Tips in de buurt
| Mooi landschap |
| 15 haarspeldbochten |
| Gravel |
| Slecht wegdek |
| #33 zwaarste beklimming van Frankrijk |
| #50 meeste hoogtemeters van Provence-Alpes-Côte d'Azur |
| #24 langste beklimming van Hautes Alpes |
| #35 gemiddeld steilste beklimming van Hautes Alpes |
Col du Parpaillon vanuit Crévoux is een klim in de regio Serre Ponçon. De klim is 12 km lang en overbrugt 989 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 8.2%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 1210. De top van de klim bevindt zich op 2628 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 10 reviews over deze klim en uploadden 22 foto's.
Straatnamen: D 39T & D 39t
5.0 door CycloWorldVanaf 2025 is de tunnel aan beide kanten gesloten met stevige rotsblokken. Je kunt er dus niet meer doorheen. Wel overheen, reken op een stevige wandeling van 60 minuten.... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Ik moet wel een van de weinige gekken zijn die hem beklommen heeft met een racefiets en wegbanden (geen gravel, weg!) en dat zou ik'niet aanraden. Ik kreeg een lekke band in de afdaling. De omgeving is prachtig en de klim zeer aangenaam. Doe het als je een mountainbike of een Gravel hebt en in de buurt bent.
Je dois être un des seul fou à l'avoir grimpé avec un vélo de route et des pneu de route (pas de Gravel, de route !) et je déconseille de faire ça. J'ai en effet crevé dans la descente. Le cadre est magnifique et l'ascension très agréable. À faire si vous avez un vtt ou un Gravel et que vous êtes dans la région.
Vanaf 2025 is de tunnel aan beide kanten gesloten met stevige rotsblokken. Je kunt er dus niet meer doorheen. Wel overheen, reken op een stevige wandeling van 60 minuten.
De laatste driekwart van deze klim is niet geschikt voor racefietsen. Het eerste kwart van het parcours (en alles daarvoor) is echter zwaar, maar een feest!
Les trois quart finaux de cette montée ne sont pas praticable en vélos de route. Cependant, le premier quart de la trace (et tout ce qui va avant) c’est dur, mais un régal !
Beklommen in augustus 2024.
Deze kant (vanuit Embrun) is te doen met een gravelbike, maar zeker niet met een racefiets.
Het onverharde deel lag er best goed bij. Af en toe een grote steen maar meestal vrij strak gravel. Het onverharde deel is werkelijk schitterend en doet niet onder voor de andere (meer beroemde kant).
Pak je de gravelbike zul je wel dezelfde kant af moeten dalen. De andere kant is namelijk in véél slechtere conditie. Zelfs met mijn fully met dropper moest ik opletten.
Het klopt dat de tunnel officieel dicht is, maar je kunt er gewoon doorheen. Wel een goede lamp meenemen!
Zomer 2023 op fietsverlof beklommen vanuit crévoux met een toerfiets. Tunnel werd gezegd te zijn gesloten door steenlawines. Uiteindelijk toch besloten om te proberen, zonder problemen. We waren met 4 toerfietsen zonder vering, zeker voor de afdaling banden iets platter zetten.
Het Parpaillon dilemma!
Ik maak me klaar om mijn beklimming van de Col du Parpaillon, die ik niet heb kunnen voltooien, af te ronden. Geblokkeerd op 3 km van de tunnel door de onbegaanbare sneeuw, die nog steeds erg aanwezig is boven 2300m.
Gevalletje geweten!
Ik hield van die driekwart beklimming.
En ik wil jullie er alles over vertellen...
Kortom, je zult begrijpen dat ik vals speel voor jou, vanwege jou!
Ik kom terug om deze klim te doen omdat ik er zo van genoten heb.
Het is een unieke klim!
Het landschap rond Crévoux en La Chalp is majestueus.
Het eerste deel naar de Cabane des Espagnols is erg mooi, maar het is een goede klim. De geschiedenis van deze hut en haar bestaansreden is ontroerend. Dit gedeelte is gemakkelijk te lopen. Het pad is veeleisend maar tegelijkertijd zo aangenaam. De rust, de kleuren, de vegetatie en het uitzicht liggen allemaal voor het grijpen.
Op 24 mei, boven de hut, werd de weg afgesloten en verboden.
Vanaf dat moment verslechterde het wegdek aanzienlijk. We reden nu over een tapijt van oranje-oker dennennaalden vermengd met tamelijk onschuldige grijze kiezels. Maar wees gewaarschuwd, je moet nog steeds uitkijken waar je je voorwiel neerzet.
Het is een speeltuin die iedereen tegenwoordig Gravel noemt, maar ik ging met 4-seizoenen 23 mm Continental banden.
In deze tijd van het jaar is de sneeuw nooit ver weg en het landschap is betoverend.
