Colle del Nivolet

Elevation profile Colle del Nivolet
Elevation profile Colle del Nivolet
Elevation profile Colle del Nivolet
1510
difficulty points
4.6%
avg. gradient
12.9%
steepest 100 meters
46.4km
length
2125m
total ascent

Share this climb

1858

Feedback about this climb?
Show climbs nearby

Colle del Nivolet is a climb in the region Piedmont. It is 46.4km long and bridges 2125 vertical meters with an average gradient of 4.6%, resulting in a difficulty score of 1510. The top of the ascent is located at 2618 meters above sea level. Climbfinder users shared 7 reviews/stories of this climb and uploaded 26 photos.

Road names: SP460 & SP50

This is an automatic translation, the original language is: Dutch.
Last summer 2020 (yes, the one of COVID-19), my cycling buddy and I proposed this climb as the final climb of our trip through northern Italy. We had to consult several sources to come to this decision, because obviously you want to end with a bang. The passage of the Giro on this climb in 2019 (wi... read more
1%
2%
4%
6%
8%
10%
12%
15%
20%
Click on the climb for street view
Show climbs nearby

Photos (26)

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet

If you want to upload your photos, you need to create an account. It only takes 1 minute and it's completely free.

  • Get a reward for sharing reviews and photos
  • Share your experience on all ascents you've climbed
  • Submit your favorite climbs
Sign up

Already have an account?

Statistics

Colle del Nivolet
This climb
Piedmont
290 climbs
Italian Alps
1177 climbs
Alps
3601 climbs
Italy
2441 climbs
Europe
24107 climbs
Difficulty points
1510
HC
rank
7
26% easier than
Colle delle Finestre
rank
26
rank
46
rank
27
rank
80
Average gradient
4.6%
rank
253
70% less steep than
Acquarossa from Borgata Fornello
rank
1048
83% less steep than
Muro di Cassone
rank
3017
83% less steep than
Muro di Cassone
rank
1978
83% less steep than
Muro di Cassone
rank
13771
85% less steep than
Calçada do Rêgo Lameiro
Length
46.4km
rank
2
rank
2
rank
3
rank
4
rank
11
Total ascent
2125m
rank
1
rank
1
rank
1
rank
1
rank
16

Classification

Famous climb
Beautiful scenery
Hidden gem
40 hairpin turns

Road surface condition

50% 50% 0%
Based on 10 votes
Share your knowledge. What was the road condition during your ascent?

Traffic

63% 25% 13%
Based on 8 votes
Your experience counts. How much traffic did you encounter during the climb?

Climbing times

7 km/h 06:37:33
11 km/h 04:12:59
15 km/h 03:05:31
19 km/h 02:26:28

Popular

Colle delle Finestre

Colle delle Finestre

famous beautiful
Colle del Nivolet

Colle del Nivolet

famous beautiful
Mottarone

Mottarone

famous beautiful
Colle dell'Agnello

Colle dell'Agnello

famous beautiful
 

Reviews/stories (7)

Kevin
2 w 02:21:08 (19.7km/h)
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Wonderful climb, according to many even the most beautiful. As far as I am concerned, this one certainly comes close. The first part is hardly special, but once you pass Ceresole Reale, the real climb begins. The percentages skyrocket and the environment becomes more worthwhile every kilometre. The photos speak for themselves I think. Highly recommended!

Wondermooie beklimming, volgens velen zelfs de mooiste. Wat mij betreft komt deze zeker in de buurt. Het eerste gedeelte is nauwelijks bijzonder te noemen, maar zodra je Ceresole Reale passeert, begint de echte klim. De percentages schieten de lucht in en de omgeving wordt elke kilometer meer de moeite waard. De foto's spreken boekdelen me dunkt. Aanrader!

