Poggio Buzzone via Chesio

De Valstrona is een gebied dat rijk is aan mogelijkheden voor buitensporters en, ondanks de "moeilijke" orografie en de "schaarste" aan geasfalteerde wegen om te genieten van de bijna ongerepte schoonheid van het gebied, biedt het "klimmers" echte "juweeltjes" die ook een zekere mate van voorbereiding vereisen: Alpe Quaggione vanuit Germagno, Alpe Loccia vanuit Prelo en Chesio en Alpe Colle vanuit Luzzogno (tot het einde van de asfaltweg).
De beklimming van de Alpe Loccia begint in Prelo door de splitsing naar rechts te nemen vanaf de SP-weg naar Valstrona. Volg de weg naar Loreglia/Chesio en sla na een paar kilometer bij de 8％ splitsing voor Chesio linksaf. Er begint een eerste muur met hellingen in de buurt van 15％ tot bijna het dorp Chesio, waar de weg vlakker wordt vanaf de kerk naar de Tempel van de Overwinning (in feite verlies je aanzienlijk hoogte) en na een dubbele bocht naar rechts-links bereik je de ingang van de consortiumweg aan de rechterkant, terwijl als je rechtdoor gaat je Luzzogno zou kunnen bereiken, zelfs al is het maar met de mountainbike.
Hier begint de beproeving: 3,7 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 11,6％ en een totaal hoogteverschil van 421m d+. In principe het gebruikelijke geasfalteerde muilezelpad dat toegang biedt tot de alpenweiden en Alpe Loccia. Je begint meteen met een mooie wand op meer dan 15％ en wisselt dan stukken af die altijd in de buurt van 15％ liggen met meer handelbare stukken. Je bent altijd ondergedompeld in het bos en het is moeilijk om een glimp op te vangen van het panorama richting Omegna (ervan uitgaande dat je de luciditeit hebt om naar beneden te kijken in de vallei. Het kleine weggetje laat nauwelijks een auto door (mocht je de pech hebben het over te steken) en kan na onweer of in de herfst worden overspoeld door puin en bladeren die de klim nog epischer maken. Na 1,5 km begint bij een haarspeldbocht naar rechts wat ik noem de "helse" 0,5 km genieten aan 16,4％ gemiddeld! De weg staat rechtop en het ongelijke asfalt lijkt tegen je neus te poetsen! Er wordt elders gezegd dat het maximale stijgingspercentage meer dan 20％ is en als je dit stuk ongeschonden passeert, kom je uit het bos en begin je te genieten van de fata morgana van het einde van de klim. De klim gaat echter hard door tot aan een vlak stuk waar de asfaltweg ongeveer 200m ophoudt (zeer goed begaanbaar met de fiets) en gaat dan weer omhoog bij de laatste muur voordat we op 1100m de parkeerplaats van de Alpe bereiken: daar is een drinkfontein (deze was gesloten tijdens de tour) en het pad dat naar de huizen van de Alpe leidt. Het lijkt pleonastisch om te schrijven dat de afdaling ook erg gevaarlijk is door de aanwezigheid van vrij grote afwateringskanalen en de afwezigheid van bescherming op veel stukken.

Een echt veeleisende klim, vooral in het laatste deel waar je nooit op adem komt op hellingen die elkaar opvolgen met pieken boven de 25％
Beklimming voor liefhebbers van steil

De klim naar Chesio is aangenaam met een aantal switchbacks. Chesio is een aantrekkelijk Italiaans bergdorp. Na Chesio is er weinig verkeer, maar het dorp aan het einde van de klim: Alpe Loccia, is populair en de weg is in slechte staat en smal, dus overstekende voertuigen zijn niet ideaal. Let op: de weg naar Luzzogno. Na de splitsing wordt de klim serieus. Het wegdek is niet geweldig en de klim is een aaneenschakeling van steile hellingen en vervolgens vlakke stukken die niet zichtbaar zijn in het profiel. Op de tweede helft is er een kilometer van 17％ die erg zwaar is. De klim is in bossen tot het einde waar er een uitzichtpunt is over de bergen. Je kunt verder over een onverharde weg naar Alpe Loccia of verder op een mountainbike.