| Piękna sceneria |
| 6 serpentyn |
| #73 wzniesienia z największym przewyższeniem w regionie Lombardia |
| #67 najdłuższe wzniesienie w regionie Włoskie Alpy |
Passo di Foscagno z Bormio to podjazd znajdujący się w regionie Sondrio. Ma długość 23.8 km i pokonuje 1095 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 4.6%, co daje wynik trudności 666. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 2288 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 19 recenzje tego podjazdu i zamieścili 20 zdjęcia.
Nazwa drogi: SS301
3.0 przez patrickbaertTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po holendersku.Z turystycznego centrum Bormio, oprócz dwóch ikon Stelvio i Gavia, wjechałem na Passo Foscagno. Pierwsze kilometry to podjazd pod Stelvio, gdzie na 3 zakręcie skręca się w lewo (w kierunku Livigno). Po tym następuje długie płaskie lub lekko pod górę podejście przez piękną szeroką dolinę, w moim przypadku z dużym wiatrem. Tu i ówdzie wąskie przejścia w wioskach powodujące duże korki. W drugiej połowie zaczyna się wspinaczka z kilkoma zakrętami i nieregularnymi nachyleni... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Zabawa, nigdy ciężko, stałe nachylenie. Ruch w weekendy.
Divertente, mai dura, pendenza costante. Trafficata il weekend.
Podjazd wykonany 26 kwietnia 2026, mały ruch do Livigno, ciepłe słońce, ale chłodne powietrze, na zjeździe nadal trzeba mieć rękawiczki i bluzę. Podjazd zawsze dobrze pedałowany i możliwy do pokonania, uwaga na podjazd na asfalt w tunelach, nie jest najlepszy ze względu na nagromadzenie cementu i wapienia
Salita fatta il 26 aprile 2026, poco traffico verso Livigno, sole caldo ma aria freschetto, in discesa ancora must guanti e felpa. Salita sempre ben pedalabile e gestibile, attenzione in salita all'asfalto nelle gallerie, non è dei migliori causa cemento e accumuli di calcare
Płynne wznoszenie i w zasięgu każdego. Nigdy nie ma stoków, które skręcają kark, z kilkoma punktami, w których nachylenie jest zdecydowanie łagodne. Dużym problemem jest wiecznie duży ruch na drodze, która jest jedyną drogą z Bormio do Livigno. Zalecane w ciągu tygodnia i w letnie dni po 17:00. Ruch jest wtedy znacznie mniejszy. Możliwość skorzystania z wody na zakręcie Arnoga, gdzie znajdują się parkingi Val Viola.
Salita regolare e alla portata di tutti. Non hai mai pendenze da tirare il collo con qualche punto dove le pendenze sono decisamente dolci. Il grande problema è il traffico sempre abbondante essendo l'unica strada che da Bormio porta a Livigno. Consigliata in settimana e nelle giornate estive dopo le 17:00. Il traffico si riduce drasticamente. Possibilità di di acqua sul tornante di Arnoga dove ci sono i parcheggi per la Val Viola.
Sama wspinaczka jest bardzo piękna, ze wspaniałym widokiem na Cima Piazzi. Asfalt jest doskonały, a prace nad górnymi tunelami są prawie zakończone. Podjazd nigdy nie jest zbyt wymagający. To, co psuje wrażenia, to naprawdę duży ruch uliczny. Wersja angielska: Sama wspinaczka jest naprawdę piękna, oferując wspaniałe widoki na Cima Piazzi. Nawierzchnia drogi jest doskonała, a prace nad górnymi tunelami są prawie ukończone. Podjazd nigdy nie jest zbyt wymagający, dzięki czemu jest dostępny dla większości kolarzy. Niestety, wrażenia są nieco zepsute przez duży ruch uliczny.