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Jeroen
2 w
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

What a climb! In my opinion, one of the most beautiful climbs in Europe. Due to its length and the still steep percentages, it is a really tough climb. Not to be underestimated, but worth it in all respects.
The climb actually begins where you begin. I have done this climb from Ivrea and then you have some extra climbing kilometres because you already slightly go up in the valley. These first few kilometres are not difficult at all. After Locana, there are a few bumps, but they are not really worth mentioning. As soon as you leave Noasca, just before you enter the tunnel, take the smaller road to the left of the tunnel. This stretch is called the Passaggio di Tappa and takes you around the tunnel. This road is beautiful and runs along the fast-flowing river. There are rapids and waterfalls everywhere. The route is littered with large boulders where you can watch mountaineers bouldering. This part of the route is not only beautiful, it is also extremely steep. It is a bit stepped which reduces the average percentage of the climb. Nevertheless, there are some sections that are over 15%. This part of the route is free of motorised traffic. As soon as you pass the barrier, you enter the valley again and it flattens out. On your left hand side there is a beautifully situated campsite with a cyclist café. If you want a coffee, this is a nice place.
Until Ceresole Reale, you have some peace and quiet. After this village, the road slowly starts to climb. You still have a nice view of the first lake, but then you really have to work. After a long straight stretch, you come to the first of the two hairpin sections. You also pass the 2000-metre mark here and that does not make this section easy. The kilometres are also felt here, as you start the last of the three thirds. The views of the mountain peaks are already beautiful here, and you can see the many curves above you. I found this part very tough because the wind was very strong. You have whole sections of the climb and the wind against you, which is a very strange experience. Here I came for the first time climbers who 'ploft' were. Until the top, this does not stop. Anyone who has done high climbs like the Galibier, Stelvio or the Bonette knows what I mean. People crying, people turning around and especially people sitting down to take a breather. After this part, you come out at the reservoir and there you get a little rest before you start the second hairpin section. Here, the beauty of this climb becomes more and more apparent as you get an ever more beautiful view of the lakes below. Give the occasional lesser climber a push if you are not in a hurry, it is appreciated. Many climbers really fight to get to the top here. I found this part less difficult than the first group of hairpin bends, maybe it is also because the view is numbing. All of a sudden, after a bend, comes the sign that you are on the pass. I thought I still had a few kilometres to go, there is no indication anywhere on the climb how far the top is.
Past the top, you can descend for a kilometre or so to the mountain hut there for a drink or snack. This kilometre you will have to go up again later on, my calves did not agree with that despite the Fanta.
I have done the climb on a Saturday in September and I found the crowds not so bad. The first part is driven very fast because it is a through road. From Noasca onwards, I found it quite okay for a Saturday.
- One water bottle is enough, you come across dozens of water points.
- I have only seen one bakery for a sandwich, no supermarket. So take some bars with you or eat a pasta in a restaurant. There are plenty of them along the way.
- Bring a light because you will pass several short tunnels.
- Despite the fact that it was 30 degrees at the bottom of the climb, it was very cold at the top. Arm sleeves and a vest or jacket are really necessary.
- If you have the opportunity, try to plan this climb on the clearest day of the week. Blue skies and nice clear weather really do this climb justice.
- If you are not going for a time, try to enjoy and look around on the way. So many people are just ploughing to get to the top and just look at the ground.
- If you are that person who has a bit left on the road and you see someone really ploughing as you overtake them, give them a little push. It's appreciated and people get a boost.

