechać ostatnie kilka kilometrów.

Nie trzeba dodawać, że pod koniec wspinaczka staje się coraz ostrzejsza!
Jeśli planujesz zatrzymać się na szczycie na zdjęcia i przekąskę, weź ze sobą winderbreaker, nawet latem. Jeśli wracasz do Le Bourg-d' Oisans, polecam zrobić sobie przerwę natychmiast po powrocie do Lautaret, abyś mógł cieszyć się nieprzerwanym i zasłużonym zjazdem, a może także kilkoma PB na 5/10/20 mil.

Jak wspomniano w wielu innych recenzjach, droga do Col du Lautaret jest bardzo ruchliwa. Z La Grave roztaczają się piękne widoki na National Parc des Ecrins ze szczytami górskimi powyżej 4000 m. Wspinaczka z Lautaret na szczyt jest spektakularna. W pogodny dzień można dostrzec Mont Blanc.
Dałbym wspinaczce 5 gwiazdek od Col du Lautaret do szczytu.

Z Bourg d'Oisans, wspaniała długa wspinaczka, niezbyt stroma, aż do Lautaret, stamtąd nachylenie wzrasta aż do osiągnięcia szczytu, wyjątkowej atmosfery dla entuzjastów kolarstwa.

Z kempingu w Bourg d'Oisans pojechałem tym podjazdem. Tak, droga D1091 jest zatłoczona (ale ma doskonałą ścieżkę rowerową wzdłuż dużej części trasy), ale stopniowe wychodzenie z doliny jest piękne. Zwłaszcza z wioski La Grave roztacza się wspaniały widok na lodowiec La Meije, a krajobraz coraz bardziej wynagradza ciężką pracę. Wspinaczka jest długa, ale ponieważ obejmuje również kilka kilometrów z procentami około 3％, a nawet kilka małych zjazdów, można się podnieść w dobrych dawkach. Od Lauraret do szczytu Galibier można podziwiać to, co Alpy mają najpiękniejszego do zaoferowania. Niesamowite widoki, ostre zakręty, głębokie i ekscytujące drogi. I nawet te są w porządku do pedałowania. Diabeł tkwi w ogonie: ostatnie dwa kilometry od tunelu bolą przez chwilę.

Dobrą alternatywą, aby ominąć nudniejszy pierwszy odcinek drogi D1091 z Bourg d'Oisans do Freney d'Oisans, jest pojechanie małą drogą D220 w górę za le Clapier, przez wioski Bons, Mont de Lans, a następnie z powrotem główną drogą do Le Deux Alpes. Przed powrotem do głównej drogi D1091 można wybrać RS1091, piękną utwardzoną trasę rowerową, która mija zbiornik Lac du Chambon na południe. Następnie, za Freney d'Oisans, nadal kończy się na D1091. Stamtąd należy podążać główną trasą.
Pomimo tłumów, zdecydowanie zrób to raz!

Czas na laotaret, zwłaszcza ostatnie 8 km, jest trudny i należy zabrać ze sobą co najmniej 2 duże butelki wody, w przeciwnym razie nie uda się go pokonać.

Niezły podjazd, ale trudny i dużo ruchu aż do laotaret, szczególnie ostatnie 8 km jest trudne.

Zrobione wczoraj. Franck Pastor powiedział wszystko. Osobiście robię sobie przerwę w drodze do La Grave, aby napełnić butelki przed biurem przewodnika, a w drodze powrotnej, aby napić się coli naprzeciwko Meije. Droga do Le Lautaret jest dość długa psychicznie, nawet jeśli nie jest trudna.
Stały ruch. Nawet na Galibier w lecie.

Główna droga na Col du Lautaret jest bardzo ruchliwa. Niemniej jednak zapewnia bardzo ładne widoki. Naprawdę ładnie robi się dopiero od Col du Lautaret do szczytu Galibier. Tutaj naprawdę czuje się, że jest się wysoko w górach. Bardzo ładne widoki, gorąco polecam! Ale to 'polecam' dotyczy zwłaszcza ostatniego odcinka z Col du Lautaret.

Bardzo długi podjazd, który w porównaniu ze swoimi wariantami po stronie Hautes-Alpes i Savoie ma tę wadę, że cierpi z powodu dużego ruchu, przynajmniej do Col du Lautaret, oraz przechodzi przez kilka długich tuneli, w których dobre oświetlenie nie jest zbędne. Oferowane nachylenia również nie są szczególnie strome, z wyjątkiem samego początku ("Rampe des Commères"), następnie w kierunku Villard-d'Arêne i od Lautaret do Galibier, szczególnie ostatniego kilometra.

Ale przekraczane krajobrazy są warte wycieczki, zwłaszcza wąwozy Infernet oraz widoki na Meije i masyw Écrins z La Grave.