Tauernpass vanuit Radstadt

De eerste 10 kilometers tot Untertauern zijn een prima warming up, overwegend vals plat over een brede weg met goed asfalt. De klim loopt hier door een breed dal. Na Untertauern begint het echte werk: er komt meteen een kilometer rond de 10％. De bergen sluiten je in, en de weg slingert spectaculair door een kloof. Daarna volgt een makkelijker stuk om even bij te komen, waarna het weer steiler wordt, hier is een klimstrook zodat auto’s er makkelijk langs kunnen. De weg klimt uit de kloof en de vallei wordt weer breder, maar het blijft steil: de klim geeft niets meer prijs tot je in Obertauern komt. Er volgt nog een lawinegalerij, maar gelukkig ligt er een wandel- en fietspad naast zodat je hier geen last van hebt. In Obertauern wordt het eindelijk weer vlak, maar je bent er nog niet: het is nog een keer aanzetten. Wie nog wat over heeft kan deze pukkel er nog even vol in knallen.

Boven zijn genoeg restaurantjes om even wat te eten en wat water te halen. Maak je op voor een prachtige afdaling naar Mauterndorf: op deze makkelijke, overzichtelijke weg kan je machtige snelheden halen. Zorg wel dat je goede lampjes bij je hebt, want er zitten behoorlijk wat lawinegalerijen en tunnels in deze afdaling.

Ik heb de klim inmiddels 3 x gedaan en het is begonnen als grap in de zin van , we gaan op vakantie naar Karinthie en slapen onderweg in Radstadt. De volgende dag fiets ik dan over de passen naar het zuiden, ca 160 kilometer en een kleine 3000 hoogtemeters om de vakantie goed te beginnen.
Het wegdek is perfect asfalt, er loopt een Radweg parallel aan de doorgaande weg maar dat houdt opeens op en erger nog er zijn stukken gravel en stenen.
Radtadt uit gaat lekker, de weg is nagenoeg recht en met 2-3％ stijging niets aan de hand, als je door Untertauern bent gaat de klim pas beginnen. Meteen een pittige kilometer zodat het dal uit het zicht verdwijnt. De weg loopt door de bossen, langs een riviertje en je komt vanzelf tot rust.
Op drukke dagen in de vakantieperiode heb je meer verkeer maar nu de tunnels op de A10 tweebaans zijn is het eigenlijk lokaal verkeer en een verdwaalde toerist.
Het is een nietszeggende klim voor de meesten maar samen met de Katschberg de doorgang naar het zuiden als je niet over de GrossGlockner wilt.
Na een kleine afdaling krijg je een paar stevige kilometers, uitzicht is niet groots en er zijn wat blinde bochten dus altijd je oren openhouden voor vrachtverkeer. Wel mooi fietsen en je ervaart de natuur als geen ander.
Het dalstation ligt links en recht van je maar dan ben je er nog niet, nog enkele kilometers en er moet nog geklommen worden. Als je dan de volgende lift ziet staan zie je ook de eerste houten boog welke Obertauern aankondigt.
Een beetje misleidend want het dorp en de top zijn nog zeker 2 kilomter verder en je mag gerust op de trappers gaan staan want er zijn stukken van 10％ bij.
Als je in het dorp bent proef je de skisfeer, maar ook in de zomer is het een levendige omgeving en veel downhill MTBérs gaan los in het mooie gebied. Daar het in een kom ligt is het absoluut sneewzeker en ik vind het een van de mooiste skigebieden van Oostenrijk. Stop even midden in het dorp bij Konditorei Binggl. Even rust en een heerlijke kuchen met koffie of thee.( Als je doorgaat naar bijvoorbeeld de Wortersee kun je via Bad Kleinkirchheim rijden en ook daar is een Binggl te vinden!)
Na je rust is het snel weer op de fiets en richting zuiden kun je in de afdaling die komt je fiets de vrije hand geven, een brede en goede asfalt weg geven je zomaar een snelheid van 90+, heerlijk.