La salita di per sé è molto bella con una vista magnifica su Cima Piazzi. L’asfalto è ottimo e i lavori alle gallerie superiori sono quasi terminati . Non è mai troppo impegnativa . Ciò che rovina l’esperienza è il traffico davvero sostenuto. Versione inglese: The climb itself is truly beautiful, offering stunning views of Cima Piazzi. The road surface is excellent, and the work on the upper tunnels is nearly complete. The ascent never feels too demanding, making it accessible to most riders. Unfortunately, the experience is somewhat spoiled by the heavy traffic.”
Jest tu już kilka recenzji, które i tak nie odpowiadają rzeczywistości. To jest gówniana wspinaczka na przełęcz. Aby dostać się do Livigno rowerem masz tak naprawdę tylko 3 opcje. Płacenie w autobusie z rowerem przez tunel. Przełęcz Forcola lub to coś. Pięknie nie jest, zdecydowanie za duży ruch, bo i samochody mają tylko te trzy opcje.
A nawierzchnia drogi faktycznie nie jest najlepsza, zwłaszcza na końcu. Dobra wiadomość jest taka, że pracują nad tym. Ale jest to również zła wiadomość. Pracują nad tym (i wydaje się, że zajmuje to trochę czasu). W tunelu jest sygnalizacja świetlna, ale jeśli jedziesz rowerem, nie masz wystarczająco dużo czasu, aby przejechać przez przystanek po drugiej stronie. Z koniecznymi agresywnymi gestami i brakiem zrozumienia ze strony ruchu samochodowego. W tej chwili są około trzech takich punktów, więc w miesiącach lipiec/sierpień 2025 jest to wysoce zalecane. Ale jak wspomniano, tak naprawdę nie masz wielu alternatyw. Więc wspinasz się tylko wtedy, gdy nie możesz zrobić inaczej.
Er staan hier al een paar reviews op en die beantwoorden toch niet aan de realiteit. Dit is een rot-klim een passage col. Om naar Livigno te raken met de fiets heb je eigenlijk, maar 3 opties. Betalend op de bus met de fiets door de tunnel. De Forcola-pass of dit onding. Mooi is het niet, veel te veel verkeer, omdat ook auto's maar deze drie opties hebben.
En het wegdek is eigenlijk zeker op het einde niet top. Het goede nieuws daaraan is, ze zijn er aan aan het werken. Maar dat is ook het slechte nieuws. Ze zijn er aan het werken (en dat lijkt nog wel even te duren, die werken. Er staan verkeerslichten aan de tunnel, maar als je met de fiets naar boven rijdt, heb je eigenlijk niet genoeg tijd om door tot voorbij de stop aan de andere kant te raken. Met de nodige agressieve gebaren en onbegrip van het tegen dan op komende autoverkeer. Er zijn op dit moment een drietal zo'n punten en dus voor de maanden juli/augustus 2025 een afrader. Maar zoals gezegd, je hebt eigenlijk niet veel alternatieven. Dus een klim, die je alleen doet als je niet anders kan.
Bardzo ruchliwa, zwłaszcza gdy inne drogi do Livigno są zamknięte i w ciągu tygodnia. Droga jest wąska i pełna samochodów ciężarowych, pick-upów, vanów i kamperów. Tolerowalna w dół, ale pod górę należy jej unikać.
Molto trafficato, specie quando altre strade per Livigno sono chiuse e in settimana. La strada e' stretta e con un flusso continuo di camion, camioncini, furgoni e camper. Tollerabile in discesa ma in salita e' da evitare.
