Le Seuil z Val Fréjus to podjazd znajdujący się w regionie Maurienne. Ma długość 5.2 km i pokonuje 394 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 7.6%, co daje wynik trudności 362. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1984 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 2 recenzje tego podjazdu i zamieścili 6 zdjęcia.
Nazwa drogi: Route du Seuil
4.0 przez CromagnonTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Oba podjazdy (Valfréjus i Le Seuil) są warte wysiłku. I bardzo się od siebie różnią. Podjazd pod Le Seuil jest dość dziki. To świetna kontynuacja 14 zakrętów z Valfréjus. Droga jest znacznie gorzej utrzymana, a niektóre odcinki można określić jako szutrowe, łatwe szutry, ale żwir i dziury są do wzięcia. A potem, po raz kolejny, droga przechodzi lifting. Krajobrazy są bardziej surowe. Roślinność staje się rzadsza. Zbliżamy się do szczytów. Nie ma już nikogo. Tylko... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Oba podjazdy (Valfréjus i Le Seuil) są warte wysiłku. I bardzo się od siebie różnią.
Podjazd pod Le Seuil jest dość dziki. To świetna kontynuacja 14 zakrętów z Valfréjus.
Droga jest znacznie gorzej utrzymana, a niektóre odcinki można określić jako szutrowe, łatwe szutry, ale żwir i dziury są do wzięcia. A potem, po raz kolejny, droga przechodzi lifting.
Krajobrazy są bardziej surowe. Roślinność staje się rzadsza. Zbliżamy się do szczytów. Nie ma już nikogo. Tylko owce i patusy. Nachylenie nie jest zbyt duże, ale końcówka jest bardziej stroma. Trzeba iść aż do tego dziwnego szybu wentylacyjnego w tunelu Fréjus:
ślepy zaułek i owcze odchody.
Les deux côtes (Valfréjus et Le Seuil) valent la peine d’être grimpées. Et elles sont fort différentes.
Cette montée du Seuil est plutôt sauvage. Une belle suite aux 14 lacets de Valfréjus.
La route est nettement moins entretenue et certains tronçons peuvent être qualifiés de gravel, du gravel facile, mais les graviers et les trous sont au rendez-vous. Et puis, de nouveau la route se refait une beauté.
Les paysages sont plus âpres. La végétation se fait plus rare. On se rapproche des sommets. Il n’y a plus personne. Juste les moutons et les patous.
Et puis un berger à la retraite, armé de son béret et de ses jumelles qui vous raconte des histoires de loups et de bergers d’Anatolie…
Les pourcentages ne sont pas très violents mais la fin est tout de même plus abrupte. Il faut aller jusqu’à cette étrange cheminée d’aération du tunnel du Fréjus :
un cul de sac et des crottes de moutons.
Kiedy dotarłem do Valfréjus, pojechałem trochę z ciekawości. Na początku nie ma zbyt wiele drogi (gruntowa/żwirowa), ale o dziwo, dalej robi się lepiej i jest dobrze utwardzona. Droga kończy się w pobliżu dużego szybu wentylacyjnego dla tunelu Fréjus znajdującego się pod nim.
When I arrived at Valfréjus, I cycled on a bit out of curiousity. There's not much of a road (dirt/gravel) to start with, but surprisingly, this gets better and well paved further up. The road ends near a large ventilation shaft for the Fréjus tunnel beneath.
| 7 km/h | 00:44:40 |
| 11 km/h | 00:28:26 |
| 15 km/h | 00:20:51 |
| 19 km/h | 00:16:27 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
