5 r. 3.0
Cóż mogę powiedzieć, dziękuję za błąd!
Po jeździe przez noc w 2018 roku mieliśmy kilka godzin snu w Wenns przed zrobieniem Kuhtai Sattel, fajna rozgrzewka na nadchodzący tydzień.
Nie mogłem znaleźć żadnych dobrych przeglądów, a wspinaczka do Kuhtai nie była zbyt zła według kilku stron. Zrobiona trasa i po ładnym zjeździe skręciła na rondzie w lewo, bo tak wskazywała trasa.
W górę od Haiming i to było wyczerpujące. W Austrii podjazdy często mają różne nazwy, lokalny, międzynarodowy itp. lub innymi słowy, upewnij się, że jesteś dobrze przygotowany, bo ten robi mincemeat z twoich nóg i systemu psychicznego.
Dwucyfrówka nie ma końca, a po osiągnięciu szczytu trzeba jeszcze raz przejść do Kuhtai.
Moi kolarscy koledzy byli już daleko w tyle, jeden z awarią, inni z przebitymi oponami, a teamowy autobus dogonił mnie po małym zjeździe w kierunku Kuhtai. Zaczęło padać i było mi trochę zimno.
Napój i przekąska wynagrodziły mi wiele i ruszyłem dalej na szczyt. Kolejne kilka kilometrów wspinaczki, raz w wiosce; wszystko zamknięte; całkowicie opustoszała typowa tyrolska wioska narciarska w lecie.
Siedziałem w słońcu wzdłuż drogi i czekałem na kumpli, w końcu 1 z 4 dotarł na szczyt na rowerze i dzięki łasce Boga mogliśmy się napić w stubie.
Zejścia nie zrobiliśmy, tak zimno i tak duży wiatr, że nie było to rozsądne.
Patrząc wstecz, powinniśmy byli skręcić w prawo na "spokojną " wspinaczkę na Kuhtai, Team Jumbo ma swoich wspinaczy trenujących z Haiming, a domestiques z Oetz! To mówi wszystko. Niech to będzie nauczka i patrzcie uważnie jak coś się nazywa i sami sprawdzajcie procenty, bo tego typu wspinaczki to prawdziwe wraki.
Zabawa do opowiadania później chociaż, na trasie było mniej.
Tja wat zal ik zeggen, foutje bedankt!
Nadat we in 2018 de nacht hadden doorgereden even een paar uurtjes geslapen in Wenns om daarna de Kuhtai Sattel te doen, leuke warming up voor de komende week.
Ik kon geen goede overzichten vinden en de beklimming naar Kuhtai viel wel mee volgens diverse sites. Route gemaakt en na een lekkere afdaling op de rotonde naar links gedraaid want de route gaf het aan.
Vanuit Haiming naar boven en dat was afzien. In Oostenrijk hebben beklimmingen vaak diverse benamingen, een lokale, internationale etc oftewel zorg dat je goed voorbereidt bent, want deze maakt gehakt van je benen en mentale gestel.
Er komt geen eind aan de dubbele cijfers en als je eenmaal boven bent moet je nogmaals door naar Kuhtai.
Mijn fietsmaten waren al ver achter, eentje met pech andere met lekke banden en de teambus haalde me bij na de kleine afdaling richting Kuhtai. Het was gaan regenen en ik had het ietwat koud.
Een drankje en hapje maakte veel goed en ik ging door naar de top. Weer een paar kilometer klimmen, eenmaal in het dorp; alles dicht; volledig uitgestorven een typisch Tirools skidorp in de zomer.
Ik ben in de zon gaan zitten langs de weg en gewacht op mijn maatjes, uiteindelijk is er nog 1 van de 4 op de fiets bovengekomen en konden we bij de gratie gods een drankje doen in een stube.
Afdalen hebben we niet gedaan, zo koud en zoveel wind dat het niet verstandig was.
Als ik terugkijk hadden we rechtsaf gemoeten voor de "rustige " beklimming van Kuhtai, Team Jumbo laat zijn klimmers vanuit Haiming trainen en de knechten vanuit Oetz! Dit zegt genoeg. Laat het een les zijn en kijk goed hoe iets genoemd wordt en kijk zelf naar de percentages want dit soort beklimmingen zijn echte slopers.
Wel leuk om later te vertellen, onderweg was het minder.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
