Road of the Goat / Carretera de la Cabra z Almuñécar to podjazd znajdujący się w regionie Andaluzja. Ma długość 34.7 km i pokonuje 1396 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 4%, co daje wynik trudności 814. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1337 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 10 recenzje tego podjazdu i zamieścili 36 zdjęcia.
Nazwy dróg: A-4050, Carretera Al Suspiro del Moro & Carretera de la Cabra
4.0 przez LoiccmTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Przez pierwsze 3,5 kilometra do Otívaru droga jest gładka, dość szeroka i jest trochę roślinności, która zapewnia trochę cienia. Od Otívar przez kilka kilometrów droga zwęża się do około 5 m, a asfalt jest nieco bardziej szorstki, ale w dobrym stanie. Wspinaczka tak naprawdę zaczyna się na początku w miejscowości Jete, położonej w dolinie rzeki. Stamtąd jest długa, 17-kilometrowa wspinaczka do punktu widokowego. Po opuszczeniu Jete napotykamy pierwszy stromy podjazd, któ... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Zrobiłem to z Otívar (na dużym parkingu przy skrzyżowaniu z Lentegí) ze względu na duży ruch z Almuñecar do Otívar. Z Otívar do punktu końcowego kopalni jest dokładnie 1000 metrów wysokości (2 km i 80 metrów przed końcem wspinaczki, ostatnia część nie jest w ogóle atrakcyjna, a Meson Los Prados jest otwarty tylko od czwartku do soboty). Wspinaczka jest piękna, praktycznie bez ruchu. Najbardziej zdumiewającą częścią jest ostatnie 5 km, gdzie można poczuć się jak na Goat Road.
I did it from Otívar (there in a big Parking place at the crossroad to Lentegí) because of lot traffic from Almuñecar to Otívar. From Otívar to the mine end point is exactly 1.000 high meter (2 km and 80 meter before the climb end, the last part is not atttactive at all, plus Meson Los Prados is opened only from thursday to saturday). The climb is beautful, with practicaly no traffic. The most astoning part is the last 5 km where you get the feeling of the Goat Road.
Jakość drogi: 4,5/5
Asfalt jest idealny aż do masztów radiowych, potem robi się nieco bardziej szorstki, ale nadal bardzo wygodny do jazdy.
Ruch: 5/5
Ruch jest bardzo mały aż do Otívar, a potem prawie żaden.
Sceneria: 5/5
Najpierw podążasz doliną wzdłuż rzeki i możesz wziąć tam krótką kąpiel, za Otivar nie możesz przestać się zachwycać, za każdym zakrętem jest jeszcze bardziej spektakularny widok niż wcześniej. Gdy trasa biegnie dalej na północ, po pokonaniu prawie 1000 metrów wysokości, krajobraz staje się niezwykle surowy i skalisty. Jest po prostu wspaniały
Rozkład nachylenia: 5/5
Nachylenia są w rzeczywistości bardzo umiarkowane, prawie nigdy nie są dwucyfrowe.
Bonus: Jeśli jedziesz między czwartkiem a niedzielą, Meson Los Prados czeka na końcu podjazdu na kawę i przekąskę. Zawsze może być tak.
Straßenqualität: 4,5/5
Bis zu den Funkmästen ist der Asphalt perfekt, danach wird es etwas rauer, aber weiterhin sehr gut fahrbar.
Verkehr: 5/5
Bis nach Otívar gibt es sehr wenig, danach fast keinen Verkehr mehr.
Landschaft: 5/5
Man folgt zunächst dem Tal am Fluss entlang und kann dort eine kurze Abkühlung nehmen, hinter Otivar kommt man aus dem Staunen nicht mehr raus, hinter Jeder Serpentine gibt es einen noch spekatkuläreren Blick als zuvor. Wenn die Route dann nach knapp 1000 Höhenmetern Richtung Norden weiterverläuft wird die Landschaft extrem rau und felsig. Es ist einfach grandios
Steigungsverteilung: 5/5
Die Gradienten sind eigentlich durchgehend extrem gemäßigt, quasi nie zweistellig.
Bonus: Wenn man zwischen Donnerstag und Sonntag fährt, wartet am Ende des Anstiegs das Meson Los Prados für einen Kaffee und Snack. So könnte es immer sein.
Wspaniała wspinaczka. Zwłaszcza po minięciu Otícar droga jest przyjemna i cicha. Podczas wspinaczki mijamy zmieniające się krajobrazy, bardzo ładne. Na ostatnich kilku kilometrach asfalt jest nieco słabszy (nierówny), ale widoki są wspaniałe!
