| Beroemde beklimming |
| Mooi landschap |
| #40 zwaarste beklimming van Wallis |
| #50 meeste hoogtemeters van Zwitserland |
| #56 langste beklimming van Zwitserland |
Simplonpass vanuit Brig is een klim in de regio Wallis. De klim is 20.8 km lang en overbrugt 1331 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 6.4%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 1051. De top van de klim bevindt zich op 2005 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 7 reviews over deze klim en uploadden 22 foto's.
Straatnamen: Glismattenstrasse, Gliserallee, Gliserallee, Neue Simplonstrasse, Neue Simplonstrasse, Rosswaldstrasse & 9S
3.0 door FaustoMijn suggestie: ontwijk zoveel mogelijk de grote weg en kies hier vooral zoveel mogelijk voor de oude pasweg. Je fietst dan op een verlaten weg die slecht onderhouden is (maar voor klimmen prima). Deze kringelt langs de grote drukke weg, waar erg hard wordt gereden. In plaats van de Ganterbrücke zou je bijvoorbeeld ook de oude weg kunnen nemen, je komt dan ook nog langs een mooie waterval. Richting de top is er geen alternatieve weg meer en zul je over de grote weg moeten. ... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Het begin van de klim vanuit het noorden is best leuk, omdat het over zijwegen kan. Zodra je na de brug de galerijen inrijdt, wordt het onaangenaam. Veel verkeer en geen alternatieven. Dat moet je willen.
Der Beginn des Anstiegs von Norden her ist ganz nett, da auf Nebenstraßen möglich. Sobald man nach der Brücke in die Gallerien eintaucht, wird es unschön. Viel Verkehr und keine Alternativen. Das muss man wollen.
Ik heb zoveel gelezen over hoe slecht de Simplon is om te fietsen. Uiteindelijk probeerde ik deze klim op een zaterdagmiddag halverwege oktober, tijdens de schoolvakantie. Het verkeer was veel lichter dan verwacht: letterlijk niemand op het eerste stuk (op twee motoren na) totdat de weg bij Rosswald bij de hoofdroute van de Simplonpas komt. Het eerste stuk is panoramisch, groot en op PERFECT asfalt. Dan begint de hoofdweg: de meeste auto's kwamen uit de andere richting, en de weg is nog steeds breed genoeg om me veilig te voelen (behalve toen twee vrachtwagens me passeerden: maar in Italië mogen vrachtwagens in het weekend niet rijden). Er zijn drie tunnels tot aan de pas: twee zijn halfopen aan de zijkant met brede ramen (er komt veel licht binnen), de laatste vlak voor de pas is een echte tunnel, maar hij is erg kort (450 m) en vlak. De klim wordt steeds makkelijker, de laatste kilometer is aangenaam vlak. Prachtige uitzichten: overal gouden lariksen, grote diepe dalen en de enorme Ganterbrücke. Er zijn waarschijnlijk andere kleine omwegen die je kunt nemen om de hoofdweg verder te vermijden (er gaat er bijvoorbeeld een onder de Ganterbrücke door), maar ik'weet niet zeker of ze verhard zijn. Ik heb de Grand-Saint-Bernard dit jaar 4 keer gedaan en deze is veel beter: korter, makkelijker, geen eindeloze tunnel en ik voelde me zeker veiliger in dit weekend met weinig verkeer. De afdaling is ook erg mooi (ik ben de hele weg op de hoofdweg gebleven), er waren verrassend genoeg geen wegwerkzaamheden en de meeste bochten zijn erg breed. Vergeleken met de GSB verwacht ik echter dat de andere kant veel slechter is (de Gondo canyon is zelfs met de auto verschrikkelijk), ik denk niet dat ik'ooit zal proberen om op deze manier naar Italië te gaan.
