Baraque Michel przez Chemin de Henseberg & Hestreux

Pierwszy odcinek przyjemna wspinaczka w pięknym leśnym otoczeniu. Można opóźnić skręt na paskudną główną drogę na szczyt, skręcając po kilku km na skrzyżowaniu w lesie w prawo, schodząc w kierunku jeziora. Przy jeziorze kieruj się małą drogą wzdłuż jeziora de Gileppe na południe. Tam rozpoczyna się równoległe podejście do Barraque Michel piękną leśną ścieżką. W pewnym momencie dochodzisz do ronda i tak na głównej drodze na szczyt. Potem następuje tupanie. Na szczycie kawa i ciasto ryżowe.

Wspinaczka o dwóch twarzach. Pierwsza część 5 kilometrów to piękny podjazd po opuszczonej drodze z jeszcze bardzo przyzwoitym asfaltem i przez wyjątkowo piękny las. Druga część, czyli ponad 8 kilometrów po głównej drodze, to tak naprawdę tylko mentalne marnowanie się (co też ma coś w sobie), ale też przebija się przez piękne krajobrazy.
Na początku wspinaczki masz 10 metrów szutru za barierą (musisz zsiąść z konia, aby ją ominąć), ale potem natychmiast zaczyna się asfalt i trwa to aż do głównej drogi. Tam też jest kilka metrów żwiru (a także szlaban). Przez kilka kilometrów droga ładnie się wspina, po czym następuje odcinek zjazdowy. Następnie nadchodzi najbardziej stroma część wspinaczki i to właśnie tam trzeba naprawdę ciężko pracować, ponieważ wcześniej poczujesz metry wysokości.
Na głównej drodze jest głównie fałszywie płasko, z kilkoma bardziej stromymi odcinkami. Nie ma jednak punktów odniesienia, więc cały ten odcinek czuje się jak jazda po smole. Mijamy kilka małych mostków z poziomymi poręczami, tam nagle okazuje się, że jesteśmy na zboczu. Baraque Michel przez chwilę jest płaski, potem niewielki spadek na szczyt.
Prawie cały czas jedzie się przez las, więc widoków prawie nie ma. Miło jest jednak zobaczyć, jak las liściasty najpierw przechodzi w las iglasty, a potem w torfowisko, im wyżej się wchodzi. Podczas wspinaczki odczuwa się również spadek temperatury.
Główna droga nie jest ruchliwa, ale czasami ludzie jeżdżą szybko. Prawie wszystkie samochody'będą mijały się w dobrej odległości. Rozsądnym rozwiązaniem może być ubranie się w rzucający się w oczy kolor (ja miałem na sobie fluorescencyjną żółtą koszulkę).