Pico Veleta / Alto de la Sierra Nevada z Pinos Genil przez Haza Llana

Wspinaliśmy się na tę bestię w idealnych warunkach - od ciepłych do chłodnych temperatur i przy niewielkim lub zerowym wietrze. Wspinaczka do bariery jest łatwa do pokonania. Postój na wodę na stacji benzynowej to miła przerwa, podobnie jak jedzenie przed barierą. Po przekroczeniu bariery ostatnie 3 km to spacer - to trochę duathlon i pielgrzymka!

Bardzo przyjemna, równa wspinaczka. Droga staje się coraz gorsza, zwłaszcza od wysokości 3000 m n.p.m., a ostatnie kilometry to naprawdę szutrowa droga. Ostatnie 200 m do szczytu nie nadaje się do jazdy, więc pieszo na szczyt. We wrześniu warunki pogodowe są zazwyczaj dobre.

Spektakularny podjazd, który każdy rowerzysta powinien pokonać raz w życiu, trzeba być dobrze zaopatrzonym w wodę i jedzenie, ponieważ na podjeździe jest ich niewiele, a od Hoya de la Mora asfalt pogarsza się do tego stopnia, że ostatnie dwa kilometry nie są zalecane do pokonania na rowerze szosowym.

Piękna, bardzo stroma nad jeziorem i męcząca w upale... Ostatnia część ma złą nawierzchnię, ale jest wykonalna, jeśli jesteś trochę ostrożny.

Jest to moja ulubiona góra, gdy jestem w okolicy po prostu muszę ją zdobyć, gdyż jest to góra, którą najtrudniej przejechać na rowerze szosowym. Podejście przez Guejar Sierra jest również fantastyczne i bardzo spokojne. Jest to bardzo zależne od pogody. W Granadzie zaczynasz przy 35 stopniach, a na szczycie jest może 10. Dlatego zawsze powinieneś mieć ze sobą coś ciepłego na zejście. Warto śledzić prognozy pogody, bo klimat w górach jest zawsze zdradliwy. Z 5 przejazdów, które do tej pory odbyliśmy, tylko jeden miał absolutnie idealną pogodę. Dobrze, że można też śledzić trasę wirtualnie, bo nagrałem ją na Kinimap: https://videos.kinomap.com/de/watch/qpnt9m