Wat een klim! Wat mij betreft een van de mooiste beklimmingen in Europa. Door de lengte en de toch pittige percentages ook echt een stevige klim. Niet te onderschatten, maar is het in alle opzichten waard.
De klim begint eigenlijk gewoon waar jij begint. Ik heb deze beklimming gedaan vanuit Ivrea en dan heb je er nog wel wat extra klimkilometers bij omdat je het dal in al steeds lichtjes omhoog gaat. Deze eerste kilometers zijn nergens moeilijk. Na Locana komwn wat hobbels, maar dat mag echt geen naam hebben. Zodra je Noasca uit bent sla je vlak voordat je daar de tunnel in rijdt de kleinere weg links van de tunnel in. Dit stuk heet de Passaggio di Tappa en leidt je om de tunnel heen. Deze weg is prachtig en loopt langs de snelstromende rivier. Overal zie je stroomversnellingen en watervallen. De route ligt bezaaid met grote rotsblokken waar je bergbeklimmers kunt bekijken die aan het boulderen zijn. Dit deel van de route is naast prachtig ook gewoon donders steil. Het loopt een beetje trapsgewijs waardoor het gemiddelde stijgingspercentage wat gedrukt wordt. Toch zitten er gewoon stukken van boven de 15% tussen. Dit deel van de route is vrij van gemotoriseerd verkeer. Zodra je de slagboom passeert rij je de vallei weer in en vlak het af. Aan je linkerhand zit een prachtig gelegen camping met een fietserscafé. Mocht je even een koffietje willen is dit een mooie plek.
Tot Ceresole Reale heb je even rust. Na dit dorpje begint het langzaamaan steeds meer te stijgen. Je hebt nog een mooie blik op het eerste meer, maar daarna moet je echt aan de bak. Na een wat lang vrij recht lopend stuk kom je bij het eerste van de twee haarspeldsecties. Je passeert hier ook de 2000 meter grens en dat maakt dit deel niet makkelijk. De kilometers laten zich hier ook voelen, je begint aan de laatste van de drie derde delen. De uitzichten op de bergtoppen worden hier al prachtig, en je ziet boven je de vele bochten liggen. Dit deel vond ik erg pittig omdat het er erg hard waait. Je hebt hele stukken de klim én de wind tegen, wat een hele vreemde ervaring is. Hier kwam ik ook voor het eerst klimmers tegen die 'geploft' waren. Tot de top stopt dit niet meer. Een ieder die hoge klimmen als de Galibier, Stelvio of de Bonette heeft gedaan weet wat ik bedoel. Huilende mensen, mensen die omdraaien en vooral mensen die even gaan zitten om uit te puffen. Je komt na dit deel uit bij het stuwmeer en daar krijg je een klein beetje rust voordat je aan de tweede haarspeldsectie gaat beginnen. Hier wordt de pracht van deze klim steeds meer zichtbaar als je een steeds mooiere blik op de meren onder je krijgt. Geef af en toe een mindere klimmer een duwtje als je geen haast hebt, dat wordt gewaardeerd. Veel klimmers strijden hier echt om de top te halen. Dit deel vond ik minder moeilijk dan de eerste groep haarspeldbochten, misschien komt het ook omdat het uitzicht verdooft. Geheel plotseling komt er na een bocht het bord dat je op de pas bent. Ik dacht dat ik nog een paar kilometers moest, er is nergens op de klim ook maar enige indicatie te vinden hoe ver de top is.
Voorbij de top kan je een kilometer ofzo afdalen naar de berghut aldaar voor een drankje of hapje. Deze kilometer moet je straks wel weer omhoog, mijn kuiten waren het daar ondanks de Fanta niet mee eens.
Ik heb de klim gedaan op een zaterdag in September en ik vond de drukte heel erg meevallen. Het eerste deel wordt hard gereden omdat het een doorgaande weg is. Vanaf Noasca vond ik het best heel okay voor een zaterdag.
- één bidon is voldoende, je komt tientallen waterpunten tegen
- ik heb maar één bakker gezien voor een broodje, geen supermarkt. Dus neem reepjes mee of eet een pasta in een restaurantje. Er zijn er onderweg plenty.
- lampjes mee omdat je meerdere korte tunnels passeert
- ondanks dat het beneden dik 30 graden was, was het op de top goed koud. Armstukken en een hesje of een jasje zijn echt nodig.
- als je de mogelijkheid hebt, probeer dan deze klim te plannen op de helderste dag van de week. Blauwe luchten en mooi helder weer doen deze klim echt eer aan.
- als je niet voor een tijd gaat, probeer dan onderweg ook genoeg te genieten en rond te kijken. Zoveel mensen zijn maar aan het ploegen om boven te geraken an kijken alleen maar naar de grond.
- ben je die persoon die nog wat over heeft onderweg en je ziet iemand echt ploegen als je hem of haar inhaalt, geef een klein duwtje. Dat wordt gewaardeerd en mensen leven even helemaal op.

