| Mooi landschap |
| Verborgen juweeltje |
| 5 haarspeldbochten |
| #62 zwaarste beklimming van La Maurienne |
| #64 meeste hoogtemeters van La Maurienne |
| #64 langste beklimming van La Maurienne |
| #36 gemiddeld steilste beklimming van La Maurienne |
Le Seuil vanuit Val Fréjus is een klim in de regio La Maurienne. De klim is 5.2 km lang en overbrugt 394 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 7.6%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 362. De top van de klim bevindt zich op 1984 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 2 reviews over deze klim en uploadden 6 foto's.
Straatnaam: Route du Seuil
4.0 door CromagnonDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Frans.De twee beklimmingen (Valfréjus en Le Seuil) zijn zeker de moeite waard. En ze zijn heel verschillend. Deze beklimming van Le Seuil is nogal wild. Een mooie voortzetting van de 14 haarspeldbochten van Valfréjus. De weg is veel minder goed onderhouden en sommige stukken kunnen worden omschreven als gravel, gemakkelijk gravel, maar het gravel en de gaten liggen voor het oprapen. En dan, nogmaals, krijgt de weg een facelift. De landschappen zijn ruiger. De vegetatie wordt zeldzamer. We komen d... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
De twee beklimmingen (Valfréjus en Le Seuil) zijn zeker de moeite waard. En ze zijn heel verschillend.
Deze beklimming van Le Seuil is nogal wild. Een mooie voortzetting van de 14 haarspeldbochten van Valfréjus.
De weg is veel minder goed onderhouden en sommige stukken kunnen worden omschreven als gravel, gemakkelijk gravel, maar het gravel en de gaten liggen voor het oprapen. En dan, nogmaals, krijgt de weg een facelift.
De landschappen zijn ruiger. De vegetatie wordt zeldzamer. We komen dichter bij de toppen. Er is niemand meer. Alleen schapen en patous. De hellingen zijn niet al te steil, maar het einde is toch steiler. Je moet zo ver gaan als deze vreemde ventilatieschacht in de tunnel van Fréjus:
een doodlopende weg en schapenpoep.
Les deux côtes (Valfréjus et Le Seuil) valent la peine d’être grimpées. Et elles sont fort différentes.
Cette montée du Seuil est plutôt sauvage. Une belle suite aux 14 lacets de Valfréjus.
La route est nettement moins entretenue et certains tronçons peuvent être qualifiés de gravel, du gravel facile, mais les graviers et les trous sont au rendez-vous. Et puis, de nouveau la route se refait une beauté.
Les paysages sont plus âpres. La végétation se fait plus rare. On se rapproche des sommets. Il n’y a plus personne. Juste les moutons et les patous.
Et puis un berger à la retraite, armé de son béret et de ses jumelles qui vous raconte des histoires de loups et de bergers d’Anatolie…
Les pourcentages ne sont pas très violents mais la fin est tout de même plus abrupte. Il faut aller jusqu’à cette étrange cheminée d’aération du tunnel du Fréjus :
un cul de sac et des crottes de moutons.
Toen ik in Valfréjus aankwam, ben ik uit nieuwsgierigheid een stukje doorgefietst. Er's niet veel weg (vuil/grind) om mee te beginnen, maar verrassend genoeg wordt dit verderop beter en goed geasfalteerd. De weg eindigt bij een grote ventilatieschacht voor de tunnel van Fréjus eronder.
When I arrived at Valfréjus, I cycled on a bit out of curiousity. There's not much of a road (dirt/gravel) to start with, but surprisingly, this gets better and well paved further up. The road ends near a large ventilation shaft for the Fréjus tunnel beneath.
| 7 km/u | 00:44:40 |
| 11 km/u | 00:28:26 |
| 15 km/u | 00:20:51 |
| 19 km/u | 00:16:27 |
Deze pagina is beter in de app