| Beroemde beklimming |
| Kasseien |
| #58 zwaarste beklimming van Oost-Vlaanderen |
| #100 gemiddeld steilste beklimming van Vlaanderen |
De Molenberg is vooral bekend door de dramatische staat van de kasseienstrook die je hier naar boven brengt. De statenmaker had hier een wel heel slechte dag. De gaten lijken soms groter dan de kasseien zelf. Op en top Vlaamse Ardennen dus!
De start van de beklimming is makkelijk te vinden op de Smarre bij Restaurant de Mechelse Koekoek. Bij het bruggetje begint de klim direct. In de flauwe bocht naar rechts wordt het al snel flink steil. De komende 300 meter is het flink harken. Bovendien is de toestand van de weg hier nog slechter.
Net nadat de kasseien overgaan in asfalt vlakt de weg af, maar blijft doorlopen met een niet te onderschatten ongeveer 4%. Bij de t-splitsing sta je op de top, rechtsaf zijn nog enkele hoogtemeter te maken.
Straatnaam: Molenberg
4.0 door cwilleVanop de Smarre draai je af en dan begint de klim zowat onmiddellijk. Een aanloop nemen zit er bij deze klim niet in! Reken daarbij het bijzonder slechte wegdek en de pittige hellingspercentages en je weet dat het (even) afzien wordt. Hartslag +180: check! ... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Korte maar brute kasseienklim in de Vlaamse Ardennen. Vanaf de Smarre draai je meteen de kasseien op en zit je direct in het steilste werk, zonder tijd om in te komen.
De ondergrond ligt er berucht slecht bij, wat de klim nog explosiever maakt dan hij al is. Net wanneer je denkt dat het gedaan is, loopt hij nog even door op asfalt richting de top.
Een echte klassieker uit de Ronde van Vlaanderen: kort, chaotisch en altijd volle bak vanaf de voet.
Molenberg blijft een klassieker die je denkt te kennen, maar die je toch elke keer opnieuw verrast. De aanloop is verraderlijk rustig, tot je de kasseien opdraait. Die liggen er barslecht bij: ongelijk met grotere gaten. Geen klim waar je “gewoon even” over rolt, maar eentje waar timing, pure kracht en tijdens events je positie het verschil maken. Kort en brutaal. .
De kasseien zijn erg slecht en de weg is steil. Ik had geen versnellingen meer bij mijn tweede keer. De eerste keer met de MTB was het te doen. Een echte Vlaamse klassieker.
Erg leuke en mooie klim. De covbles kunnen een beetje lastig zijn, maar het draagt bij aan het karakter van de klim. Niet top moeilijk imo.
Very nice and beautiful climb. The covbles can be a bit though but it adds to the character overall. Not top difficult imo.
Een echte klassieker en vooral door de ligging met een scherpe bocht en dan een vernauwing vaak bepalend voor de koers. Het begin van de klim is het lastigste, vooral doordat je zo snel mogelijk die scherpe bocht moet proberen nemen dan een bultig bruggetje nemen en dan het steilste stuk met afschuwelijke kasseien. Eens je het bochtje hebt genomen en je bent nog niet a bloc kom je normaal wel zonder kleerscheuren boven. Het grappige aan deze klim is dat zonder de kasseien dit in de koers niet eens als een helling op het parcours zou staan. Afgezien van het wegdek is het ook een mooie klim om te doen, als zoiets je nog opvalt. Het vertrek door het bosje, langs de rivier en de molen is een bezienswaardigheid op zich. Wielergeschiedenis!
Prachtige entree en een echte klassieker. Zeker niet onneembaar (en ook als het nat ligt te doen), maar door de haakse hoek vanaf de Smarre draai je met weinig snelheid op en stuiter je direct de kasseien op die er van een afstand in gesmeten lijken. Rechts de bocht om en doorharken tot net voorbij het muurtje links waar de kasseien stoppen. Oppassen: de uitloper loopt nog venijnig door.
