1 mies. 5.0
Jeśli mówimy o Chilterns, to The Crong jest obowiązkową wspinaczką, ale nie dla osób o słabym sercu. Przez całą drogę prowadzi jedna ścieżka, z ograniczonymi miejscami do mijania, nawierzchnia jest dość szokująca i stroma. W dolnych partiach, od Ebb's Pit aż do przepompowni, na środku drogi znajduje się pasmo kamieni i żwiru, a w "śladach opon" po obu stronach kamieni droga jest często połamana i żwirowa. Zwolnij, wjeżdżając do Ebb' Pit na początku podjazdu, ponieważ żwir znajduje się w połowie drogi i jest to ślepy zakręt. Na całej szerokości drogi przy wjeździe do przepompowni (tj. tuż przed rozpoczęciem stromej części podjazdu) znajduje się połamany asfalt i żwir. We wszystkich miejscach można jednak znaleźć linię do przejechania. Za przepompownią zaczyna się robić ciekawie pod względem nachylenia. Najmniej stroma linia na zakręcie znajduje się po prawej stronie drogi, ale należy uważać na nadjeżdżające samochody - droga jest tam w głębokim zagłębieniu i nie widać jej dookoła. Ale po pokonaniu zakrętu nachylenie jest łatwiejsze do opanowania i mimo że pod górę jest więcej żwiru, łatwo go pokonać. Na asfalcie tuż nad zakrętem znajduje się trochę mchu, który nie stanowi problemu podczas podjazdu, ale podczas zjazdu należy zachować ostrożność, zwłaszcza gdy jest mokry. Jeżdżę po niej zimą, ale znam ludzi, którzy tego nie robią. Zastanawiam się też dwa razy nad zjazdem w zimie, ale bardziej dlatego, że zatrzymanie się byłoby trudne.
Jednak mimo wszystko jest to świetna wspinaczka, o zróżnicowanym nachyleniu i scenerii - w większości przypadków trudno jest dostrzec poza żywopłotami, ale dolna droga jest klimatyczna, a wyższa droga, powyżej zakrętu, biegnie przez piękne lasy. Jedź i zrób to. Nigdy nie zorganizują tu wyścigu sportowego, więc musisz zaplanować go na własną rękę. Ładnie łączy się ze wspinaczką Dunsmore poprzez zejście z Rocky Lane, a następnie prowadzi w kierunku Whiteleaf. Wszystko jest w porządku.
If we're talking about the Chilterns, then The Crong is a must do climb, but it's not for the faint hearted. It's single track all the way up, with limited passing places, the surface is pretty shocking, and it's steep. In the lower parts, from Ebb's Pit up to the pumping station there's a band of stones and gravel in the middle of the road, and in the "tyre tracks" either side of the stones the road is often broken and gravelly. Slow down going into Ebb's Pit at the start of the climb because the gravel is half way across the road there, and it's a blind bend. There is broken tarmac and gravel across the full width of the road at the entrance to the pumping station (i.e. just before the steep part of the climb starts). However you can find a line to roll through in all places. After the pumping station is when it gets interesting, gradient wise. The least steep line at the hairpin is on the right hand side of the road, but listen out for approaching cars - the road is in a deep hollow way just there and you can't see round. But once round the hairpin the gradient is more manageable, and even though there's more gravel towards the top it's easy to negotiate. There is some moss on the tarmac just above the hairpin that is not a problem in ascent, but caution is needed coming down, especially when wet. I ride up this one in winter, but I know people who won't. I think twice about descending in winter as well, but more because stopping would be difficult.
However, despite all this, it's a great climb, with varied gradients and scenery - mostly it's difficult to see beyond the hedges, but the lower hollow way is atmospheric, and the higher hollow way, above the hairpin, runs through some beautiful woodland. Go and do it. They will never bring a sportive up here, so you'll need to plan it into a route of your own. It connects nicely with the Dunsmore climb via a descent of Rocky Lane, and then that is leading you in the direction of Whiteleaf. It's all good.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
