Kühtai Sattel vanuit Kematen

Zoals beschreven in eerdere recensies is de eerste helft zo aangenaam als een klim van 20 km maar kan zijn... je kunt een versnelling inschakelen en het constante stijgingspercentage is gemakkelijk om mee te werken... de tweede helft is dynamic‼️. Een geweldig scenario voor het grootste deel van de rit, regelmatige steden breken de afstand mooi op en elke stad heeft zijn eigen eigenaardigheden.
Ik zou aanraden om je benen te sparen voor de 2 steile stukken in dat laatste derde deel van de klim ... wat vrachtwagens vroeg in de klim, maar over het algemeen een goede ervaring en zou het aanraden

een klim met een misleidend hoogteprofiel. Voor een groot deel is hij berijdbaar, maar vanaf het midden verbergt hij twee of drie dodelijke hellingen. De eerste, ongeveer een kilometer lang, bereikt stijgingspercentages tot 20％ volgens de borden langs de weg. Een beklimming die afwisselend vloeiende stukken en plotselinge wanden bevat, die aandacht voor energiebeheer vereisen.

Op de laatste galerij voor Kühtai vinden momenteel bouwwerkzaamheden plaats. De weg is daar eigenlijk afgesloten, maar ik kon langs de machines rijden. Een positief neveneffect was dat het bovenste derde deel van de weg minder druk was. Verderop haalde een postbus me in met een tussenruimte van 50 cm, hoewel ik bijna aan de zijlijn reed. Ik zal mijn tirade hier niet herhalen, maar dat was absoluut niet nodig. De Kreuzlehnstich met een stijgingspercentage tot 20％ volgens het bord is al erg inspannend, maar er zijn altijd vlakkere plekken op de beklimming waar je je dijen weer los kunt maken. Vandaag, eind oktober, was het slechts 4 graden in Kühtai, de weg omhoog naar het stuwmeer Finstertal was afgesloten met een slagboom en waarschijnlijk niet meer begaanbaar vanwege de sneeuw. Sommige haarspeldbochten in de afdaling naar Ötz waren erg vies door opruimwerkzaamheden en er stond zwaar materieel op de weg, dus ik reed nogal langzaam en het was ijskoud. Desondanks een geweldige tocht aan het einde van het seizoen.

Dit is een lange, zware klim vanuit de buitenwijken van Innsbruck. De hele klim is redelijk afgeschermd van zon en wind, wat een pluspunt is. Er zijn een paar inconsistente schoppen in de tweede helft van de beklimming, met een sectie die het stijgingspercentage aanzwengelt tot 18-19 procent voor een paar honderd meter - au! Er is weinig verkeer, het wegdek is glad en het landschap pastoraal en lieflijk. Tijdens de tweede helft van de beklimming klinken bijna constant koeienbellen. Pas op dat het weer op de top kan omslaan, zoals bij mij het geval was (wind, regen, bliksem, hagel) en dat het skistation net voorbij de top in juli en augustus nogal leeg kan zijn, met weinig winkels die open zijn. Maar je hoeft je onderweg geen zorgen te maken over water of eten, want in de steden zijn alle voorzieningen aanwezig. De afdaling naar Ötz is een heel ander verhaal (snel en vegend).