Colle del Nivolet

Profilo altimetrico Colle del Nivolet
Profilo altimetrico Colle del Nivolet
Profilo altimetrico Colle del Nivolet
1510
punti difficoltà
4.6%
pendenza media
12.9%
i 100 metri più ripidi
46.4km
lunghezza
2125m
ascesa totale

Condividi questa salita

1858

Qualche feedback su questo profilo altimetrico?
Mostra salite nelle vicinanze

Colle del Nivolet è una salita situata nella regione Piemonte. Ha una lunghezza di 46.4 km, un dislivello di 2125 metri e una pendenza media del 4.6%. La salita ottiene quindi 1510 punti di difficoltà. Il punto più alto è a 2618 metri sul livello del mare. I membri della community Climbfinder hanno condiviso 7 esperienze su questa salita e hanno caricato 26 foto.

Nomi di strade: SP460 & SP50

Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Olandese.
La scorsa estate 2020 (sì, quella del COVID-19), io e il mio amico ciclista abbiamo proposto questa salita come finale del nostro viaggio attraverso il Nord Italia. Abbiamo dovuto consultare diverse fonti per arrivare a questa decisione, perché ovviamente si vuole finire con un botto. Il passaggi... per saperne di più
1%
2%
4%
6%
8%
10%
12%
15%
20%
Clicca sulla salita per la modalità street view
Mostra salite nelle vicinanze

Foto (26)

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet

Se vuoi caricare le tue foto, devi creare un account. Ci vorrà solo 1 minuto ed è completamente gratuito.

  • Ricevi una ricompensa per la condivisione di recensioni e foto
  • Valuta le salite che hai conquistato
  • Aggiungi le tue salite preferite
Registrati

Hai già un account?

Statistiche

Colle del Nivolet
Questa salita
Piemonte
290 salite
Alpi italiane
1177 salite
Alpi
3601 salite
Italia
2441 salite
Europa
24121 salite
Punti difficoltà
1510
HC
posizione
7
26% più facile di
Colle delle Finestre
posizione
26
posizione
46
posizione
27
posizione
80
Pendenza media
4.6%
posizione
253
70% meno ripida di
Acquarossa da Borgata Fornello
posizione
1048
83% meno ripida di
Muro di Cassone
posizione
3017
83% meno ripida di
Muro di Cassone
posizione
1978
83% meno ripida di
Muro di Cassone
posizione
13773
85% meno ripida di
Calçada do Rêgo Lameiro
Lunghezza
46.4km
posizione
2
posizione
2
posizione
3
posizione
4
posizione
11
Ascesa totale
2125m
posizione
1
posizione
1
posizione
1
posizione
1
posizione
16

Classificazione

Salita famosa
Paesaggi mozzafiato
Gemme nascoste
40 tornanti

Condizioni del manto stradale

50% 50% 0%
Sulla base a 10 voti
Condividi la tua esperienza. Com'erano le condizioni del manto stradale?

Traffico

63% 25% 13%
Sulla base a 8 voti
La tua esperienza conta. Quanto traffico hai incontrato durante il percorso?

Tempi

7 km/h 06:37:33
11 km/h 04:12:59
15 km/h 03:05:31
19 km/h 02:26:28

Popolarità

Colle delle Finestre

Colle delle Finestre

famosa bellissima
Colle del Nivolet

Colle del Nivolet

famosa bellissima
Mottarone

Mottarone

famosa bellissima
Colle dell'Agnello

Colle dell'Agnello

famosa bellissima
 

Esperienze (7)

Kevin
2 set 02:21:08 (19.7km/h)
Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Olandese. Mostra originale

Una salita meravigliosa, secondo molti anche la più bella. Per quanto mi riguarda, questo ci si avvicina molto. La prima parte non è certo speciale, ma una volta superata Ceresole Reale inizia la vera salita. Le percentuali salgono alle stelle e l'ambiente diventa più vantaggioso ad ogni chilometro. Le foto parlano da sole, credo. Altamente raccomandato!

Wondermooie beklimming, volgens velen zelfs de mooiste. Wat mij betreft komt deze zeker in de buurt. Het eerste gedeelte is nauwelijks bijzonder te noemen, maar zodra je Ceresole Reale passeert, begint de echte klim. De percentages schieten de lucht in en de omgeving wordt elke kilometer meer de moeite waard. De foto's spreken boekdelen me dunkt. Aanrader!