Podjazd sam w sobie niekoniecznie można nazwać spektakularnym, ale jadąc rowerem aż do Livigno i z powrotem, uzyskuje się przyjemną sekwencję podjazdów przez piękny alpejski krajobraz. Wycieczka, na którą nie można kichnąć. Podjazd z tej strony jest dość długi i zaczyna się u podnóża Stelvio. Najpierw jest odcinek przez obszary naturalne. Następnie przejeżdża się przez kilka wiosek, które mogą wybić z rytmu. W wioskach zawsze trzeba uważać na ruch uliczny. Dopiero za San Carlo zaczyna się prawdziwa wspinaczka. Nie ze względu na procenty, ale ze względu na ciągłe widoki przeplatane ostrymi zakrętami. Po tych zakrętach masz jeden długi odcinek, który lekko zakręca i przechodzi przez tunel galerii. Na końcu tunelu wjeżdżamy na alpejskie łąki z widokiem i hotelem na szczycie. Tak naprawdę nigdy nie robi się trudno
De klim op zichzelf staand is niet per se spectaculair te noemen, wanneer je helemaal naar Livigno fietste en terug krijg je wel een mooie opeenvolging van klimmen doorheen een prachtig alpien landschap. Een niet te versmaden tocht. De klim van deze kant is vrij lang en begint aan de voet van de Stelvio. Er is eerst een stuk doorheen natuurrijk gebied. Daarna kom je doorheen enkele dorpen die wel je uit je ritme kunnen halen. In de dorpjes is het ook altijd opletten voor verkeer. Na San Carlo begint de 'echte' klim pas. Niet vanwege de percentages maar doordat je constant uitzichten hebt afgewisseld met haarspeldbochten. Na deze bochten heb je één lang stuk dat licht buigt en doorheen een galerijtunnel gaat. Aan het eind van de tunnel kom je in alpiene weiden met een uitzicht en een hotel aan de top. Het wordt nooit echt moeilijk
Podobała mi się ta trasa, głównie dlatego, że pasowała do mojego stylu jazdy, nie była stroma. Ale droga jest ruchliwa. Zdecydowanie warto, a jeśli pojedziesz dalej do Livigno, dostaniesz Passo Eira
Loved this ride mainly because it suits my riding style, steady not steep. Busy road though. Definitely worth doing and if you continue to Livigno you get Passo Eira
To interesujący podjazd, niedawno odwiedzony przez Giro d'Italia. Miałem okazję wypróbować go w zeszłym roku (2023). Od Bormio do Isolaccia jest stosunkowo płasko, prawdziwa wspinaczka zaczyna się od Isolaccia i dalej. Jest to bardzo malownicza trasa i ciekawa wspinaczka, głównym problemem (i dlatego daję tylko trzy gwiazdki) jest duży ruch między Bormio a Livigno, w tym mnóstwo ciężarówek.
This is an interesting climb, recently visited by the Giro d'Italia. I had the opportunity to try it last year (2023). From Bormio to Isolaccia it is relatively flat, the real climb starts from Isolaccia and onwards. This is a very scenic route and an interesting climb, the main issue with it (and this is why I only give three stars) is the heavy traffic between Bormio and Livigno, which includes plenty of trucks.
Tempo było bardzo przyjemne, realizowane w chłodzie wczesnego sierpniowego poranka. Trasa jest w większości zacieniona, a poranny ruch jest znośny.
Il passo è stato molto piacevole, svolto al fresco in una prima mattina di agosto. Il tracciato è prevalentemente in ombra e il traffico di prima mattina sopportabile.
wspinaczka z kilkoma odzyskami tu i tam. W kilku miejscach nawierzchnia została niedawno odnowiona (23 sierpnia). Ogromny ruch uliczny z dużo mniejszą uwagą dla rowerzystów niż na stelvio.
klim met hier en daar een paar recuperatiemogelijkheden. Op verschillende plaatsen wegdek pas vernieuwd(aug '23). Enorm druk verkeer met veel minder consideratie voor fietsers dan op de stelvio.
Zrobione w sobotę 8/07/2023 i w końcu naprawili drogę!!! Kratery były tam od lat... Nie mogę się doczekać zjazdu, aby w końcu puścić rower bez strachu!
