Pecetto z Piedimulera

Wspaniały podjazd! ...prawie zawsze optymalny asfalt, dobrze oświetlone tunele. prawie nieistniejący ruch, ale był to dzień powszedni, świeże fontanny bardzo obecne wzdłuż trasy

Podjazd stanowi jedyną trudną sekcję jako pierwszy. Zaczyna się od razu z nachyleniem 10％ i zbiega się z najgorszą częścią drogi. 540-metrowy tunel o dobrym nachyleniu przeplata się z dość ciasnymi zakrętami, na których samochody mkną z dużą prędkością. W sobotę pod koniec sierpnia ruch jest umiarkowany, ale w sumie akceptowalny. Na trasie znajduje się kilka fontann z napojami, natomiast jako bar trzeba polegać na kilku z nich w wiosce Castiglione (prawie natychmiast), a następnie Vanzone. Poza nimi trzeba czekać aż do Borca. Widok na Monte Rosa jest sugestywny, podczas gdy dolina nie ma szczególnie interesujących punktów. Macugnaga jest bardzo ładna, między nimi nie ma zbyt wiele. Podjazd nie jest jednak zbyt jednostajny, ale da się jechać i nie jest męczący.

Bardzo długa wspinaczka, która na początkowym odcinku z Piedimulera do Cimamulera i Castiglione jest najtrudniejsza ze względu na nachylenie bliskie 10％ i ciągłe. Po minięciu Castiglione jest długi odcinek nawet na przeciwstoku i aż do Pontegrande, tuż przed półmetkiem wspinaczki, nie przedstawia żadnych szczególnych trudności. Następnie etapami prowadzi w górę: najpierw Vanzone, potem Ceppo Morelli, a następnie staje się wyzwaniem aż do Borca, przechodząc również przez kilka tuneli, które są jednak oświetlone. Ostatni odcinek między Borca i Staffa zwiastuje przybycie do Macugnaga, ale wspinaczka trwa do Pecetto, gdzie znajdują się duże parkingi dla wyciągu krzesełkowego do Belvedere. Macugnaga jest warta odwiedzenia właśnie ze względu na piękno kotliny, w której się znajduje, zdominowanej przez wschodnią ścianę masywu Monte Rosa, którą można podziwiać w całym jej majestacie. Droga z Piedimulery przeplata odcinki szerokiej, dobrze utrzymanej drogi z innymi dość wąskimi przejazdami, nawet pod górę, które sprawiają, że każdy obecny ruch jest irytujący. Moim zdaniem objazdy z Pontegrande do Bannio, a następnie do Alpe Soi i Pià di Barranca są warte wysiłku: prawdziwa wspinaczka na ponad 8 km w dziewiczej bocznej dolinie bez ruchu. Droga w całości asfaltowa.

Dodaję kolejną recenzję rok później. Tym razem 5 gwiazdek zamiast 3!

Podczas wspinaczki Monte Rosa była widoczna prawie przez całą drogę i to naprawdę niesamowity widok! Najwyższa ściana górska w Europie i od momentu, gdy po raz pierwszy ją zobaczysz, różnica wysokości do szczytu wynosi ponad 4000 metrów. Po drodze jest też kilka wąskich odcinków z wodospadami i dziką rzeką obok.

Ponadto Macugnaga to urocze miejsce ze świetnymi barami i cukierniami.

Vandaag beklommen. De tunnels zijn allemaal goed verlicht en kun je zonder problemen doorfietsen. De weg is niet druk in deze tijd van het jaar. Jammer genoeg was het niet echt zonnig en was de Monte Rosa verborgen achter woken.

W ostatniej recenzji wspomniano o słabo oświetlonych tunelach. Obecnie (maj 2023 r.) tunele są bardzo dobrze oświetlone, a asfalt wewnątrz jest idealny. Ponadto o tej porze roku na drodze nie ma prawie żadnego ruchu.

Mimo to ta wspinaczka obejmuje sporo (często długich i stromych) odcinków w tunelach, co niektórzy mogą uznać za nieprzyjemne.

Satysfakcjonująca wspinaczka, nigdy zbyt trudna na całym odcinku, ale wytrwała, nawierzchnia drogi odnowiona na dużej części trasy pod koniec lipca 2022 roku.
Zarówno wejście, jak i zejście jest bezpieczne. Tunele pozostają słabo oświetlone. W lipcu i sierpniu należy uważać na ruch uliczny.

Ta wspinaczka jest do zrobienia. Krótko stromo na początku, po czym przez chwilę schodzi się w dół. Druga część jest dłuższa, ale nie wychodzi powyżej 8％. Niestety latem jest bardzo ruchliwy, a nawierzchnia drogi jest szczególnie zła na drugiej połowie. Zjeżdżanie nie jest zabawą. Dlatego nie jest zalecany. Jeśli pójdziesz w górę, nie zapomnij zabrać ze sobą światła na galerie, które są czasami bardzo ciemne.