Santuario di Santa Rita / Capanna CAO z Como

Piękna, bardzo trudna wspinaczka z małą przerwą tylko w Brunate, ale w sumie gładka, nawet jeśli nachylenia są zawsze wysokie. bardzo ruchliwa, szczególnie za Brunate w drodze do latarni morskiej droga jest węższa i trzeba bardzo uważać na samochody, ponieważ często nie zwalniają pomimo niebezpieczeństwa. na górze trzeba wejść po schodach, aby dostać się do latarni morskiej.

13 sierpnia 2024. Dość trudna wspinaczka, która nie odpuszcza ani na chwilę. W górę od Como i na początku długie, proste odcinki, które zmuszają do myślenia. Droga, zwłaszcza z Brunate do Faro, a następnie do Santuario, nie jest najlepsza, ale jeśli jesteś ostrożny, idzie dobrze. Polecam zabrać ze sobą łańcuch, ponieważ aby wspiąć się na latarnię morską, trzeba pokonać długie schody, ale na szczycie roztacza się piękny widok na jezioro i wzgórza. Po latarni morskiej jest jeszcze kilometr do najmniejszego sanktuarium w Europie, poświęconego św. Ostatnie 500 metrów prowadzi po bruku. Następnie można zejść z Civiglio, ale od górnego skrzyżowania (od Brunate), ponieważ objazdy dalej w dół są obecnie zamknięte z powodu osunięcia się ziemi. Nie przegap zdjęcia fontanny Campari: we Włoszech pozostały tylko trzy z 12 zamówionych przez firmę aperitifową w latach trzydziestych XX wieku.

Wspinaczka, która jest często częścią Tour of Lombardia, więc zdecydowanie warto ją zrobić. Polecam wybrać się na górę około 12 w południe, aby w porze lunchu był mniejszy ruch. Wcale nie jest trudny, wspina się płynnie. Bardzo słonecznie aż do Brunate. Zaraz po prawej stronie za zakrętem Garzola znajduje się fontanna z piciem. Następnie, krótko po przyjeździe kolejki linowej, nie można przegapić fontanny Campari. Na szczycie ronda w okolicy latarni morskiej znajduje się ostatnia fontanna na placu. Początkowo doskonały asfalt staje się bardzo zły na szczycie. Niezapomniane widoki na jezioro i miasto Como. Wszędzie porozrzucane zabytkowe wille.

Szeroki i dobry asfalt na początku, ale im dalej tym węższy i gorszy, aż w końcu trafiamy na kwadratowe płaskie cegły. Sporadyczne ostre podjazdy, ale ogólnie do zrobienia i regularne wspinanie. Grzbiet jest (jak często we Włoszech) umiarkowany ze wszystkimi (wypełnionymi) pęknięciami i otworami.