3 mnd 5.0 03:12:44 (9.8 km/u)
Dit is een automatische vertaling, de originele taal is: Italiaans.
Toon origineel
De Colle dell'Agnello, aan de Italiaanse kant vanaf Casteldelfino, is een van de zwaarste beklimmingen in de Alpen. Allereerst moet worden opgemerkt dat het na de Col d'Iseràn en de Passo dello Stelvio de hoogste verharde pas van Europa is, en er zit maar een klein verschil van een paar meter tussen. De Colle dell'Agnello bereikt 2744 meter boven zeeniveau, 14 minder dan de Passo dello Stelvio en 26 minder dan de Col d'Iseràn.
Vanaf Casteldelfino is het 20,7 kilometer lang, heeft het een hoogteverschil van 1.458 meter, met een gemiddeld stijgingspercentage van 7 procent, oplopend tot 9,3 procent in de laatste 10 kilometer en een maximaal stijgingspercentage van 15 procent.
Tot Pontechianale, het laatste dorp voor de top, zijn er korte, ongelijke hellingen en een paar veeleisende haarspeldbochten.
Na het omzeilen van het meer en het bereiken van het dorp Chianale, het passeren van de oude douanepost en het bereiken van de boog die de klim viert, is het nog ongeveer 10 kilometer naar de top, maar je bevindt je nog steeds op 1850 meter boven zeeniveau. Omdat wiskunde een exacte wetenschap is, staat de fietser voor het laatste stuk met een gemiddeld stijgingspercentage van 10 procent, lange stukken van 12 procent met pieken tot 15 procent en geen kans om op adem te komen, behalve voor een paar honderd meter bij de Pian dell'Agnello.
Een hels segment dat nog zwaarder wordt door de hoogte en de wind, die zowel vervelend als koud kan zijn op deze hoogtes. De zwaarte van de klim kent geen genade voor de fietser: naast de benen en het hart klimt men met de kracht van de geest en ervaring in het managen van de eigen kracht is van fundamenteel belang.
De Col dell'Agnello, vooral in het laatste deel, is in wezen een eindeloze helling. Er is geen moment rust en het lijkt een soort eindeloze apneu waarbij de benen altijd onder spanning staan en de rug en armen voortdurend gespannen zijn.
Het is nutteloos om de prachtige uitzichten te noemen die de door vermoeidheid vertroebelde ogen van de fietser te zien krijgen, en ik raad aan om altijd op te letten op het auto- en motorverkeer, waarbij auto's en motoren voorbij razen met een snelheid waarmee ze hun rijbewijs kunnen inleveren, rakelings langs de fietser die al uitgeput is door de inspanning om geconcentreerd te blijven en zijn krachten te beheersen.
Eenmaal boven wordt de inspanning ruimschoots beloond. Afgezien van de chaos van de vele aanwezige motorrijders, luidruchtig, irritant en onopgevoed voor de stilte die de bergen en het spectaculaire uitzicht zouden opleggen, kun je niet anders dan gefascineerd zijn door het uitzicht op wat de pas omringt en de foto's aan het einde van de video zijn welsprekender dan vele woorden.
Zoals gebruikelijk in dit soort ondernemingen, heb je niet langer het verlangen om terug te keren: gelukkig wachten er nieuwe uitdagingen en, in ons geval, de Colle di Sampeyre vanuit Sampeyre, maar dat is een andere onderneming om over te vertellen.
Na te hebben rondgekeken, brengen we hulde aan grote schoonheid en deze video wilde het belangrijkste en intiemste moment ervan vieren door middel van het offer op het strenge en gure altaar van de pas.
Il Colle dell'Agnello, versante italiano da Casteldelfino, è da annoverare tra le salite più dure dell'arco alpino. Bisogna innanzitutto tener presente che dopo il Col d'Iseràn e il Passo dello Stelvio è' il passo asfaltato più alto d'Europa e tra loro c'è una differenza minima di qualche metro. Il Colle dell’Agnello raggiunge i 2744 metri sul livello del mare, 14 in meno del Passo dello Stelvio e 26 del Col d’Iseràn.
Da Casteldelfino, la lunghezza è di 20,7 chilometri, presenta un dislivello d 1458 metri, con una pendenza media del 7 per cento, che sale al 9,3 per cento negli ultimi 10 chilometri e una pendenza massima del 15 per cento.
Fino a Pontechianale, ultimo paese prima della cima, si affrontano brevi e discontinue rampe e qualche tornante impegnativo.
Dopo aver costeggiato il lago e raggiunto il villaggio di Chianale, superata la vecchia dogana e raggiunto l’arco celebrativo della salita, mancano circa 10 chilometri alla cima ma si è ancora a quota 1850 metri sul livello del mare. Essendo la matematica una scienza esatta, il ciclista si ritrova ad affrontare l’ultimo tratto con pendenza media del 10 per cento, lunghi tratti al 12 per cento con punte fino al 15 per cento e nessuna possibilità di prendere fiato, se non per un centinaio di metri al pian dell’Agnello.
Un segmento infernale reso ancor più duro dall’altitudine e dal vento che può essere fastidioso oltre che freddo a quelle altitudini. La durezza della salita non ha pietà del ciclista: oltre che con le gambe e il cuore, si sale con la forza della mente e risulta fondamentale l'esperienza nella gestione delle forze.
Il colle dell'Agnello soprattutto nell'ultimo tratto è in sostanza una rampa senza fine. Non concede un attimo di tregua e sembra una sorta di apnea infinita con le gambe sempre sotto sforzo e schiena e braccia in continua tensione.
E’ inutile menzionare gli splendidi panorami che si offrono alla vista del ciclista offuscata dalla fatica e consiglio di prestare sempre attenzione al traffico veicolare e motociclistico, con auto e moto che sfrecciano a velocità da ritiro della patente, sfiorando il ciclista già provato dallo sforzo di restare concentrato a rimanere lucido e a gestire le forze.
Una volta in cima, si è ripagati ampiamente dallo sforzo profuso. A parte il caos dei numerosi centauri presenti, chiassosi, fastidiosi e ineducati al silenzio che le montagne e le viste spettacolari imporrebbero, non si può non restare affascinati dalla visione di ciò che circonda il passo e le foto al termine del video sono più eloquenti di tante parole.
Come al solito, in imprese del genere, non si ha più la voglia di tornare indietro: fortunatamente nuove sfide attendono e, nel nostro caso, il Colle di Sampeyre da Sampeyre, ma è un’altra impresa da narrare.
Dopo esserci guardati intorno, si rende omaggio alla grande bellezza e questo video ne ha voluto celebrare il momento più significativo e intimo attraverso il sacrificio sull'altare severo e inclemente del passo.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