Ik vergat te vermelden dat er een paar ontwortelde bomen het pad versperden... Een voorproefje van avontuur. We zijn ver weg van de N94 en dat is maar goed ook.
Nee, de Tour de France komt hier niet langs en dat is jammer!
Of is dat maar goed ook?
Ik twijfel tussen de frustratie dat ik ben tegengehouden door de sneeuw en het plezier dat ik heb beleefd aan het klimmen in deze magische weersomstandigheden.
Kortom, ga ervoor!
Het is echter wel aan te raden om wat basisvaardigheden in het terrein te hebben om een goede afdaling te kunnen maken. Daal anders langzaam af terwijl je op de rem staat en het komt goed.
De Parpaillon: een echte traktatie!
Le dilemme du Parpaillon !
Je m’apprête à valider mon ascension du col du Parpaillon que pourtant je n’ai pas pu finir. Bloqué à 3 km du tunnel par la neige infranchissable qui est encore très présente au dessus de 2300m.
Cas de conscience !
J’ai adoré ces « trois quarts d’ascension ».
Et j’ai envie de vous en parler…
Bref, vous l’aurez compris, c’est pour vous, à cause de vous que je triche !
Je reviendrai faire cette côte tant je me suis régalé.
Elle est unique, cette ascension !
Les paysages autour de Crévoux et de La Chalp sont majestueux.
La première portion qui va jusqu’à la Cabane des Espagnols est toute mignonne mais elle grimpe bien. L’histoire de cette cabane et de sa raison d’être est touchante. Ce tronçon est praticable sans souci. Le chemin est exigeant mais en même temps tellement agréable. Calme, couleurs, végétation, vues, tout est au rendez-vous.
Ce 24 mai, au dessus de la cabane, la route était barrée et interdite.
Dès lors, le revêtement se dégrade nettement . On se retrouve à rouler sur un tapis d’aiguilles de pins de couleur ocre orangé qui se marient avec des cailloux gris plutôt inoffensifs. Mais, attention, on est tout de même contraint de regarder où l’on pose sa roue avant.
C’est un terrain de jeu que tout le monde appelle Gravel aujourd’hui, mais je suis passé avec des Continental 4 saisons en 23mm.
À cette saison, la neige n’est jamais loin et le décor est enchanteur.
J’oublie de parler des quelques arbres déracinés qui obstruent le chemin… Un petit goût d’aventure. On est loin de la N94 et c’est tant mieux.
Non, Le Tour de France n’est pas prêt de passer par là et c’est bien dommage !
Ou, c’est tant mieux aussi ?
J’hésite entre la frustration d’avoir été stoppé par la neige et le plaisir d’avoir grimpé dans ces conditions climatiques un peu magiques.
Bref, allez-y !
Il est tout de même conseillé d’avoir quelques rudiments de pilotage tout terrain pour négocier une bonne descente. Sinon, descendez lentement debout sur les freins et tout ira bien.
Le Parpaillon : un régal !
Klim goed te doen omdat de weg net (oktober 2022) geëgaliseerd is. Laatste twee kilometer misschien lastiger met racefiets. Gravelbike aan te raden. Fully MTB een must als je af wil dalen aan de andere kant. Neem dan ook goede verlichting mee voor de tunnel want dat is een avontuur op zich met rotsen, diepe plassen. En zorg voor warme kleding een goede remmen om over het stuiterpad naar Condamine - Chatelard af te dalen. Aan de noordzijde vrij goed bereik met smartphone. Zuidkant is grotendeels zonder bereik. Aan beide kanten een mooi desolaat landschap met fantastisch uitzicht.
Zeker een aanrader, maar niet met de racefiets. Omhoog misschien nog wel te doen, maar je zult ook naar beneden moeten... :-) Zelfs met de MTB op een gegeven moment pijn aan de polsen in de afdaling door al het gestuiter. Maar echt een schitterend gebied om door te fietsen. Klim is wel redelijk bekend onder 4x4 fanaten. Daar kan je er dus een paar van tegenkomen. Verder vooral wandelaars en misschien wat koeien. Lampje mee als je door de tunnel wil. Wel de moeite waard om ook even het uitzicht aan de andere kant mee te nemen.
een echte mooie beklimming, de laatste 12 km zijn wel onverhard (niet aan te raden met een racefiets). Hoe hoger je komt, hoe mooier de uitzichten worden. Je kunt via de tunnel naar de andere kant van de berg, tunnel is lang, nat en totaal donker.
Een echt pijnlijke pas, maar het is de uitdaging en met 12 km is het een goede workout! Ik raad het aan!
Un col qui fait vraiment mal mais bon c'est le challenge et avec 12km c'est un bon entraînement ! Je recommande !
| 7 km/u | 01:43:16 |
| 11 km/u | 01:05:42 |
| 15 km/u | 00:48:11 |
| 19 km/u | 00:38:02 |
Deze pagina is beter in de app
