Strada per Giovera di Sopra z Montecrestese to podjazd znajdujący się w regionie Verbano-Cusio-Ossola. Ma długość 12.7 km i pokonuje 1280 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 10.1%, co daje wynik trudności 1449. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1616 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 3 recenzje tego podjazdu i zamieścili 8 zdjęcia.
Nazwy dróg: Via Pontetto, Via Mario Ceschi & Strada per Giovera di sopra
5.0 przez esseciTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po włosku.Jeśli szukasz podjazdu, który naśladuje legendarne Mortirolo, coś podobnego znajdziesz w pobliżu Domodossoli, a dokładniej w Pontetto di Montecrestese, gdzie zaczyna się podjazd na Alpe Coipo i Giovera Superiore. Nie daj się zwieść początkowemu odcinkowi około 6 kilometrów do Altoggio, z normalnymi, ludzkimi nachyleniami, ponieważ prawdziwe trudności wspinaczki koncentrują się na ostatnich piekielnych 7 kilometrach. Od skrzyżowania Altoggio do szczytu, kolarz będzie musiał ... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Niesamowita kara i piękny cichy podjazd.
Droga jest wąska, asfalt daleki od ideału, ale bez problemu można ją pokonać na rowerze szosowym.
Idealna wspinaczka, aby cieszyć się naturą i dźwiękiem głębokiego oddechu i szybkiego bicia serca. Żaden inny hałas nie będzie ci przeszkadzał podczas tego ostrego podjazdu.
Nie jest sławna, nie niesie ze sobą sławy, ale warto się na nią wspiąć w 100％. Bądź świadomy, że zniszczy ci nogi. Jeśli jesteś gotowy to zaakceptować, musisz pokonać ten podjazd. W pełni warta 5 gwiazdek.
Awesome punishment and beautiful silent climb.
The road is narrow, asphalt is far away to be perfect but you can ride it with a road bike without problems.
The perfect climb to enjoy nature and the sound of your deep breathing and fast heartbeat. No other noise will disturb you during this harsh ascent.
It's not famous, it does not carry fame but it's 100％ worth to climb it. Be aware it will destroy your legs. If you are ready to accept it, you must ride this climb. Fully worth 5 stars.
Zrobione dzisiaj. Być może jestem stronniczy, ale to był chyba mój pierwszy SHC. Zrobiłem to (z Roledo) w bardzo pogodny dzień we wrześniu. Z tego powodu, ze względu na wewnętrzną twardość i wspaniałość otoczenia, pozostaje moim zdaniem najpiękniejszym ze wszystkich.
Rfatta oggi. Sarò parziale, ma questa è stata forse la mia prima SHC. L'avevo fatta (da Roledo) in una giornata limpidissima di settembre. Per questo, per la durezza intrinseca, e per la grandiosità dell'ambiente, resta a mio avviso la più bella di tutte.
Jeśli szukasz podjazdu, który naśladuje legendarne Mortirolo, coś podobnego znajdziesz w pobliżu Domodossoli, a dokładniej w Pontetto di Montecrestese, gdzie zaczyna się podjazd na Alpe Coipo i Giovera Superiore.
Nie daj się zwieść początkowemu odcinkowi około 6 kilometrów do Altoggio, z normalnymi, ludzkimi nachyleniami, ponieważ prawdziwe trudności wspinaczki koncentrują się na ostatnich piekielnych 7 kilometrach.
Od skrzyżowania Altoggio do szczytu, kolarz będzie musiał pokonać nie mniej niż 854 metry różnicy wysokości w ciągu 7 kilometrów ze średnim nachyleniem 12,15%, nie wspominając o tym, że cała wspinaczka składa się z ponad 13 kilometrów ze średnim nachyleniem ponad 10%. Podobieństwa z drogim fanom kolarstwa podjazdem, który uświęcił Marco Pantaniego w Giro d'Italia 1994, są dość oczywiste.
Dlatego osobom zainteresowanym pokonaniem tego podjazdu mogę jedynie doradzić, aby wykorzystały swoje siły najlepiej jak potrafią, nie marnując ich, a raczej oszczędzając, w pierwszej połowie, ponieważ w drugiej trudnej sekcji zaczynasz w dwucyfrowym tempie i pozostajesz tam prawie do samego szczytu. Dopiero na ostatnim kilometrze nachylenie spada do ośmiu do dziewięciu procent, a jeśli udało ci się tam dotrzeć bez odstawiania nogi, możesz wreszcie pomyśleć, że oswoiłeś podjazd.
Podjazd ma nachylenie ponad 15% na długich odcinkach, a szczyty ponad 20% na krótkich odcinkach. Na szczęście nawierzchnia drogi, mimo że jest klasyczną drogą konsorcjum (więc uwaga: jest prywatna i często brakuje jej ochrony, ponieważ nie jest testowana), jest dość dobrze utrzymana, z wyjątkiem kilku odcinków o bardzo zdeformowanym i nieregularnym profilu. Biorąc pod uwagę, że trzeba ją następnie pokonać w dół, musimy zwrócić uwagę, że najlepiej nie przekraczać prędkości, biorąc pod uwagę dość wąską jezdnię, która utrudnia wyprzedzanie pojazdów jadących pod górę i pokonywanie zjazdów, oraz że najlepiej jest sprawdzić układ hamulcowy, aby mieć pewność, że podczas zjazdu nie będzie żadnych niespodzianek.