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Jeroen
2 set
Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Olandese. Mostra originale

Che salita! A mio parere, una delle più belle salite d'Europa. A causa della sua lunghezza e delle percentuali ancora ripide, si tratta di una salita davvero impegnativa. Non è da sottovalutare, ma ne vale la pena sotto tutti i punti di vista.
La salita inizia in realtà dove si comincia. Ho fatto questa salita da Ivrea e poi si ha qualche chilometro di salita in più perché si sale già leggermente nella valle. Questi primi chilometri non sono affatto difficili. Dopo Locana, ci sono alcuni ostacoli, ma non sono degni di nota. Appena usciti da Noasca, poco prima di entrare nel tunnel, prendete la strada più piccola a sinistra del tunnel. Questo tratto si chiama Passaggio di Tappa e permette di fare il giro della galleria. Questa strada è bellissima e costeggia il fiume che scorre veloce. Ci sono rapide e cascate ovunque. Il percorso è disseminato di grandi massi dove si possono osservare gli alpinisti che praticano il bouldering. Questa parte del percorso non è solo bella, ma anche estremamente ripida. È un po' a gradini, il che riduce la percentuale media di salita. Tuttavia, ci sono alcune sezioni che superano i 15%. Questa parte del percorso è priva di traffico motorizzato. Appena superata la barriera, si entra di nuovo nella valle che si appiattisce. Sulla sinistra c'è un bel campeggio con un bar per ciclisti. Se volete un caffè, questo è un bel posto.
Fino a Ceresole Reale, avrete un po' di pace e tranquillità. Dopo questo villaggio, la strada inizia lentamente a salire. Si ha ancora una bella vista sul primo lago, ma poi si deve davvero lavorare. Dopo un lungo rettilineo, si arriva al primo dei due tornanti. Anche qui si superano i 2000 metri e questo non rende facile questo tratto. Anche qui i chilometri si fanno sentire, perché inizia l'ultimo dei tre terzi. Già qui la vista sulle cime delle montagne è bellissima e si possono vedere le numerose curve sopra di noi. Ho trovato questa parte molto difficile perché il vento era molto forte. Ci sono interi tratti di salita con il vento contro, un'esperienza molto strana. Qui sono arrivati per la prima volta degli scalatori che 'ploft' erano. Fino alla cima, questo non si ferma. Chiunque abbia affrontato salite come il Galibier, lo Stelvio o la Bonette sa cosa intendo. Gente che piange, gente che si gira e soprattutto gente che si siede per prendere fiato. Dopo questa parte, si arriva al serbatoio e lì ci si riposa un po' prima di iniziare il secondo tratto a tornanti. Qui la bellezza di questa salita diventa sempre più evidente grazie alla vista sempre più bella sui laghi sottostanti. Se non avete fretta, date una spinta agli arrampicatori occasionalmente meno bravi: è apprezzata. Molti scalatori lottano per arrivare in cima. Ho trovato questa parte meno difficile del primo gruppo di tornanti, forse anche perché il panorama è insensibile. All'improvviso, dopo una curva, arriva il segnale che indica che si è sul passo. Pensavo di avere ancora qualche chilometro da percorrere, non c'è nessuna indicazione sulla salita che indichi la distanza dalla cima.
Superata la cima, si può scendere per circa un chilometro fino al rifugio per bere o fare uno spuntino. Questo chilometro dovrà essere risalito più avanti, i miei polpacci non erano d'accordo nonostante la Fanta.
Ho fatto la salita un sabato di settembre e ho trovato la folla non male. La prima parte si percorre molto velocemente perché è una strada di passaggio. Da Noasca in poi, l'ho trovato abbastanza buono per un sabato.
- Una borraccia è sufficiente, si incontrano decine di punti d'acqua.
- Ho visto solo una panetteria per un panino, nessun supermercato. Quindi portate con voi delle barrette o mangiate una pasta al ristorante. Ce ne sono molti lungo il percorso.
- Portate con voi una luce perché passerete per diverse brevi gallerie.
- Nonostante ci fossero 30 gradi in fondo alla salita, in cima faceva molto freddo. Le maniche per le braccia e un gilet o una giacca sono davvero necessari.
- Se ne avete la possibilità, cercate di programmare questa salita nei giorni più limpidi della settimana. Il cielo azzurro e il tempo sereno rendono davvero giustizia a questa salita.
- Se non andate per un periodo, cercate di divertirvi e di guardarvi intorno durante il tragitto. Molte persone arano solo per arrivare in cima e guardano solo il terreno.
- Se siete una persona che ha ancora un po' di strada da fare e vedete qualcuno che si sta davvero arrovellando mentre lo sorpassate, dategli una piccola spinta. È apprezzato e le persone ricevono una spinta.

