Bealach na Ba vanuit Tornapress

Fenomenale klim. Hij begint vrij gematigd, maar wordt steeds steiler tot anderhalve kilometer onder de top. Je rijdt ondertussen door een prachtige vallei, die op Schotse wijze in de wolken gehuld kan zijn maar een half uur later helemaal opentrekt voor een geweldig uitzicht. Er is weinig verkeer, maar het zijn wel typisch Schotse smalle wegen met korte passing places. Vlak onder de top heb je het beste uitzicht over de vallei. Vanaf dat punt vlakt de klim af tot het hoogste punt. Aanrader om ook de andere kant mee te pakken.

Als je Bealach na Bà vertaalt uit het Gaelic, dan kom je bij een soort "geitenpad" terecht. Da's een benaming die zeker klopt. De weg is op sommige plaatsen erg smal, je kan er amper gemotoriseerd verkeer kruisen. Gecombineerd met hoge stijgingspercentages maakt dat een extra balansoefening op de fiets.

Verder zijn "geitenpaden" vooral erg steil. Op de Bealach na Bà heb je eerst rustig de tijd om de benen op te warmen, maar pomp ze zeker nog niet vol want dat zal je je achteraf enorm beklagen... De eerste 3.5 kilometer loopt de weg gemiddeld tussen de 4 en 6％ omhoog, met af en toe een uitschieter (dik) boven de 10％. Vervolgens komt er een tussenstuk van zo'n kleine 3 kilometer waar de gemiddelde helling 7 à 8％ bedraagt. Er zitten talrijke stroken tussen die richting de 10％ gaan, en soms dik daarboven, maar doordat er ook dalende tussenstroken zijn heeft dat een impact op het gemiddelde stijgingspercentage. Het is een voorbode voor wat komt...

Zo'n 3 kilometer onder de top begint het echte werk! Hier heeft als het een ware een dubbele "Muur van Hoei" zich verstopt. Gedurende twee kilometer beuk je je aan gemiddeld 11 à 12％ een weg naar boven. Stijgingspercentages van 20 à 22％ zijn hier geen uitzondering, stroken van enkele honderden meters aan 15 à 16％ zijn dat evenmin. Dit is een echte "make-or-break strook": ofwel bijt je door, ofwel stap je van de fiets. Het is enorm belangrijk om je cadans te blijven behouden, maakt niet uit op welke versnelling je dat doet want pijn doet het (tijdelijk) sowieso! Als je hier stilvalt of voet aan de grond zet, dan is het resoluut game over!

Gelukkig zwakt de laatste kilometer af. Hier bedraagt het gemiddelde stijgingspercentage om en bij de 6％. Vanaf hier is het genieten van de rest van de klim.

Hell of a Climb! Maar ontzettend mooi! Omdat je zo ver noordelijk zit zijn er weinig bomen en heb je vanaf het begin al het idee dat je in de Alpen zit.
In 2009 heb ik tijdens onze zomervakantie in Schotland deze beklimming gedaan. Het was 15 graden en er stond een harde wind. De familie zou boven op mij wachten, en wachten, en wachten want op een gegeven moment kwam ik niet meer verder. Gebeld om me op te halen, maar geen bereik dus toch maar verder knokken. Uiteindelijk kreeg ik de trappers weer goed rond en kwam ik boven. Achteraf bleek het stuk waar ik bijna had opgegeven met 20％ omhoog te gaan!
Echt een magnifieke klim met (op dat moment) weinig verkeer. Houd er wel rekening mee dat de weg smal is en je af en toe moet stoppen om een auto of camper te laten passeren.