Geweldig mooie klim. Vooral als je Otícar voorbij bent is de weg lekker rustig. Je komt gedurende de hele klim door enkele wisselende landschappen, erg mooi. De laatste paar km is het asfalt wat minder (ruw) maar de uitzichten zijn geweldig!
Naprawdę długa wspinaczka, miejscami trudna. Przystanek na kawę w Otivar jest wysoce zalecany. Postój w restauracji w Albunuelas był dla nas wybawieniem we wrześniowym upale, kiedy zabrakło nam napojów.
Really long climb, hardish in places. A coffee stop at Otivar is highly recommended. Restaurant stop at Albunuelas was a saviour for us in the blistering September heat where we ran out of drink.
Piękna wspinaczka, jedna z najlepszych w okolicy. Powierzchnia od około 1000 m do 1200 m jest bardzo, bardzo nierówna. Polecam zejście do Padul. Po dotarciu na szczyt krajobraz zmienia się dramatycznie - od skalistych gór do stosunkowo płaskiego stepu z kilkoma krótkimi podjazdami. Długie, proste odcinki oferują wspaniałe widoki na szczyty Sierra Nevada.
Beautiful climb, one of the best in the area. The surface from about 1000m to 1200m is very, very rough. I recommend descending to Padul. After reaching the summit, the landscape changes dramatically—from rocky mountains to a relatively flat steppe with a few short climbs. The long, straight stretches offer stunning views of the Sierra Nevada peaks.
To piękna wspinaczka. Nigdy nie robi się naprawdę stromo, ale widoki stają się coraz bardziej spektakularne, im dalej się idzie. Mijasz też kilka wiosek, które później widzisz pod sobą (tak się wydaje). Odcinek za Otivarem jest szczególnie zabawny, ponieważ wiele zakrętów oznacza, że ciągle widzisz drogę, którą już przejechałeś. Kiedy docierasz na szczyt i oczekujesz długiego zjazdu, jesteś nieco rozczarowany. W rzeczywistości kończysz na mniej lub bardziej pofałdowanym płaskowyżu, gdzie w oddali widać Sierra Nevada.
Dit is een prachtige klim. Het wordt nooit echt steil maar de uitzichten worden meer en meer spectaculair hoe verder je komt. Je passeert ook een paar dorpjes die je later nog onder u (zo lijkt het) ziet liggen. Het stuk na Otivar is vooral leuk omdat door de vele kronkels je constant de weg ziet die je reeds afgelegd hebt. Als je boven komt en je aan een lange afdaling verwacht kom je wel wat bedrogen uit. Je komt eigenlijk uit op een min of meer golvend plateau waar je in de verte dan nog de Sierra Nevada ziet liggen.
Piękna wspinaczka, zrobiona aż do małego tunelu na wysokości przełęczy. Świetny tydzień, dobry asfalt do kilku km przed szczytem. Potem robi się z tego szorstki betonowy asfalt. Wchodzenie nie jest takim'problemem. Ale jak się rozpędzisz na zjeździe, to czujesz, że zaczynasz się obijać.
Prachtige klim, gedaan tot het tunneltje op pashoogte. Prima weg, goed geasfalteerd tot een paar km voor de top. Dan word het van dat ruwe betonasfalt. Stijgend niet zo'n probleem. Maar als je op snelheid komt in de afdaling toch wel gevoel dat je begint te stuiteren.
Wspinaczka odbyła się 7 lipca. Wspaniałe widoki, a w pogodny dzień wspaniałe widoki na Morze Śródziemne. Droga w dobrym stanie do około 1000-1100m potem trochę nierówna, ale nadal bardzo dobra.
Monté ce 7juillet. Magnifiques points de vue et par temps clair de superbes vues sur la Méditerranée. Route en bon état jusqu’à 1000-1100m environ puis un peu dégradé mais encore très bon malgré tout.
Podszedłem tam, ale kamienistą ścieżką podążając oczywiście za błędem. Ale i tak dotarłem na szczyt.
J’y suis monté mais par le chemin caillouteux suite à une erreur de parcours. Mais arrivé au sommet malgré tout
Przez pierwsze 3,5 kilometra do Otívaru droga jest gładka, dość szeroka i jest trochę roślinności, która zapewnia trochę cienia. Od Otívar przez kilka kilometrów droga zwęża się do około 5 m, a asfalt jest nieco bardziej szorstki, ale w dobrym stanie.