Mathieu72
1 Mo 03:45:00 (12.4km/h)
This is an automatic translation, the original language is: French. Show original

Hi
Done in July 2022.
Camping in Ceresole Reale, I first went down to Locana to climb the whole pass... and it is absolutely necessary to do the whole pass!
Because from Locana to Noasca, it's the warm up... 45 min with some inclines... and here we go, the famous 4 laces (finally easy) and the MAGNIFICENT climb on the old road... don't take the tunnel, the road is well rebuilt since the Giro 19 and it's closed to the traffic... so we're between bikers and hikers.... Along the river... it's superb... and a VERY big ramp... I think it's the place I preferred.
After that we go on to the "high mountain". The km before the lake are certainly the hardest... after the 2 lakes, that's what I like about the big passes... at each turn you think you've arrived... you don't see how you can go higher... and yet... it goes on!
At the finish I join 2 Italians (father and son)... the father 76 years old!!! With a triple in front... but still... Bravissimo !
The weather was gloomy, so the higher I got the wetter and colder it got... I had planned to wear long sleeves but not plastic... in my opinion, it's imperative to take them unless the weather is great... so I got cold on the way down.
Done on a Friday... perfect
Be careful NOT to do it on the WE... lots of people... including on Sunday when the road is "closed" but only from the silviu lake to the summit...
Not the hardest but certainly the longest pass I've done
Sublime

Salut
Réalisé en juillet 2022.
Campant à Ceresole Reale, je suis d’abord descendu jusque Locana pour remonter l’ensemble du col… et il faut absolument faire l’ensemble !
Car de Locana à Noasca, c’est l’échauffement… 45 min avec quelques inclinaisons… et la c’est parti, les fameux 4 lacets(finalement facile) et la MAGNIFIQUE montée sur l’ancienne route… ne pas prendre le tunnel, la route est bien refaite depuis le Giro 19 et elle est fermée à la circulation… du fait on est entre cyclistes et randonneurs…. Le long de la rivière… c’est superbe… et une TRÈS grosse rampe… je crois que c’est l’endroit que j’ai préféré.
Après on enchaine par la « haute montagne ». Les km avant le lac sont certainement les plus durs… après les 2 lacs, c’est ce que j’aime dans les grands cols… à chaque virage on croit qu’on est arrivé… on ne voit pas comment on peu aller plus haut… et pourtant… ça continue!
A l’arrivée je rejoins 2 italiens (père et fils)… le père 76 ans!!! Avec un triple devant… mais quand même.. Bravissimo !
Il faisait un temps maussade, du fait plus je m’élevais plus il faisais humide et froid… j’avais prévu les manches longues mais pas le plastique… à mon avis à prendre impératif sauf si grand beau… du coup j’ai eut froid à la descente.
Fait un vendredi… impeccable
Attention NE PAS faire le WE… beaucoup de monde.. y compris le dimanche ou la route est « fermée «  mais que du lac du silviu au sommet…
Pas le plus dur mais assurément le col le plus long que j’ai fait
Sublime

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Stearena
8 Mo
This is an automatic translation, the original language is: Italian. Show original

A long ascent but that repays all the effort when you reach the top: breathtaking views.... d'after all it is the Gran Paradiso and never was the name more apt.
Envy for those doing it for the first time.

