Rauriser Tal from Taxenbach

Ik ben de klim vanuit Taxenbach begonnen. De klim om uiteindelijk in het dal te komen is pittig. Percentages van 10％ worden gehaald. Dit stuk kan het verkeer aardig druk zijn. Eenmaal in het dal aangekomen rind je heerlijk op en neer door landerijen en slaperige dorpjes. Het centrum van Rauris is leuk om doorheen te rijden. Veel oude gebouwen, bierstubes en winkeltjes. Na Rauris wordt de weg ook rustiger en smaller. Het uitzicht is aan beidde zijden onovertroffen. Na Worth moet er even geklommen worden. Het gaat verder gestaag omhoog en er moet her en der een veerooster worden gepasseerd tot je bij een tolpoortje komt waar fietsers gratis toegang hebben. Daarna is het 7 haarspelden pittig klimmen tot je bij een parkeerplaats komt voor de bezoekers van nationale park Hohe Tauern. Schroom dan vooral niet om het gravelpad verder omhoog te nemen die niet steil is. Je wordt vervolgens beloond met een magistraal uitzicht op de omliggende bergen en watervallen! Onderaan de beklimming en Rauris is genoeg horeca om even op adem te komen.

Een lange weg door een prachtig dal, met passage door enkele dorpen. Behalve de klim vanuit Taxenbach, enkele korte tussenklimmen en de laatste 4-5 km is het eerder vlak tot vals plat omhoog. De terugweg is het dan een lange dalende weg. Enkel op het einde nog een korte klim richting Taxenbach.

Mooie gevarieerde klim met prachtige vergezichten. Steilere stukken rond de 10％ worden afgewisseld met vals plat en soms zelfs kleine stukjes dalen. Lekker om de benen wat lucht te geven of weer wat snelheid te maken. Na de tolpoort is het nog even aanpoten tot de parkeerplaats. Daarna vlakt het af over een onverharde weg.

Vanuit Rauris ben ik naar het geasfalteerde eind van het Raurisdal gefietst. Je fietst dan vooral over een rustige en golvende doorgaande weg met asfalt van wisselende kwaliteit. Alleen vlak na het dorpje Worth en vlak voor het dorpje Buchenen moet je een korte pukkel over. Het uitzicht voor je en rechts is geweldig. Het Raurisdal is ruig met steile wanden, watervallen en sneeuw. Het is er ook ongekend groen (of was dat gewoon het vochtige weer in het voorjaar en de zomer van 2021?). Naarmate je dichterbij de steile laatste 4 km komt, zie je meer van het magnifieke einde van het dal: gletsjers, hoge watervallen, berghutten op smalle graten en nog meer sneeuw. Het begin van de steile apotheose wordt gemarkeerd door een tolhuisje met twee slagbomen. Fietsers mogen uiteraard gratis erlangs. Geniet vlak voor de tolweg nog even van het uitzicht, want je fietst vanaf nu alleen maar door het (oer)bos. Het ruikt heerlijk, maar het ontneemt wel het zicht op de omgeving. Je kunt je vanaf nu laven aan zeven haarspeldbochten en stevige percentages. Je hebt steilere stroken in Oostenrijk en zelfs in het Raurisdal (neem de Gstatterweg maar eens naar het Bergstation van de Hochalmbahn waar het Strava segment meer dan 11％ gemiddeld geeft). Zo erg is het niet, maar steil genoeg om rond de 10％ te blijven. De top van het asfalt is een parkeerplaats waar je tussen de bomen door een glimps opvangt van het magnifieke uitzicht. Je kunt er echter ook voor kiezen de slagboom daar te passeren en de weg te vervolgen over de uitstekende gravelweg. Rij nog ongeveer 1,8 km en 80 hoogtemeters door en je komt bij de Ammererhof. Ik heb er twee foto´s bij gedaan waar je de gravelweg en het terras van de Ammererhof op ziet. Zeker de moeite waard als je niet bang bent voor een beetje gravel. Tip: in de afdaling op de terugweg zie je voor het dorp Buchenen een kerk op een rots liggen en daarvoor een klein weggetje met haarspeldbochten er naartoe. Heb je nog peut in de benen, schiet die dan ff op. Qua lengte en steilheid vergelijkbaar met een Limburgse klim (Gulperberg bijv).