Podjazd jest długi, ale znośny, nigdy nie powoduje kryzysu, krajobraz jest piękny: widok otwiera się najpierw na lodowiec Cima Piazzi, na Vallaccia i na lodowiec Forni, gdy jesteś prawie na szczycie. Od wyjścia z ostatniego tunelu aż do szczytu prawie stale wieje zimny i dokuczliwy wiatr, ale łagodne zbocza pomagają.
Niestety jest to jedyna włoska trasa dojazdowa do Livigno, więc zawsze jest bardzo zatłoczona. Polecam wybrać się na nią poza sezonem (przełęcz jest otwarta przez cały rok) lub późnym popołudniem, kiedy turyści i dostawcy nie podjeżdżają już do małego Tybetu.
Fatto sabato 8/07/2023 e finalmente hanno sistemato la strada!!! Erano anni che c'erano i crateri.. non vedo l'ora di farlo in discesa che finalmente puoi lasciare andare la bici senza paura!
La salita è lunga, ma abbordabile, non mette mai in crisi, il paesaggio è bello: la vista si apre sul ghiacciaio della Cima Piazzi prima, sulla Vallaccia e sul ghiacciaio dei Forni quando si è quasi in cima. Dall'uscita dell'ultima galleria fino alla cima, presenza quasi costante di vento freddo e fastidioso, ma aiutano le pendenze che sono dolci.
Purtroppo è l'unica via di accesso italiana a Livigno, quindi è sempre molto trafficata. Consiglio di farla o fuori stagione (il passo è aperto tutto l'anno) o nel tardo pomeriggio, quando i turisti e i fornitori non salgono più al piccolo Tibet.
Z turystycznego centrum Bormio, oprócz dwóch ikon Stelvio i Gavia, wjechałem na Passo Foscagno.
Pierwsze kilometry to podjazd pod Stelvio, gdzie na 3 zakręcie skręca się w lewo (w kierunku Livigno). Po tym następuje długie płaskie lub lekko pod górę podejście przez piękną szeroką dolinę, w moim przypadku z dużym wiatrem. Tu i ówdzie wąskie przejścia w wioskach powodujące duże korki.
W drugiej połowie zaczyna się wspinaczka z kilkoma zakrętami i nieregularnymi nachyleniami, ale nadal całkiem znośnymi. Ostatnie kilometry to łagodne zakręty przez półotwarte galerie na szczyt.
Wysokość przełęczy, tego dnia wietrzna i zimna, jest poza posterunkiem celnym (strefa wolna od podatku granicznego) i małym schroniskiem bardzo odludna i absolutnie nie turystyczna.
Droga ma dobrą nawierzchnię i każdy kilometr jest oznakowany do szczytu.
Tylko ruch ciężarowy jest dozwolony między 6 rano a 18 w dni powszednie / między 6-10 rano w soboty / nie w niedziele.
Dzięki tej wskazówce od kierownika hotelu i dobremu planowaniu udało mi się uniknąć dużego ruchu!
Długa, piękna wspinaczka bez ekstremów.
Vanuit toeristisch knooppunt Bormio, naast de twee iconen Stelvio en Gavia, ook de Passo Foscagno op gefietst.
Eerst kilometers gelijklopend met de Stelvio klim waar je in de 3 de haarspeldbocht linksaf draait (richting Livigno). Nadien volgt er een lange vlakke tot licht stijgende aanloop door het prachtige brede dal, in mijn geval met veel tegenwind. Hier en daar smalle doorgang in dorpjes waardoor drukke verkeer stropt.
Tweede helft begint het klimwerk met enkele haarspeldbochten en onregelmatige hellingsgraden, doch allemaal nog best te doen. Laatste kilometers gaan via flauwe bochten door halfopen gaanderijen tot de top.
Pashoogte, die dag winderig en koud, is op een douanepost (grens taxfree gebied) en een kleine refuge na heel desolaat en absoluut niet toeristisch.
