Puedes empezar la subida en Mühlen en Taufers por la carretera principal SP42 o empezar desde Via Gries y luego tomar la Schattenberg. Yo tomé esta última porque no hay tráfico y es una pequeña carretera de singular belleza que atraviesa el campo. El comienzo es un tramo enormemente empinado con porcentajes de hasta el 16％ y 2 curvas cerradas, de modo que en poco tiempo puedes ver el pueblo que tienes debajo. En la Montaña del Tesoro, la cruzada de Jesús está representada en varias estatuas a lo largo de la carretera. Tras el rápido comienzo, la subida es bastante uniforme hasta el cruce con la carretera principal SP42. Para entonces, ya tiene unos 3 km a sus espaldas.
En esa carretera principal hay bastante tráfico, que además pasa justo a tu lado a velocidades temerarias, como desgraciadamente es habitual en Italia. Este tramo es un "runner" bastante fácil, sin porcentajes demasiado altos. Pero desde el momento en que ves el pueblo de Lappago a lo lejos, empieza el dolor. A partir de ahora, los porcentajes rara vez bajarán de 2 dígitos. La carretera también tiene varios túneles cortos en total. De uno se sale enseguida, los otros dos tienen un carril bici independiente. El primero de ellos mide 350 m por 10％, así que asegúrate de no olvidarte de cruzar la calle para tomar el carril bici separado del otro lado. En el tercero, el carril bici está a la derecha, pero el bordillo es demasiado alto para llegar a él sin desmontar.
Dos kilómetros antes de la cima, la carretera termina con una barrera por la que no se permite el paso de coches a menos que se pague. Todo el sufrimiento hasta ese punto no es nada comparado con lo que te espera a continuación. El ciclocomputador apenas da porcentajes por debajo del 10％ (la mayoría del 12％ al 14％) e incluso un pico de hasta el 19％. Para los coches's también hay un giro con semáforos para subir o bajar, ya que la carretera sólo tiene un carril de ancho. Pero hay espacio suficiente para que un coche y un ciclista circulen uno al lado del otro.
A 1 km de la cima, puedes ver la presa y ya no te parece tan alta. Y piensas que el último tramo no es tan malo, pero da's un truco del ojo. En el último kilómetro también hay que subir 123 metros de altitud. Así que todavía hay que rastrillar. Además, en la última parte, el agua fluye sobre la calle (que viene de la montaña) a lo largo de varios cientos de metros, lo que la hace muy resbaladiza. En los tramos más empinados, la rueda puede resbalar un poco aquí, pero hay que tener especial cuidado durante el descenso. Sigue siendo empinado hasta la presa, pero la verdadera cima está a 200 m y ese tramo es falso llano. Así que allí tu ritmo cardíaco puede por fin bajar mientras tienes una bonita vista del embalse.
Je kan de beklimming starten in Mühlen in Taufers op de hoofdweg SP42 of vertrekkend vanop de Via Gries en dan de Schattenberg nemen. Ik heb die laatste genomen omdat er nul verkeer doorrijdt en het een enig mooi wegje is door het landschap. De start is een enorm steil stuk met percentages tot 16％ en 2 haarspeldbochten, zodat je in no-time het dorp onder je ziet liggen. Op de schattenberg wordt de kruistocht van Jezus uitgebeeld in verschillende beelden langs de weg. Na de stevige start, loopt de klim redelijk gelijkmatig tot de aansluiting met de hoofdweg SP42. Dan heb je al zo'n 3 km achter de rug.
Op die grote weg is er redelijk wat verkeer, dat bovendien tegen roekeloze snelheden vlak naast je doorscheurt zoals in Italië helaas gebruikelijk is. Dit stuk is een vrij makkelijke "loper" zonder al te hoge percentages. Maar vanaf je het dorpje Lappago in de verte ziet liggen begint de pijn. Vanaf nu zullen de percentages zelden nog onder de 2 cijfers duiken. De weg heeft ook enkele korte tunnels. Eentje ben je zo uit, de twee anderen hebben een afzonderlijk fietspad. De eerste daarvan is 350m tegen 10％, dus vergeet zeker niet de straat over te steken om het afzonderlijke fietspad aan de andere kant te nemen. Bij de derde ligt het fietspad rechts, maar de stoeprand is te hoog om er zonder afstappen op te raken.
Twee kilometer voor de top eindigt de weg met een slagboom waar auto's niet door mogen tenzij tegen betaling. Al het afzien tot dan valt in het niets bij wat je dan te wachten staat. De fietscomputer geeft nauwelijks nog percentages onder de 10％ (meestal 12％ tot 14％)en zelfs een piek tot 19％. Voor de auto's is er ook een beurtrol met lichten om naar boven of beneden te rijden omdat de weg maar één baanvak breed is. Maar er is net voldoende plaats voor één auto en één fietser om naast elkaar te rijden.
Op 1 km van de top zie je de stuwdam liggen en lijkt die niet zo hoog meer boven je. En denk je dat het laatste stukje wel meevalt, maar da's gezichtsbedrog. In de laatste kilometer moet je ook nog 123 hoogtemeters overbruggen. Dus blijft het harken. Ook stroomt er in het laatste gedeelte over een afstand van enkele honderden meters water over de straat (wat van de berg komt) waardoor het erg glad wordt. Op de steilste stukken kan je wiel hier wel wat slippen, maar het is vooral opletten tijdens afdaling. Het blijft steil tot aan de stuwdam, maar de echte top ligt 200m verder en dat stuk is vals plat. Dus daar kan je hartslag eindelijk naar omlaag terwijl je een mooi uitzicht hebt op het stuwmeer.
Continuar con Google
Continuar con Facebook
Continuar con Apple
