Col du Grand-Saint-Bernard

Vanaf Aosta begint de klim rustig over een brede hoofdweg. Het stijgingspercentage ligt meestal rond de 5％, waardoor je al snel een ritme kan vinden. Er is veel verkeer in dit eerste gedeelte. Maar er is een smalle strook naast de weg voor fietsers. Na de afslag naar de oude pas verandert e.e.a.: de brede weg maakt plaats voor een smallere weg met korte rechte stukken en opeenvolgende haarspeldbochten. Het landschap wordt ruiger, met hoge rotswanden. Op een gegeven moment kun je goed zien waar je heen moet. De koele passages door het bos zijn overigens een uitkomst. Zorg dat je op tijd start en of onderweg in één van de dorpjes je water bijvult. De stijgingspercentages blijven ook in het laatste gedeelte constant en worden nergens extreem, meestal 6 à 7％, waardoor het goed vol te houden is. De moeilijkheid zit hem vooral in de lengte van de klim. Het slotstuk, bovenop de pas, langs het meer is schitterend en geeft veel voldoening.

Lang langer langst. Deze klim is vooral heel erg lang dus. Maar dit maakt hem absoluut eentje die je wilt veroveren. Niet vanwege de lange brede aanloop, vaak druk vanwege doorgaand verkeer, wel vanwege het gevoel van verovering als je eenmaal boven bent. Het weer kan variëren, veel wind op de top dus neem goede voorbereiding als je op pad gaat!

Wat voor de renners van de Giro d'Italia in mei 2023 onmogelijk was door de sneeuw (ze namen de tunnel) kon voor mij begin september wel. De Italiaanse zijde van deze letterlijk grensoverschrijdende col opfietsen.
Het is één van de historisch belangrijkste passen uit het alpengebied. Aangelegd door de Romeinen, in de middeleeuwen gebruikt door Karel de Grote en in 1800 door Napoleon met zijn 30.000 man sterke leger.
De klim is vrij lang zonder extreme percentages waar je vooral moet doseren in het eerste lange deel om voor het pittige slot nog iets in de tank te hebben.
Eerste deel (20 km) is drukke brede weg die zich uit het Aostadal slingert via de eerste haarspeldbochten met onderweg reeds fabelachtige uitzichten. Na het links afleiden van het meeste auto/vrachtverkeer richting tunnel in Saint Rhémy begint rechts het puur natuur slotdeel (14 km) met series van haarspeldbochten de rotsflank op. Onderweg fiets je nog even onderdoor de overdekte aanloopkoker naar de tunnelingang om nadien boven de 2000 meter boomgrens in een hooggebergte decor te belanden. Er is enkel nog gedisciplineerd toeristisch auto en moto verkeer.
Prachtig meertje, met souvenirstalletjes voor Hotel Albergo Italia en onder het toeziend oog van het Sint.Bernard standbeeld, is de voorbode van de grens want de effectieve top ligt even verder al op Zwitsers grondgebied.
Pasovergang loopt dwars door historische Hospice gebouw met hotel,restaurant,kapel,museum,souvenirwinkel en parkeergelegenheid. Het blijft bescheiden en dus geen kermis zoals op de Stelvio.

Praktisch: Op het eerste deel is er meestal een behoorlijke strook asfalt voorzien voor fietsers naast het autodeel.
Verspreid over de route zijn er enkele korte tunnels en gaanderijen waar een rood fietsknipperlicht nooit geen kwaad kan.
Bevoorrading en waterbronnen onderweg geen probleem.
Vroeg vertrekken als het kan want de beklimming is de zuidkant en heeft amper schaduw.

Historische TOPKLIM met wondermooie hooggebergte pasovergang tussen Italië en Zwitserland!!!

Een beklimming om echt niet te missen! De eerste circa 32km zijn goed op tempo te fietsen en nergens wordt het echt steil. Je fietst op de route richting de tunnel, dus relatief veel verkeer. Op diverse plekken extra ruimte gemaakt om te fietsen. Richting de splitsing tussen tunnel en pas wat kleinere dorpjes en komen de mooiere uitzichten. Na de splitsing begint het mooie klimwerk. Op circa 10km een parkeerplaats aan de rechterhand en het eerste uitzicht op het laatste deel van de klim. De klimkilometers gaan tellen en het laatste deel wordt ook uitdagender met minder (geen) rustmomenten. Echt prachtig het uitzicht op de haarspeldbochten en de route die je af te leggen hebt! Tenminste - een deel van de route komt pas weer te voorschijn na een volgende haarspeldbocht, maar deze vergezichten zijn - naast het (mentaal) doorbijten - wel gewoon prachtig. Op het einde voor de beklimming nog even doorfietsen naar de Zwitserse kant en dan genieten van het meer aan beide zijdes van de grens.

De eerste 20 km zijn doodsaai, over een doorgaande verkeersweg. Klimt licht, dus het schiet gelukkig wel op. Na de afslag bij de tunnel wordt de klim steeds mooier. De finale is prachtig, een echte klassieke alpenpas. Maar laat je niet misleiden: als je denkt de top te zien, valt dat een paar keer tegen. Maar na de tunnel/galerij ben je er!

Wat een waanzinnige rit was dit! Het was zeer heet toen ik er was, dus vroeg begonnen (07:00). Temperatuur was daardoor goed te doen en je fiets dan nog veelal in de schaduw. Verkeer hierdoor ook nog minimaal. Zodra je de ingang van de tunnel bent gepasseerd is de klim echt magisch mooi en de laatste meters naar de top zijn prachtig. Nergens is de klim echt zwaar en je komt met regelmaat plekken tegen om je bidons bij te vullen. Kortom
een fantastische klim vanuit Aosta ❤️

In Étroubles gestart, aan de Italiaanse kant, daardoor niet lang over de drukke route hoeven te fietsen. Zodra je rechtsafslaat naar de pas, en het doorgaand verkeer achter je laat, kan je lekker rustig fietsen. De eerste helft is goed te doen, de tweede helft gaat de hoogte een rol spelen en wordt het pittiger. Prachtige omgeving!

Klim die mooi wordt op het moment dat je de grote weg verlaten hebt. Prachtige natuur met prachtige uitzichten. Zorg er wel voor dat je pijp niet leeg is voor de finale begint. Ik spreek uit ervaring 🥵

Heel mooi, jammer genoeg veel moto's die je de pas afsnijden.
Begin is op een drukke baan maar eens de wegen splitsen blijven enkel de fietsers, moto's en toeristen over.
Boven heb je de hospice, zeker de moeite waard om daar eens te overnachten!

Vanuit vallepine gestart. Niet echt steil maar lang. Klein stukje voor de pas over een drukke weg met vrachtverkeer . Slechts paar km. Daarna de pas op, rust en uitstekend wegdek. Hoe hoger hoe mooier , boven kan het koud zijn.

Fantastiche klim vanuit Aosta (Italië), vooral omdat het verkeer via de tunnel gaat en er nauwelijks auto's over de pas rijden. De col heeft geen grote naam en dus bij de massa's motorrijders niet bekend. Daarnaast was deze weg altijd zeer beroerd voor fietsers, maar is deze een aantal jaren geleden volledig gerenoveerd. Perfect asfalt. Prachtige klim. Als je denkt de top in zicht te hebben, vergis je je en krijg je nog een heerlijke serie bochten voor je kiezen.

Mooie beklimming gedaan vanaf camping grand combin in Valpelline. Was vrij rustig op de pas en het uitzicht geweldig.