Wat een klim! Wat mij betreft een van de mooiste beklimmingen in Europa. Door de lengte en de toch pittige percentages ook echt een stevige klim. Niet te onderschatten, maar is het in alle opzichten waard.
De klim begint eigenlijk gewoon waar jij begint. Ik heb deze beklimming gedaan vanuit Ivrea en dan heb je er nog wel wat extra klimkilometers bij omdat je het dal in al steeds lichtjes omhoog gaat. Deze eerste kilometers zijn nergens moeilijk. Na Locana komwn wat hobbels, maar dat mag echt geen naam hebben. Zodra je Noasca uit bent sla je vlak voordat je daar de tunnel in rijdt de kleinere weg links van de tunnel in. Dit stuk heet de Passaggio di Tappa en leidt je om de tunnel heen. Deze weg is prachtig en loopt langs de snelstromende rivier. Overal zie je stroomversnellingen en watervallen. De route ligt bezaaid met grote rotsblokken waar je bergbeklimmers kunt bekijken die aan het boulderen zijn. Dit deel van de route is naast prachtig ook gewoon donders steil. Het loopt een beetje trapsgewijs waardoor het gemiddelde stijgingspercentage wat gedrukt wordt. Toch zitten er gewoon stukken van boven de 15% tussen. Dit deel van de route is vrij van gemotoriseerd verkeer. Zodra je de slagboom passeert rij je de vallei weer in en vlak het af. Aan je linkerhand zit een prachtig gelegen camping met een fietserscafé. Mocht je even een koffietje willen is dit een mooie plek.
Tot Ceresole Reale heb je even rust. Na dit dorpje begint het langzaamaan steeds meer te stijgen. Je hebt nog een mooie blik op het eerste meer, maar daarna moet je echt aan de bak. Na een wat lang vrij recht lopend stuk kom je bij het eerste van de twee haarspeldsecties. Je passeert hier ook de 2000 meter grens en dat maakt dit deel niet makkelijk. De kilometers laten zich hier ook voelen, je begint aan de laatste van de drie derde delen. De uitzichten op de bergtoppen worden hier al prachtig, en je ziet boven je de vele bochten liggen. Dit deel vond ik erg pittig omdat het er erg hard waait. Je hebt hele stukken de klim én de wind tegen, wat een hele vreemde ervaring is. Hier kwam ik ook voor het eerst klimmers tegen die 'geploft' waren. Tot de top stopt dit niet meer. Een ieder die hoge klimmen als de Galibier, Stelvio of de Bonette heeft gedaan weet wat ik bedoel. Huilende mensen, mensen die omdraaien en vooral mensen die even gaan zitten om uit te puffen. Je komt na dit deel uit bij het stuwmeer en daar krijg je een klein beetje rust voordat je aan de tweede haarspeldsectie gaat beginnen. Hier wordt de pracht van deze klim steeds meer zichtbaar als je een steeds mooiere blik op de meren onder je krijgt. Geef af en toe een mindere klimmer een duwtje als je geen haast hebt, dat wordt gewaardeerd. Veel klimmers strijden hier echt om de top te halen. Dit deel vond ik minder moeilijk dan de eerste groep haarspeldbochten, misschien komt het ook omdat het uitzicht verdooft. Geheel plotseling komt er na een bocht het bord dat je op de pas bent. Ik dacht dat ik nog een paar kilometers moest, er is nergens op de klim ook maar enige indicatie te vinden hoe ver de top is.
Voorbij de top kan je een kilometer ofzo afdalen naar de berghut aldaar voor een drankje of hapje. Deze kilometer moet je straks wel weer omhoog, mijn kuiten waren het daar ondanks de Fanta niet mee eens.
Ik heb de klim gedaan op een zaterdag in September en ik vond de drukte heel erg meevallen. Het eerste deel wordt hard gereden omdat het een doorgaande weg is. Vanaf Noasca vond ik het best heel okay voor een zaterdag.
- één bidon is voldoende, je komt tientallen waterpunten tegen
- ik heb maar één bakker gezien voor een broodje, geen supermarkt. Dus neem reepjes mee of eet een pasta in een restaurantje. Er zijn er onderweg plenty.
- lampjes mee omdat je meerdere korte tunnels passeert
- ondanks dat het beneden dik 30 graden was, was het op de top goed koud. Armstukken en een hesje of een jasje zijn echt nodig.
- als je de mogelijkheid hebt, probeer dan deze klim te plannen op de helderste dag van de week. Blauwe luchten en mooi helder weer doen deze klim echt eer aan.
- als je niet voor een tijd gaat, probeer dan onderweg ook genoeg te genieten en rond te kijken. Zoveel mensen zijn maar aan het ploegen om boven te geraken an kijken alleen maar naar de grond.
- ben je die persoon die nog wat over heeft onderweg en je ziet iemand echt ploegen als je hem of haar inhaalt, geef een klein duwtje. Dat wordt gewaardeerd en mensen leven even helemaal op.