Cheers

Salita lunga ma che ripaga di tutta la fatica arrivando in cima: panorami mozzafiato.... d'altronde è il Gran Paradiso e mai nome fu più azzeccato.
Invidia per chi la farà per la prima volta.

Cheers

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
febax
8 Mo
This is an automatic translation, the original language is: Italian. Show original

Not to be missed climb, to do possibly midweek to avoid traffic, road surface redone from locana to rosone

Salita da non perdere, da fare possibilmente infrasettimanalmente per evitare il traffico, manto stradale rifatto dal locana verso rosone

Jozef-Kempen
1 y
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Not an easy climb but very beautiful. If it is hot, it is best to look for the shade and the side of the water if you are riding uphill on your bike. One can then find a little cooling. The climb consists of a few steps: false flat and steep percentages. In some places there are a lot of tourists, but you do not see much traffic. There is a special road for cyclists just before the tunnel. Don't underestimate this part though because the percentages can be murderous. This road is only accessible for cyclists and was built especially for the Giro.

Geen gemakkelijke beklimming maar wel erg mooi. Als het warm is best de schaduwkanten en de kant van het water opzoeken als men bergop rijdt met de fiets. Men kan dan toch een beetje verkoeling vinden. De beklimming bestaat uit een paar trapjes: valsplat en steile percentages. Op sommige plaatsen zijn er erg veel toeristen, maar toch zie je er niet veel verkeer. Er is een speciale weg voor fietsers net voor de tunnel. Onderschat dit deel echter niet want de percentages kunnen toch moordend zijn. Deze weg is bovendien enkel toegankelijk voor fietsers en werd speciaal voor de Giro aangelegd.

Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
Colle del Nivolet
MarioCipollini
1 y
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Last summer 2020 (yes, the one of COVID-19), my cycling buddy and I proposed this climb as the final climb of our trip through northern Italy. We had to consult several sources to come to this decision, because obviously you want to end with a bang. The passage of the Giro on this climb in 2019 (winner: Ilnur Zakarin) has certainly played a role in this.
The climb officially starts in the village of Locana (±45min drive from Turin) and you'll find a large parking lot.... with a supply of nice cool spring water!
The climb starts easy, it goes slightly uphill at a very moderate percentage of 2-3% for 10km. You have to wait until you reach the village of Noasca, where you will find the first hairpin bends of this climb. Just after the village, the cyclist will have the choice to follow the main road or to take a side road. Online, you'll find many bad experiences about this side path, but I can reassure you that these experiences date from the era that the side path was not yet asphalted. The side trail was rebuilt and provided with a perfect layer of asphalt especially for the passage of the Giro. It is a must to take this side road as a cyclist, since the main road goes through a poorly lit tunnel for 3km and at percentages above 8% (nice for the descent).
The side path is not a relief for the percentages, you will undoubtedly get out of the saddle for the first time, because the percentages are continuously in the double digits.
Once you survived the first obstacle, you continue the climb towards the lake of Ceresole Reale, where you can enjoy a flat stretch and get ready for the second half of the climb.
From this point the real climbing to the top begins. You drive automatically into the "Parco Nazionale Gran Paradiso". The latter has really not stolen its name, it is a beautiful nature reserve where you prefer not to cycle too fast. Fortunately, this is not possible because it is still going uphill at an average rate of 4 to 7%. Before you know it, you reach an altitude of 1800m and you notice that the trees disappear. The percentages increase again to double digits and a series of hairpin turns follows, towards the Serrù reservoir. It was here that the Giro organization decided to draw the finish line of the 13th stage in 2019.
However, this is not yet the top of the climb, as there's still about 5 kilometers left. Leaving the reservoir of Serrù behind, a small descent follows to another lake: Lago Agnel.
This is when you realize that this beautiful climb is almost over. If you are still in good shape, don't hesitate to increase the resistance and steam to the top.
When you reach the top you will realize what an achievement you have just delivered: 40km of climbing (from Locana) with an altitude difference of 2100+ meters.
In short, this climb has really everything: length, height, steep and less steep parts, hairpin bends, good tarmac, tunnels and especially ... beautiful views!