Prima wegdek en elke kilometer wordt aangeduid tot de top.
Er is enkel zwaar vrachtverkeer toegelaten tussen 6-18u op weekdagen/ tussen 6-10u zaterdags / niet op zondag.
Met deze tip van de hoteluitbater en goede planning kon ik heel wat verkeersdrukte ontlopen!
Lange mooie klim zonder extremen.
Ładny, długi i równy, a w drodze powrotnej po ponownym przekroczeniu granicy i ponownym znalezieniu się we Włoszech, w połowie zjazdu można zjeść bardzo dobrą pizzę.
Mooi, lang en gelijkmatig en op de terug weg na dat je de grens weer bent gepasseerd en terug bent in Italië kun je halverwege de afdaling heel goed pizza eten.
To zejście zrobiłem już w niedzielę na innej trasie. wtedy było bardzo ruchliwe i z konieczności trzeba było schodzić spokojnie w szpalerze samochodów i kamperów. Dzisiaj zrobiliśmy tę wspinaczkę po pierwszym wejściu na Torri di Freale. To również się opłaca. Następnie dociera się do Km 9 lub więcej na tej kol. następnie do Livigno i tą samą drogą z powrotem. Teraz było ciszej i można było zejść na pełny dół. Musisz pozostać na środku pasa ruchu z dwóch powodów. Na poboczu jest dużo nierówności i dziur, a jeśli poszedłeś tylko trochę za daleko w prawo, był samochód obok ciebie, nawet z nadjeżdżającym ruchem spychając cię na bok.
Zondag deze afdaling al gedaan in een ander rondje. toen was het erg druk en moest je noodgedwongen netjes in een rijtje auto's en campers rustig naar beneden. Vandaag deze klim gedaan na eerst naar Torri di Freale te zijn uitgeweken. Dit is ook zeker de moeite waard. Je komt dan ongeveer op Km 9 op deze col. vervolgens door naar Livigno en de zelfde weg terug. Nu was het rustiger en kon je vol naar beneden. Je moet wel midden op de rijbaan blijven om twee redenen. Er zitten aan de kant veel hobbels en gaten en als je maar een beetje te ver naar rechts ging zat er een auto naast je, zelfs bij tegenliggers die je dan naar de zijkant drukken.
Mooie, gelijkmatige pas. Toen ik er reed was het erg druk met autoverkeer. Als je de pas afdaalt, kom je vrijwel zeker achter traag dalende toeristen te zitten.
Als je na de top doorrijdt naar Livigno volgt eerst een afdaling van 200hm met zeer goed asfalt op rechte, overzichtelijke wegen. Heerlijk om je fiets te laten lopen. Daarna is het weer 200hm klimmen naar de Passo d'Eira, waarna je na een afdaling in Livigno aankomt. Vanuit Livigno ben ik nog linksaf richting Zwitserland gegaan (Forcolapas). Hier laat je de vele toeristen achter je en rijd je in een prachtig berglandschap.
Wspiąłem się wczoraj. Na szczycie znajduje się posterunek celny, ale nie jest to granica ze Szwajcarią. Livigno ma status bezcłowy we Włoszech, dlatego włoskie służby celne mają posterunek na tej przełęczy.
Gisteren beklommen. Op de top staat een douanepost, toch is dit niet de grens met Zwitserland. Livigno heeft een belastingvrije status binnen Italië en daarom heeft de Italiaanse douane een post op deze col.
En hoe lang is de afdaling naar Zwitserland, als in, hoe lang moet er geklommen worden op terugweg naar Bormio:)
Inderdaad een mooie pas. Maar het wegdek wordt pas nu aangepakt en er zitten nog hele slechte stukken bij. Dus met een oog genieten en met het andere goed oppassen
| 7 km/h | 03:24:15 |
| 11 km/h | 02:09:59 |
| 15 km/h | 01:35:19 |
| 19 km/h | 01:15:15 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