Mathieu72
1 m 03:45:00 (12.4km/h)
Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Francese. Mostra originale

Ciao
Fatto nel luglio 2022.
Campeggiando a Ceresole Reale, sono sceso prima a Locana per salire tutto il passo... ed è assolutamente necessario fare tutto il passo!
Perché da Locana a Noasca, è il riscaldamento... 45 minuti con qualche pendenza... ed ecco che si parte, i famosi 4 lacci (finalmente facili) e la MAGNIFICA salita sulla vecchia strada... non prendete la galleria, la strada è ben rifatta dal Giro 19 ed è chiusa al traffico... quindi siamo tra ciclisti ed escursionisti.... Lungo il fiume... è superbo... e una rampa MOLTO grande... credo sia il posto che ho preferito.
Poi si passa alla "montagna alta". I km prima del lago sono sicuramente i più duri... dopo i due laghi, è questo che mi piace dei grandi passi... ad ogni curva pensi di essere arrivato... non vedi come puoi andare più in alto... eppure... continua!
All'arrivo raggiungo due italiani (padre e figlio)... il padre ha 76 anni!!! Con una tripla davanti... ma comunque... Bravissimo!
Il tempo era cupo, quindi più salivo e più faceva freddo... Avevo previsto di indossare le maniche lunghe ma non la plastica... secondo me è indispensabile portarle se non c'è bel tempo... quindi ho preso freddo durante la discesa.
Fatto di venerdì... perfetto
Attenzione a non farlo nel WE... tanta gente... anche la domenica quando la strada è "chiusa" ma solo dal lago silviu alla cima...
Non il più difficile, ma certamente il più lungo che abbia mai fatto.
Sublime

Salut
Réalisé en juillet 2022.
Campant à Ceresole Reale, je suis d’abord descendu jusque Locana pour remonter l’ensemble du col… et il faut absolument faire l’ensemble !
Car de Locana à Noasca, c’est l’échauffement… 45 min avec quelques inclinaisons… et la c’est parti, les fameux 4 lacets(finalement facile) et la MAGNIFIQUE montée sur l’ancienne route… ne pas prendre le tunnel, la route est bien refaite depuis le Giro 19 et elle est fermée à la circulation… du fait on est entre cyclistes et randonneurs…. Le long de la rivière… c’est superbe… et une TRÈS grosse rampe… je crois que c’est l’endroit que j’ai préféré.
Après on enchaine par la « haute montagne ». Les km avant le lac sont certainement les plus durs… après les 2 lacs, c’est ce que j’aime dans les grands cols… à chaque virage on croit qu’on est arrivé… on ne voit pas comment on peu aller plus haut… et pourtant… ça continue!
A l’arrivée je rejoins 2 italiens (père et fils)… le père 76 ans!!! Avec un triple devant… mais quand même.. Bravissimo !
Il faisait un temps maussade, du fait plus je m’élevais plus il faisais humide et froid… j’avais prévu les manches longues mais pas le plastique… à mon avis à prendre impératif sauf si grand beau… du coup j’ai eut froid à la descente.
Fait un vendredi… impeccable
Attention NE PAS faire le WE… beaucoup de monde.. y compris le dimanche ou la route est « fermée «  mais que du lac du silviu au sommet…
Pas le plus dur mais assurément le col le plus long que j’ai fait
Sublime

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Stearena
8 m

Salita lunga ma che ripaga di tutta la fatica arrivando in cima: panorami mozzafiato.... d'altronde è il Gran Paradiso e mai nome fu più azzeccato.
Invidia per chi la farà per la prima volta.