Afgelopen zomer 2020 (ja, die van COVID-19) hebben mijn fietsmaat en ik deze beklimming aangestipt als slotklim van onze reis doorheen Noord-Italië. We hebben verschillende bronnen moeten raadplegen om tot dit besluit te komen, want je wilt uiteraard eindigen met een knaller. De passage van de Giro op deze klim in 2019 (winnaar: Ilnur Zakarin) heeft hier zeer zeker een rol in gespeeld.
De klim start officieel in het dorpje Locana (±45min rijden van Turijn) en je zal er een grote parking aantreffen... met een voorziening voor lekker koel bronwater!
De klim begint rustig, het loopt lichtjes bergop aan een heel gematigd percentage van 2-3% gedurende 10km. Het is wachten tot het dorpje Noasca, waar je de eerste haarspeldbochten van deze klim zult aantreffen. Net na het dorpje krijg je als fietser de keuze om de grote weg te vervolgen of om een zijpad in te slaan. Online vind je veel slechte ervaringen over dit zijpad terug, maar ik kan jullie gerust stellen dat deze ervaringen dateren van het tijdperk dat het zijpad nog niet was geasfalteerd. Het zijpad werd speciaal voor de passage van de Giro opnieuw aangelegd en voorzien van een perfecte laag asfalt. Het is een must om dit zijpad als fietser in te slaan, aangezien de grote weg doorheen een slecht verlichte tunnel gaat gedurende 3km en aan percentages van boven de 8% (leuk voor de afdaling naar beneden ).
Het zijpad is echter niet een verlichting van de percentages, je zult er ongetwijfeld een eerste keer uit het zadel gaan komen, want de percentages zijn continu in de dubbele cijfers.
Eenmaal het eerste obstakel overleefd, zet je de klim voort richting het meer van Ceresole Reale, waar je even kan genieten van een vlak stuk en jezelf kan klaarmaken voor de 2e helft van de klim.
Vanaf dit punt begint het echte klimwerk richting de top. Je rijdt vanzelf het "Parco Nazionale Gran Paradiso" in. Deze laatste heeft zijn naam echt niet gestolen, het is een prachtig natuurgebied waar je het liefst niet te snel doorheen wilt fietsen. Gelukkig kan dit ook niet want het gaat nog steeds bergop aan een gemiddeld percentage van 4 à 7%. Voor je het weet, tik je een hoogte aan van 1800m en merk je dat de bomen verdwijnen. De percentages dikken weer aan naar dubbele cijfers en er volgt een serie haarspeldbochten, richting het stuwmeer Serrù. Het was hier dat de Giro organisatie besloot om in 2019 de eindstreep van de 13e etappe te trekken.
Dit is echter nog niet de top van de beklimming, er resteert immers nog een 5tal kilometer. Als je het stuwmeer van Serrù achter je laat, volgt er een kleine afdaling naar een andere meer: Lago Agnel.
Het is hier dat je het besef krijgt dat deze mooie klim bijna is afgelopen. Als je nog goed zit, aarzel dan niet om het verzet nog eens te verzwaren en vol door te stomen naar de top.
Bij het bereiken van de top besef je pas wat voor een prestatie je net hebt geleverd: 40km klimmen (vanuit Locana) met een hoogteverschil van 2100+meter.
Kortom, deze klim heeft werkelijk alles: lengte, hoogte, steile en minder steile stukken, haarspeldbochten, goed asfalt, tunnels en vooral… mooie uitzichten!

Add my review/story

If you want to share something you need to create an account. It only takes 1 minute and it's completely free.

  • Get a reward for sharing reviews and photos
  • Share your experience on all ascents you've climbed
  • Submit your favorite climbs
Sign up

Already have an account?