Pues qué puedo decir, ¡muchas gracias!
Después de pasar la noche en 2018, dormimos unas horas en Wenns para luego hacer el Kuhtai Sattel, un buen calentamiento para la semana que viene.
No pude encontrar ninguna buena descripción y la subida a Kuhtai no fue tan mala según varios sitios. Hice una ruta y tras una bonita bajada en la rotonda giré a la izquierda porque la ruta lo indicaba.
Desde Haiming hacia arriba y eso fue un trabajo duro. En Austria, las subidas suelen tener diferentes nombres, locales, internacionales, etc. Así que asegúrate de estar bien preparado, porque ésta hará picadillo tus piernas y tu sistema mental.
Las cifras dobles no tienen fin y, una vez que se ha llegado a la cima, hay que seguir hasta Kuhtai.
Mis compañeros de ciclismo ya estaban muy atrás, uno de ellos con una rueda pinchada, y el autobús del equipo me alcanzó tras el corto descenso a Kuhtai. Había empezado a llover y tenía un poco de frío.
Una bebida y un tentempié lo compensaron y continué hasta la cima. Otros pocos kilómetros de subida, una vez en el pueblo; todo cerrado; completamente desierto un típico pueblo de esquí tirolés en verano.
Me senté al sol al lado de la carretera y esperé a mis compañeros, finalmente 1 de los 4 subió a la moto y pudimos tomar algo en un stube.
No descendimos, hacía tanto frío y había tanto viento que no era prudente.
Mirando hacia atrás, deberíamos haber girado a la derecha para la "tranquila" subida de Kuhtai, ¡el equipo Jumbo entrena a sus escaladores desde Haiming y sus domestiques desde Oetz! Esto lo dice todo. Que te sirva de lección y mira bien cómo se llama algo y mira tú mismo los porcentajes porque este tipo de subidas son auténticos destrozos.
Es bonito contarlo después, lo fue menos en el camino.
Tja wat zal ik zeggen, foutje bedankt!
Nadat we in 2018 de nacht hadden doorgereden even een paar uurtjes geslapen in Wenns om daarna de Kuhtai Sattel te doen, leuke warming up voor de komende week.
Ik kon geen goede overzichten vinden en de beklimming naar Kuhtai viel wel mee volgens diverse sites. Route gemaakt en na een lekkere afdaling op de rotonde naar links gedraaid want de route gaf het aan.
Vanuit Haiming naar boven en dat was afzien. In Oostenrijk hebben beklimmingen vaak diverse benamingen, een lokale, internationale etc oftewel zorg dat je goed voorbereidt bent, want deze maakt gehakt van je benen en mentale gestel.
Er komt geen eind aan de dubbele cijfers en als je eenmaal boven bent moet je nogmaals door naar Kuhtai.
Mijn fietsmaten waren al ver achter, eentje met pech andere met lekke banden en de teambus haalde me bij na de kleine afdaling richting Kuhtai. Het was gaan regenen en ik had het ietwat koud.
Een drankje en hapje maakte veel goed en ik ging door naar de top. Weer een paar kilometer klimmen, eenmaal in het dorp; alles dicht; volledig uitgestorven een typisch Tirools skidorp in de zomer.
Ik ben in de zon gaan zitten langs de weg en gewacht op mijn maatjes, uiteindelijk is er nog 1 van de 4 op de fiets bovengekomen en konden we bij de gratie gods een drankje doen in een stube.
Afdalen hebben we niet gedaan, zo koud en zoveel wind dat het niet verstandig was.
Als ik terugkijk hadden we rechtsaf gemoeten voor de "rustige " beklimming van Kuhtai, Team Jumbo laat zijn klimmers vanuit Haiming trainen en de knechten vanuit Oetz! Dit zegt genoeg. Laat het een les zijn en kijk goed hoe iets genoemd wordt en kijk zelf naar de percentages want dit soort beklimmingen zijn echte slopers.
Wel leuk om later te vertellen, onderweg was het minder.
Continuar con Google
Continuar con Facebook
Continuar con Apple