Cheers

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
febax
8 m

Salita da non perdere, da fare possibilmente infrasettimanalmente per evitare il traffico, manto stradale rifatto dal locana verso rosone

Jozef-Kempen
1 a
Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Olandese. Mostra originale

Non è una salita facile ma molto bella. Quando fa caldo, è meglio cercare l'ombra e il lato dell'acqua quando si pedala in salita. Si può poi raffreddare un po'. La salita consiste in pochi passi: caduta in piano e percentuali ripide. In alcuni luoghi, ci sono molti turisti, ma non vedrete molto traffico. C'è una strada speciale per i ciclisti appena prima del tunnel. Non sottovalutate questa parte, però, perché le percentuali possono essere micidiali. Inoltre, questa strada è accessibile solo ai ciclisti ed è stata costruita appositamente per il Giro.

Geen gemakkelijke beklimming maar wel erg mooi. Als het warm is best de schaduwkanten en de kant van het water opzoeken als men bergop rijdt met de fiets. Men kan dan toch een beetje verkoeling vinden. De beklimming bestaat uit een paar trapjes: valsplat en steile percentages. Op sommige plaatsen zijn er erg veel toeristen, maar toch zie je er niet veel verkeer. Er is een speciale weg voor fietsers net voor de tunnel. Onderschat dit deel echter niet want de percentages kunnen toch moordend zijn. Deze weg is bovendien enkel toegankelijk voor fietsers en werd speciaal voor de Giro aangelegd.

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
MarioCipollini
1 a
Questa è una traduzione automatica, la lingua originale è: Olandese. Mostra originale

La scorsa estate 2020 (sì, quella del COVID-19), io e il mio amico ciclista abbiamo proposto questa salita come finale del nostro viaggio attraverso il Nord Italia. Abbiamo dovuto consultare diverse fonti per arrivare a questa decisione, perché ovviamente si vuole finire con un botto. Il passaggio del Giro su questa salita nel 2019 (vincitore: Ilnur Zakarin) ha certamente giocato un ruolo in questo.
La salita inizia ufficialmente nel paese di Locana (±45min di auto da Torino) e troverete un grande parcheggio... con una scorta di acqua di sorgente bella fresca!
La salita inizia tranquilla, va leggermente in salita ad una percentuale molto moderata di 2-3% per 10 km. Devi aspettare fino al villaggio di Noasca, dove troverai i primi tornanti di questa salita. Subito dopo il villaggio, il ciclista ha la scelta di seguire la strada principale o di prendere una strada laterale. Online troverete molte esperienze negative su questo sentiero laterale, ma vi posso assicurare che queste esperienze risalgono al tempo in cui il sentiero laterale non era ancora asfaltato. Il sentiero laterale è stato ricostruito e dato un perfetto strato di asfalto appositamente per il passaggio del Giro. È d'obbligo prendere questa strada laterale come ciclista, dato che la strada principale passa attraverso un tunnel poco illuminato per 3 km e a percentuali superiori agli 8% (bello per la discesa).
Il percorso laterale non è un sollievo dalle percentuali, tuttavia, senza dubbio scenderai dalla sella per la prima volta, poiché le percentuali sono continuamente in doppia cifra.
Una volta superato il primo ostacolo, si continua la salita verso il lago di Ceresole Reale, dove si può godere di un tratto pianeggiante e prepararsi per la seconda metà della salita.
Da questo punto, inizia la vera scalata verso la cima. Si entra automaticamente nel "Parco Nazionale Gran Paradiso". Quest'ultimo non ha davvero rubato il suo nome, è una bella riserva naturale dove si preferisce non pedalare troppo velocemente. Fortunatamente, questo non è possibile perché è ancora in salita con una percentuale media dal 4 al 7%. Prima di rendersene conto, si raggiunge un'altitudine di 1800m e si nota che gli alberi stanno scomparendo. Le percentuali aumentano di nuovo a due cifre e segue una serie di tornanti verso il bacino del Serrù. È qui che l'organizzazione del Giro ha deciso di disegnare il traguardo della 13a tappa del 2019.
Tuttavia, questa non è ancora la cima della salita, perché ci sono ancora circa 5 chilometri. Lasciando il bacino di Serrù alle spalle, segue una piccola discesa verso un altro lago: Lago Agnel.
Questo è il momento in cui ti rendi conto che questa bella salita è quasi finita. Se sei ancora in buona forma, non esitare ad aumentare la resistenza e continuare a tutto vapore fino alla cima.
Quando arrivi in cima, ti rendi conto dell'impresa che hai appena fatto: 40 km di salita (da Locana) con un dislivello di oltre 2100 metri.
In breve, questa salita ha tutto: lunghezza, altezza, parti ripide e meno ripide, tornanti, buon asfalto, gallerie e soprattutto... belle viste!

