Gerlitzen Alpenstrasse z Bodensdorf

Podjazd jest dobry, a samochodów jest stosunkowo niewiele. Asfalt na zjeździe jest pofałdowany i popękany, powolna jazda, żadna frajda

Ciężki, średnia 10,2 ％, ale nigdzie poniżej 9％ i przed km 5 kawałki spotkały 12-13％.

Nogi nigdy nie pchały. Ale to, co sprawia, że jest naprawdę ciężko, to stan drogi. Okropny! Wyrwy, pęknięcia, dziury. Nie wiem, dlaczego pobierają opłaty za przejazd dla kierowców, ponieważ nadal są one wykorzystywane do poprawy stanu drogi.

Jazda po niej zagraża życiu. Naprawdę szkoda!

Trudna wspinaczka, ale bardzo przyjemna. Pierwsza część jest najtrudniejsza z wieloma 11- i 12-％ paskami. Ponieważ wspinaczka jest skierowana na południe, miło jest mieć dużo schronienia przed drzewami. Od czasu do czasu można podziwiać piękny widok na jezioro. Druga część wspinaczki jest nieco mniej męcząca, ale wciąż mocna. Po dotarciu na szczyt docieramy do hotelu Feuerberg i pokonujemy kolejne 1,3 km nieutwardzoną drogą na szczyt. Nie jest to część oficjalnej wspinaczki, ale pozwala zjechać po drugiej stronie z lepszym asfaltem, dzięki czemu można zrobić okrążenie. Szuter na szczycie zaczyna się dobrze, ale staje się dość szorstki pod górę. W tej sekcji są pasy do 24％, więc jest to dość trudne. Sam musiałem przejść mały odcinek, gdzie było naprawdę stromo, a kamienie zbyt szorstkie dla roweru szosowego. Potem udało mi się ładnie zjechać po drugiej stronie. Łącznie z nieutwardzoną częścią, podjazd ma 13,5 km i 1400 metrów przewyższenia.

Przejechałem tę trasę w 2008 roku, źle przygotowany, ponieważ rok wcześniej widziałem ją tylko z samochodu i myślałem, że będzie "interesująca". Nie byłem przygotowany na tę wspinaczkę, która jest podobna do Mortirolo z Grosio, nieco mniej okropna niż Mortirolo z Mazzo di Valtellina. A jednak zaraz po nim przejechałem drugi koniec z Arriach... Jeśli jesteś w okolicy, musisz to zrobić, ale tylko jeśli lubisz niemożliwie strome trasy.

Lato 2025. Stromy i prawdziwy podjazd, słaba nawierzchnia, mnóstwo dziur.

Warunki drogowe fatalne, wspinaczka bardzo ciężka, przyzwoicie gorzej !!! Satysfakcja z dotarcia na szczyt i tyle. Bolesne w obu kierunkach

Podjazd na szczyt, ale zjazd naprawdę dramatyczny. Nawierzchnia drogi wciąż nie naprawiona. Skurcze w rękach od hamowania. Powiedziano mi, że droga jest własnością prywatną, więc remont nie nastąpi również w ciągu 1,2,3 lat.

Nieznany czyni niekochanym. Naprawdę trudna wspinaczka, ta sama droga w górę co omlaaag. Gdzie 8％ czuje się jak zrelaksowany bit. Podwójne cyfry prawie wszędzie. Nawierzchnia drogi umiarkowana, ruch niewielki, ładne widoki. Widok na szczycie nie jest spektakularny, chyba że przejdzie się jeszcze trochę. Pod względem stopnia trudności podobne do ładnych wspinaczek w Dolomitach

Jeśli spojrzycie na profil, zrozumiecie dlaczego zaznaczam: "jeśli nie ma innej możliwości" Jest to droga górska, a nie przełęcz, z rowerem szutrowym moglibyście przejechać przez szczyt i zjechać do Klosterle lub przez trasę do Kanzelhohe.
Droga prowadzi do ośrodka Feuerberg; ogień jest tym, co dostaje się w nogi po tej wspinaczce.
Już wcześniej jeździłem na rowerze do Kanzelhohe, a w zimie czasami jeździłem na dziedzicu, więc pewnego ranka pomyślałem, dlaczego nie na rowerze. Kierunek w górę przez Ossiacher Tauern i potem już do pracy. Było jeszcze dość wcześnie, więc niezbyt ciepło. Siadasz ze wsi z 7％ od razu na godzinę lub więcej ciężkiej pracy.
Zanurzasz się w lesie i choć nogi mówią ci, że idziesz dość wysoko, to widok w niektórych miejscach mówi więcej, biorąc pod uwagę głębokość, w którą patrzysz.
Po dotarciu do punktu poboru opłat ( bezobsługowego) orientujemy się, że faktycznie jest on daleki od ukończenia. Po dwóch kolejnych zakrętach tęskni się za szczytem, nudna w miarę prosta droga przed nami zniechęca nawet największego kozaka wspinaczkowego.
Twój licznik kilometrów strukturalnie pokazuje podwójne cyfry, a Ty myślisz, że jest uszkodzony lub nic nie rejestruje!
Nic bardziej mylnego, toczy się wesoło z odcinkami po 12％ lub więcej. Na szczycie nie ma zbyt wiele do zobaczenia można odpocząć w ośrodku, a strudel idzie tam sam.

Zejście nie jest raczej odpoczynkiem, droga jest wąska pęknięć i wybojów napotykasz sporo, ostatnie odcinki przed i za bramką poboru opłat są momentami niebezpieczne ze względu na korzenie pod drogą. Mam nadzieję, że mają lub naprawią to wkrótce. Ponieważ nie ma tu dużego ruchu, zajmie to trochę czasu.