Flüelapass

Niezła wspinaczka z pięknymi widokami na góry. Nachylenie jest dość równe, z kilkoma bardzo stromymi odcinkami. Ostatnie 5 km jest bardziej strome, ale nadal dość równe.
Jest trochę samochodów, ale droga jest szeroka i wiedzą, jak bezpiecznie wyprzedzać rower. Napotkałem dwa roboty drogowe z sygnalizacją świetlną, które mogą zmusić do zatrzymania się na krótką chwilę, ale także grupują samochody, a tym samym zapewniają długie przerwy bez samochodów w drugiej połowie wspinaczki.

Pierwszy raz wspinam się w ten sposób, więc nie mam zbyt wielu odniesień do porównania. Ze względu na roboty drogowe obecnie jest kilka sygnalizacji świetlnych. Może to być uciążliwe, ale sprawia, że ruch na pozostałej części podjazdu jest mniejszy.

Mieszkając w okolicy, myślę, że Albulapas byłby moim faworytem przed Fluelapas. Najlepiej jest oczywiście je połączyć, ale najpierw Albulapas od strony Filisur.

Przejazd możliwy, a nie obowiązkowy. Stosunkowo duży ruch. Nie mogę ocenić widoku na szczycie, ponieważ jest mgła :D

Niezła wspinaczka, która przebiega dobrze w wielu miejscach, ale pod koniec była nieco trudniejsza (nie jestem też w formie i na wadze 😅€€

Przyjazny, biegowy podjazd na idealnym szwajcarskim asfalcie. Przejechałem go w 98 roku przy niewielkim ruchu i niestety pochmurnych warunkach.

Wspinaczkę pokonałem w słoneczną sobotę na początku września, ruch jest dość duży nawet wczesnym rankiem: odcinki z naprzemiennymi światłami nie pomagają, ponieważ zagęszczają samochody, które następnie wyprzedzają cię w regularnym tempie. Pierwsza połowa trasy jest łatwa do pedałowania, nachylenie jest niskie i regularne; jednak od wysokości 2000 metrów wieje silny wiatr, który sprawia, że pedałowanie jest trudniejsze niż jest (wydawało się, że jest około 10％).

Podjazd nie jest przesadnie stromy, choć wzrasta wraz z wysokością, przez co pod koniec jest trudniej niż na początku.
Na szczycie jest całkiem przyjemnie, choć druga strona jest jeszcze ładniejsza.
Asfalt jest bardzo dobry, a ruch większy niż się spodziewałem.

To piękna przełęcz i dla mnie jest nieco cięższa, niż się spodziewałem na podstawie profilu (oczywiście może to być również spowodowane tym, że bezpośrednio przed nią przejechaliśmy Wolfgangpass). Wietrznie i sporo samochodów. Asfalt jest w porządku, z wyjątkiem odcinków, na których po prostu jedziesz między kamieniami. Zjazd na drugą stronę jest bardzo przyjemny!

Niezła wspinaczka z Davos. Ta droga wydawała się łatwiejsza, ale od Susch było dużo ostrzejszych odcinków. Z Davos wjeżdża się na idealne odcinki drogi między drzewami. Od Damiano Gasthuis (ładny zakręt obok małego kościoła) robi się nieco bardziej stromo, ale nigdzie nie jest naprawdę trudno. W weekendy w czerwcu jest niesamowicie zatłoczona przez samochody, motocykle i innych rowerzystów. Więc jeśli to możliwe, wybierz się w ciągu tygodnia.

Szwajcarskie modne Davos, znane z corocznego "Światowego Forum Ekonomicznego" z udziałem wszystkich światowych przywódców, ale także punkt wyjścia do pięknej wspinaczki przez przełęcz Flüela. Po minięciu jeziora Davoser See i tuż przed wjazdem do Davos, skręcamy w lewo, aby przekroczyć linię kolejową i początkowo wspinaczka zaczyna się łagodnie. Potem zamienia się w długi ciągły podjazd bez ekstremów, gdzie jedzie się wśród lasów, a rzeka po prawej stronie wpada nieco głębiej.
W Dörfli (1800 m) mija się wyciąg narciarski Pischa, a po wyjeździe z Tschuggen (linia drzew 2000 m) następuje kilka ostrych zakrętów, które prowadzą między skałami wraz z górskim potokiem do górskiego jeziora i hotelu na wysokości przełęczy. Wspaniałe widoki na prawo od Fluëla Schwarzhorn (3146m) wyzwanie na dzień bez roweru!
W tym czasie między dwoma grzbietami był dość silny wiatr i duży ruch (w tym autobusy i towary) przechodzący do Susch/Zernec i St Moritz.