If you translate Bealach na Bà from Gaelic, you end up with a kind of "goat trail". Da's an appellation that is certainly correct. The road is very narrow in places, you can barely cross motorised traffic. Combined with high gradients, this makes for an extra balancing act on the bike.
Furthermore, "goat paths" are mostly very steep. On the Bealach na Bà, you first have some quiet time to warm up the legs, but be sure not to pump them full just yet as you will regret it immensely afterwards.... For the first 3.5 kilometres, the road climbs on average between 4 and 6％, with occasional peaks (well) above 10％. Then comes an intermediate stretch of about's 3 kilometres where the average gradient is 7 to 8％. There are numerous strips in between that go towards 10％, and sometimes thickly above it, but because there are also descending intermediate strips, this has an impact on the average gradient. It is a harbinger of things to come...
Some 3 kilometres below the summit, the real work begins! Here, as it were, a real "Wall of Hoei" has hidden itself. For two kilometres you pound your way up at an average of 11 to 12％. Climbing percentages of 20-22％ are no exception here, nor are strips of several hundred metres at 15-16％. This is a real "make-or-break strip": either bite the bullet or get off the bike. It is hugely important to maintain your cadence, no matter what gear you do it on because it hurts (temporarily) anyway! If you stall or put your foot down here, it's resolutely game over!
Fortunately, the last kilometre softens. Here the average gradient is around 6％. From here on, it's enjoy the rest of the climb.
Als je Bealach na Bà vertaalt uit het Gaelic, dan kom je bij een soort "geitenpad" terecht. Da's een benaming die zeker klopt. De weg is op sommige plaatsen erg smal, je kan er amper gemotoriseerd verkeer kruisen. Gecombineerd met hoge stijgingspercentages maakt dat een extra balansoefening op de fiets.
Verder zijn "geitenpaden" vooral erg steil. Op de Bealach na Bà heb je eerst rustig de tijd om de benen op te warmen, maar pomp ze zeker nog niet vol want dat zal je je achteraf enorm beklagen... De eerste 3.5 kilometer loopt de weg gemiddeld tussen de 4 en 6％ omhoog, met af en toe een uitschieter (dik) boven de 10％. Vervolgens komt er een tussenstuk van zo'n kleine 3 kilometer waar de gemiddelde helling 7 à 8％ bedraagt. Er zitten talrijke stroken tussen die richting de 10％ gaan, en soms dik daarboven, maar doordat er ook dalende tussenstroken zijn heeft dat een impact op het gemiddelde stijgingspercentage. Het is een voorbode voor wat komt...
Zo'n 3 kilometer onder de top begint het echte werk! Hier heeft als het een ware een dubbele "Muur van Hoei" zich verstopt. Gedurende twee kilometer beuk je je aan gemiddeld 11 à 12％ een weg naar boven. Stijgingspercentages van 20 à 22％ zijn hier geen uitzondering, stroken van enkele honderden meters aan 15 à 16％ zijn dat evenmin. Dit is een echte "make-or-break strook": ofwel bijt je door, ofwel stap je van de fiets. Het is enorm belangrijk om je cadans te blijven behouden, maakt niet uit op welke versnelling je dat doet want pijn doet het (tijdelijk) sowieso! Als je hier stilvalt of voet aan de grond zet, dan is het resoluut game over!
Gelukkig zwakt de laatste kilometer af. Hier bedraagt het gemiddelde stijgingspercentage om en bij de 6％. Vanaf hier is het genieten van de rest van de klim.
Continue with Google
Continue with Facebook
Continue with Apple