Droga jest w całości asfaltowa i można ją z łatwością pokonać na rowerze szosowym, zawsze zachowując ostrożność, ponieważ ruch samochodowy, choć bardzo niewielki, jest obecny. Bardzo interesujące są widoki na dolinę Ossola mniej więcej w połowie trasy, po opuszczeniu lasu i wspięciu się na grzbiet górski w kierunku Alpe Coipo. Przystanek na zdjęcia (zjazd jest niemal obowiązkowy). Po minięciu Alpe Coipo (jakiś czas temu ostatniego punktu asfaltowego podjazdu, gdzie znajduje się fontanna), droga zanurza się z powrotem w gęsty las, by po kilku kilometrach dotrzeć do wiosek Giovera Inferiore, a następnie Superiore, gdzie kończy się asfaltowa droga. W uroczej dolince z małymi alpejskimi budynkami pasterskimi można znaleźć fontannę i podziwiać wspaniałą panoramę na południe (przechodząc na krótko pieszo do miejsca piknikowego).
Nie trzeba dodawać, że taka wspinaczka staje się śmiertelna, jeśli jesteś zmęczony lub nie masz odpowiednio zwinnego sprzętu. Wspinaczkę można również połączyć z odkrywaniem doliny Agarina. Również w tym przypadku ostatni odcinek kryje w sobie niespodzianki dla ciekawskich i odważnych, zarówno pod względem trudności nachylenia, jak i przede wszystkim wspaniałych pastwisk alpejskich położonych na dnie doliny pod ścianami gór, w majestatycznej scenerii zdominowanej jedynie przez ryk ulewnych wód i szum wiatru.
Se si è alla ricerca di una salita che emuli il mitico Mortirolo, qualcosa di simile si trova nei pressi di Domodossola, per la precisione a Pontetto di Montecrestese, dove inizia la salita all’Alpe Coipo e a Giovera Superiore.
Non bisogna farsi trarre in inganno dal tratto iniziale di circa 6 chilometri fino ad Altoggio, con pendenze normali ed umane perché le vere difficoltà della salita sono concentrate negli ultimi infernali 7 chilometri.
Dal bivio di Altoggio alla sommità, il ciclista dovrà superare ben 854 metri di dislivello in 7 chilometri con una pendenza media del 12 virgola 15 per cento, senza dimenticare che l’intera ascesa consta di oltre 13 chilometri con una pendenza media superiore al 10 per cento. Le somiglianze con i dati della salita cara agli appassionati di ciclismo che consacrò Marco Pantani nel Giro d’Italia del 1994 sono abbastanza evidenti.
Pertanto, coloro che fossero interessati ad affrontarla, posso solo consigliare di dosare al meglio le forze senza sprecarle, anzi risparmiandole, nella prima metà, perché nella seconda tostissima parte si inizia in doppia cifra e ci si resta fin quasi alla cima. Solo nel chilometro finale le pendenze scendono all’otto nove per cento e se si è riusciti ad arrivare fin li senza mettere il piede a terra, si può finalmente pensare di avere domato la salita.
Salita che presenta per lunghi tratti pendenze superiori al 15 per cento con punte anche per brevi tratti superiori anche al 20 per cento. Fortunatamente il fondo stradale, pur essendo la classica stradina consortile (quindi attenzione: è privata e spesso priva di protezioni non essendo collaudata), è abbastanza ben tenuto al netto di alcuni tratti con sagoma molto deformata e irregolare. Pensando che poi va affrontata in discesa, corre l’obbligo precisare che è bene non eccedere in velocità vista la sede stradale piuttosto stretta che rende difficoltoso il sorpasso da parte di veicoli in salita e l’incrocio in discesa e che meglio controllare l’impianto frenante per essere sicuri di non aver sorprese durante la discesa.
La strada è interamente asfaltata e tranquillamente percorribile in bici da corsa prestando sempre attenzione, atteso che il traffico veicolare sebbene molto ridotto è presente. Molto interessanti gli scorci che si possono avere sulla val d’Ossola a circa metà percorso una volta usciti dal bosco per inerpicarsi sul crinale della montagna verso l’alpe Coipo. Una sosta fotografica (in discesa è quasi d’obbligo). Una volta passata l’Alpe Coipo (qualche tempo fa punto terminale dell’ascesa asfaltata e ove è presente una fontana), la strada si reimmerge nel fitto del bosco per raggiungere in un paio di chilometri le località Giovera Inferiore e poi Superiore dove è posto il termine della asfaltatura. In una vallettina suggestiva con piccole costruzioni dell’alpeggio, è possibile trovare una fontana e godere dello stupendo panorama verso sud (spostandosi brevemente a piedi in una zona attrezzata per pic nic).
E’ superfluo evidenziare che una salita del genere diventa letale se si è stanchi o non si dispongono di rapporti adeguatamente agili. L’ascesa si presta per essere abbinata anche alla scoperta della Valle Agarina. Anche in questo caso il tratto finale riserverà ai curiosi e coraggiosi delle sorprese sia in termini di difficoltà delle pendenze, sia e soprattutto per i magnifici alpeggi posti a fondovalle sotto le pareti delle montagne, in uno scenario maestoso dominato solo dallo scrosciare delle acque torrentizie e dal fruscio del vento.
| 7 km/h | 01:49:04 |
| 11 km/h | 01:09:24 |
| 15 km/h | 00:50:54 |
| 19 km/h | 00:40:11 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