I've read so much on how bad the Simplon is for cycling. I finally attempted this climb on a mid-October Saturday afternoon, during school holiday season. The traffic was much lighter than expected: literally no one on the first section (except for two motorcycles) until the road joins the main Simplonpass route at Rosswald. The first section is panoramic, large and on PERFECT asphalt. Then the main road begins: most cars were coming from the other direction, and the road is still quite wide enough to feel safe-ish (except when two trucks passed me: but in Italy trucks are not allowed to run on weekends). There are three tunnels until the pass: two are half-open on the side with wide windows (lots of light gets in), the last one just before the pass is an actual tunnel but it's very short (450 m) and flat. The climb gets easier and easier, the last kilometer is pleasantly flat. Great views: golden larches all around, big deep valleys, and the huge Ganterbrücke. There are probably other small detours you can take to further avoid the main road (e.g. one goes below the Ganterbrücke), but I'm not sure if they are paved. Having done the Grand-Saint-Bernard 4 times this year, this is way better: shorter, easier, no endless tunnel, and I definitely felt safer on this low-traffic weekend. Descending is also quite nice (I stayed on the main road all the way), surprisingly there were no road works, and most turns are very wide. Compared to the GSB, however, I expect the other side to be much worse (the Gondo canyon is horrible even by car), I don't think I'll ever try to go to Italy this way.
De klim begint gescheiden van de drukke autoweg (die voor het dalen overigens prima is). Dit is ook het steilste (en warmste) deel van de beklimming. Op een gegeven moment komt deze route bij de hoofdweg, maar het is mogelijk om een heel stuk parallel boven de hoofdweg te blijven fietsen en vervolgens de Napoleonbrug te pakken. Dan is alleen de laatste 8 km gepaard met auto's en ander verkeer. De uitzichten zijn fenomenaal, maar het laatste stukje is dus even oppassen.
Dit was mijn allereerste echte klim (gedaan in augustus 2023) en het was een van de meest angstaanjagende dingen die ik ooit heb gedaan. Terwijl ik aan het bikepacken was op een oude stalen fiets met een enorm kettingblad en een piepkleine cassette (53/39 en zeven versnellingen 11/25) besloot ik dat het leuk zou zijn om een uitstapje naar Italië te maken. Het gevoel van sprinten om uit een tunnel te komen voordat je overreden wordt door vrachtwagens die in beide richtingen rijden, zal ik waarschijnlijk nooit vergeten. Ongelooflijk mooi, maar niet de moeite waard als er zoveel fantastische beklimmingen in de omgeving zijn.
This was my first ever real climb (done in Aug 2023) and was one of the most harrowing, terrifying things I have ever done. While bikepacking on an old steel frame bike with an enormous chainring and tiny cassette (53/39 and seven speed 11/25) I decided that it would be fun to make a trip into Italy. The feeling of sprinting to try to get out of a tunnel before being runnover by freight trucks going both ways is one that I will probably never forget. Immaculately beautiful, but not worth it when there are so many amazing climbs in the area.
Helaas was dit tot nu toe mijn minst favoriete beklimming in Zwitserland. Veel verkeer vanuit Brig het grootste deel van de weg naar boven, en verschillende vertragingen door wegwerkzaamheden. Ik zal deze niet nog een keer doen.
Unfortunately, this has been my least favorite climb so far in Switzerland. High traffic from Brig most of the way up, and several road construction delays. I won’t do this one again.
Mijn suggestie: ontwijk zoveel mogelijk de grote weg en kies hier vooral zoveel mogelijk voor de oude pasweg. Je fietst dan op een verlaten weg die slecht onderhouden is (maar voor klimmen prima). Deze kringelt langs de grote drukke weg, waar erg hard wordt gereden. In plaats van de Ganterbrücke zou je bijvoorbeeld ook de oude weg kunnen nemen, je komt dan ook nog langs een mooie waterval.
Richting de top is er geen alternatieve weg meer en zul je over de grote weg moeten.
Niet echt een pretje. Lang, steil, verkeer, afgronden met weinig vangrails en wat tunnels. Maar boven wel een verschrikkelijk mooie omgeving. Een van de weinige verbindingen tussen het Rhonedal en Italië.
| 7 km/u | 02:58:40 |
| 11 km/u | 01:53:41 |
| 15 km/u | 01:23:22 |
| 19 km/u | 01:05:49 |
Deze pagina is beter in de app