Afgelopen zomer 2020 (ja, die van COVID-19) hebben mijn fietsmaat en ik deze beklimming aangestipt als slotklim van onze reis doorheen Noord-Italië. We hebben verschillende bronnen moeten raadplegen om tot dit besluit te komen, want je wilt uiteraard eindigen met een knaller. De passage van de Giro op deze klim in 2019 (winnaar: Ilnur Zakarin) heeft hier zeer zeker een rol in gespeeld.
De klim start officieel in het dorpje Locana (±45min rijden van Turijn) en je zal er een grote parking aantreffen... met een voorziening voor lekker koel bronwater!
De klim begint rustig, het loopt lichtjes bergop aan een heel gematigd percentage van 2-3% gedurende 10km. Het is wachten tot het dorpje Noasca, waar je de eerste haarspeldbochten van deze klim zult aantreffen. Net na het dorpje krijg je als fietser de keuze om de grote weg te vervolgen of om een zijpad in te slaan. Online vind je veel slechte ervaringen over dit zijpad terug, maar ik kan jullie gerust stellen dat deze ervaringen dateren van het tijdperk dat het zijpad nog niet was geasfalteerd. Het zijpad werd speciaal voor de passage van de Giro opnieuw aangelegd en voorzien van een perfecte laag asfalt. Het is een must om dit zijpad als fietser in te slaan, aangezien de grote weg doorheen een slecht verlichte tunnel gaat gedurende 3km en aan percentages van boven de 8% (leuk voor de afdaling naar beneden ).
Het zijpad is echter niet een verlichting van de percentages, je zult er ongetwijfeld een eerste keer uit het zadel gaan komen, want de percentages zijn continu in de dubbele cijfers.
Eenmaal het eerste obstakel overleefd, zet je de klim voort richting het meer van Ceresole Reale, waar je even kan genieten van een vlak stuk en jezelf kan klaarmaken voor de 2e helft van de klim.
Vanaf dit punt begint het echte klimwerk richting de top. Je rijdt vanzelf het "Parco Nazionale Gran Paradiso" in. Deze laatste heeft zijn naam echt niet gestolen, het is een prachtig natuurgebied waar je het liefst niet te snel doorheen wilt fietsen. Gelukkig kan dit ook niet want het gaat nog steeds bergop aan een gemiddeld percentage van 4 à 7%. Voor je het weet, tik je een hoogte aan van 1800m en merk je dat de bomen verdwijnen. De percentages dikken weer aan naar dubbele cijfers en er volgt een serie haarspeldbochten, richting het stuwmeer Serrù. Het was hier dat de Giro organisatie besloot om in 2019 de eindstreep van de 13e etappe te trekken.
Dit is echter nog niet de top van de beklimming, er resteert immers nog een 5tal kilometer. Als je het stuwmeer van Serrù achter je laat, volgt er een kleine afdaling naar een andere meer: Lago Agnel.
Het is hier dat je het besef krijgt dat deze mooie klim bijna is afgelopen. Als je nog goed zit, aarzel dan niet om het verzet nog eens te verzwaren en vol door te stomen naar de top.
Bij het bereiken van de top besef je pas wat voor een prestatie je net hebt geleverd: 40km klimmen (vanuit Locana) met een hoogteverschil van 2100+meter.
Kortom, deze klim heeft werkelijk alles: lengte, hoogte, steile en minder steile stukken, haarspeldbochten, goed asfalt, tunnels en vooral… mooie uitzichten!

Aggiungi una recensione

Se vuoi condividere qualcosa, devi creare un account. Ci vorrà solo 1 minuto ed è completamente gratuito.

  • Ricevi una ricompensa per la condivisione di recensioni e foto
  • Valuta le salite che hai conquistato
  • Aggiungi le tue salite preferite
Registrati

Hai già un account?