Krstovar / Krzyż Milenijny z Skopje

Vanuit het verkeersdrukke Skopje klim je de eerste kilometer aan 9 procent ongeveer. Eenmaal uit de stad vlakt het af en wordt de weg heerlijk rustig. Na het startpunt van de kabelbaan, halfweg de klim, begint pas het echte zware werk. Het wordt goed steil en wegdek af en toe behoorlijk slecht. In het bos klim je de laatste 400 hoogtemeters. Pas ook op voor honden en koeien op de weg. Op de top bij het kruis zijn meerdere plekken om even te zitten en iets te eten en drinken. Mooi uitzicht op de stad en omringende bergen. Overigens opvallend veel andere fietsers.

Als je in Skopje bent, dan kan je niet onderuit aan het gigantische kruis dat vanop een berg de stad overschouwt. Of er een deftig befietsbare weg naartoe liep, kon ik via GoogleMaps niet meteen uitmaken. Maar tijdens een vrije namiddag (ik was er voor werkzaken) waagde ik het er toch maar op, met een wat lompige maar degelijke stadsfiets die het hotel ter beschikking stelde. En ik heb er geen spijt van gekregen. Het eerste deel van de beklimming loopt geleidelijk bergop, op uitstekend asfalt en via een aantal haarspeldbochten die je naarmate je hoger gaat een steeds mooier zicht op Skopje verschaffen. Hoewel het kruis een populaire bestemming is voor dagjestoeristen, was het al bij al rustig fietsen. Het tweede deel van de beklimming is zelfs volledig autovrij. Vanaf de laatste parking (waarna heel even een trapje op moet om langs de slagboom te geraken) wordt de weg smaller en worden de percentages steiler. Je rijdt heerlijk door het groen, waardoor het voor het volgende zicht op Skopje wachten is tot je helemaal boven staat, aan dat kruis dus. De rust van de fietstocht staat wat in contrast met de levendigheid aan de top (vooral wandelaars en downhillers, die met de kabellift naar boven zijn gekomen), maar dat maakt het niet minder de moeite waard.