Wspinaczka tak naprawdę zaczyna się na początku w miejscowości Jete, położonej w dolinie rzeki. Stamtąd jest długa, 17-kilometrowa wspinaczka do punktu widokowego. Po opuszczeniu Jete napotykamy pierwszy stromy podjazd, który doprowadza nas do skrzyżowania w kierunku Itrabo, które opuszczamy po prawej stronie, kontynuując jazdę w kierunku Otívar na odcinku o nachyleniu około 7％ z kilkoma małymi podjazdami o nachyleniu 10％. Docierając do wsi, widzimy w oddali nasz prawie niedostępny cel - punkt widokowy. Po przejechaniu przez wieś i dotarciu do skrzyżowania po prawej stronie, wskazującego Lentegí, czeka nas długi, łagodny zjazd o długości prawie kilometra, z kilkoma zacienionymi miejscami, które pomogą nam zregenerować siły na pozostałe 11 kilometrów. Skręcając w lewo przy mostku rozpoczynamy kolejne 5 km, które są nieco trudniejsze niż ostatnie pokonane przez nas i średnio wynoszą około 6,5％. Poniżej, po lewej stronie, widzimy Otívar i pierwszą część wspinaczki. Idąc dalej i pokonując kilka podkowiastych zakrętów, widzimy jeszcze punkt widokowy w górze. Dalej znajdujemy wypisane na ziemi nazwiska profesjonalistów. Są to nazwiska kolarzy Vuelta a Andalucia, którzy przejechali przez tę przełęcz. Po pokonaniu kilku ostrych zakrętów i kilkukrotnej zmianie kierunku jazdy mijamy kilka masztów telefonii komórkowej. Do szczytu mamy tylko 2 km i robimy to wzdłuż skalnego zbocza, na którym znajduje się punkt widokowy, obserwując dużą część wspinaczki z góry. Mijamy jedyną fontannę na trasie i skręcając dalej w prawo widzimy nasz cel w pobliżu. W końcu jesteśmy na szczycie. Widok jest wspaniały, a cisza zupełna!
Pour les 3,5 premiers kilomètres jusqu'à Otívar, la route est impeccable, assez large, et il y a un peu de végétation pour fournir un peu d'ombre. À partir d'Otívar, la route se rétrécit à environ 5 m sur deux ou trois kilomètres et le macadam est un peu plus rugueux mais en bon état.
L’ascension commence vraiment au début du village de Jete, situé dans la vallée de la rivière. De là, une longue montée de 17 km mène au point de vue. Après avoir quitté Jete, nous rencontrons la première rampe raide qui nous amène à un carrefour vers Itrabo, que nous laissons sur la droite, en continuant vers Otívar sur un tronçon d'environ 7％ de pente avec quelques petites rampes à 10％. En arrivant au village, nous apercevons au loin notre objectif presque inaccessible, le point de vue. Après avoir traversé le village et être arrivés à un carrefour sur la droite indiquant Lentegí, nous profiterons d'une longue et douce descente de presque un kilomètre, avec quelques points d’ombres qui nous aideront à récupérer pour affronter les 11 kilomètres qui restent à parcourir. En tournant à gauche à un pont, nous entamons les 5 km suivants, qui sont un peu plus difficiles que les derniers que nous avons parcourus et dont la moyenne est d'environ 6,5％. En bas, à gauche, on peut voir Otívar et la première partie de l'ascension. Plus loin et en surmontant quelques virages en fer à cheval, nous pouvons encore voir le point de vue là-haut. Plus loin, nous trouvons les noms des professionnels écrits sur le sol. Ce sont les noms des coureurs de la Vuelta a Andalucia qui sont passés par ce col. Après avoir franchi plusieurs virages en épingle à cheveux et changé plusieurs fois de direction, nous passons devant des antennes de téléphonie mobile. Il ne nous reste que 2 km à parcourir pour atteindre le sommet, et nous le faisons le long de la pente rocheuse où se trouve le point de vue, observant d'en haut une grande partie de l'ascension. Nous passons devant la seule fontaine de l'itinéraire et, en tournant à droite plus loin, nous pouvons voir notre objectif tout proche. Enfin, nous sommes au sommet. La vue est magnifique et le silence est total!
| 7 km/h | 04:57:19 |
| 11 km/h | 03:09:12 |
| 15 km/h | 02:18:45 |
| 19 km/h | 01:49:32 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