Altijd meenemen als je in de buurt bent. Vanaf Smarre is het altijd opletten waar ze haaks de bocht om moet. Zorgen dat jede juiste versnelling dan al hebt om te voorkomen dat je geparkeerd komt te staan. Op 2 juni jl. na bijna 30 jaar de Molenberg weer eens voor de wielen gehad. De kasseien op de eerste 300 meter zijn er in de loop van de jaren nier beter bij komen te liggen. Daarna strak asfalt en rustig uitbollen tot het einde.
Een heel explosieve klim, met rotslechte kasseien op een smal baantje. Voor velen een verschrikking, voor mij een verademing. Mijn favoriete klim van Vlaanderen. Dat zeker. Hier voel ik me altijd goed.
Leuk om te doen! Ffe hard naar boven stoempen zonder nadenken, gewoon blijven trappen. Hartslag gaat onmiddellijk naar max HR. Kasseien liggen er slecht bij, zeer oneven. Heerlijk gevoel als je weet dat de pijn snel voorbij gaat.
Deed me een beetje denken aan de muur. Zou je deze kunnen bestempelen als het kleine broertje van? Oordeel vooral zelf 😉
Deze klim vind ik eigenlijk niet zo tof.
De klim is bekend door de race, maar voor de rest is er niet echt een andere reden om hem op te rijden.
Echt slechte kasseien op het begin en best steil, maar super kort, wat het makkelijk maakt.
Ik heb deze al 2 keer gedaan maar zal deze niet meer doen, tenzij het echt moet.
Mijn eerste echte beklimming ooit, dacht dat het me nooit zou lukken maar wonder boven wonder toch nog redelijk goed boven geraakt 😊. Gelukkig lagen de kasseien droog. Geprobeerd om zo veel mogelijk in het midden te blijven, maar niet makkelijk.
Hartslag max 179 wat een beetje overdreven is voor mijn 50 jaar😗. Maar ik leef nog. En heb zin in meer... 🤟
Het blijft één van mijn favoriete klimmetjes: slechte kasseien beneden, wild opdraaien, en stoempen. smal wegje dus opletten als je wil voorbijsteken. Boven steeds lastig, lange uitloper en vaak wind tegen.
Het blijft één van mijn favoriete klimmetjes: slechte kasseien beneden, wild opdraaien, en stoempen. smal wegje dus opletten als je wil voorbijsteken. Boven steeds lastig, lange uitloper en vaak wind tegen.
De helling is tamelijk gemakkelijk, en de zo gevreesde kasseien zijn niet zo slecht, je moet alleen in het midden passen, vooral in natte omstandigheden
The slope is rather easy, and the so feared cobbles aren't that bad, you just have to fide in the middle, especially in wet conditions
Zorg dat je al op het kleine blad hebt geschakeld want je rijdt op een lange nog vlakke weg. Moet dan ineens een straatje in vol met kasseien en gelijk heel steil. Beste kan je in het midden rijden omdat aan de zijkanten de weg nat kan zijn en je weg kan slippen. Ver boven aan de klim staat de Molen waar je mooie foto's kunt maken. Deze keer niet gedaan omdat ik de omloop het Nieuwsblad fietste dit weekend.
De kasseien van de Molenberg hebben een slechte naam en meteen bij het opdraaien van deze klim weet je dat dat niet gelogen is. De staat van het wegdek is héél slecht. Maar dat maakt het ergens ook wat speciaal. Met een mooi laagje asfalt zou deze puist heel wat minder voorstellen.
Als er één klim in de Vlaamse Ardennen de benaming "kort maar krachtig" verdient is het de Molenberg wel. Vanop de baan draai je meteen de kasseien op, deze liggen er hoe langer hoe slechter bij. Op het einde is het wel een stukje geasfalteerd. Denk tijdens het naar boven harken best aan hoe kort het maar is.
Heel lastige beklimming door de slechte staat van de kasseien. Het is gelijk steil en je verliest al je snelheid meteen na de bocht. Gelukkig is de klim vrij kort dus even doorzetten en het is weer voorbij.
Kort maar krachtig en zeer pittig!
Kasseien zijn ook niet altijd even ideaal, even de gas open draaien en alles geven
| 7 km/u | 00:03:41 |
| 11 km/u | 00:02:21 |
| 15 km/u | 00:01:43 |
| 19 km/u | 00:01:21 |
Deze pagina is beter in de app
