Grossglockner Pass / Edelweissspitze z Heiligenblut przez Hochtor

Perfect weatherconditions for an amazing climb. From Franz Joseph Hochstrasse to Eidelweiss spitze

una salita tosta, lunga e con pendenze impegnative che mettono alla prova fin da subito. Fortunatamente, lungo il percorso si trovano alcuni tratti in contropendenza che permettono di rifiatare e gestire meglio lo sforzo. La carreggiata è ampia e l’asfalto perfetto, qualità che rendono la scalata più piacevole nonostante la durezza. Quando l’ho affrontata io il traffico era sorprendentemente scarso, ma credo sia stata un’eccezione dovuta al maltempo: in condizioni normali la strada è piuttosto frequentata. Panorami meravigliosi ma se siete in cerca di quelli forse è meglio la variante verso Franz-Josefs-Höhe.

My best bad idea. No gloves, no warm clothes, no caps .... Completed 26.7.After a week in the Dolomites, I wanted to conquer Edelweisspitze on the way back. Arrived on Saturday afternoon in Rangersdorf. The weather wasn't good and it looked like rain. I at least tried to go to Heiligenblut, but the sun peeked out, it was 5 in the afternoon. I tried it and went up. The weather changed incredibly after passing through the first tunnel. From sunshine to fog, cold, and wet. I conquered this ascent, but I will have to return in better weather. Although this weather had its advantage, zero traffic, and the road and descent back to Heiligenblut just for myself.

Deze beklimming gedaan eind mei 2025. Vroeg gestart (7u30) vanuit het mooie dorp Heiligenblut. Het is meteen klimmen in de dubbele cijfers. Bij km 6 volgt een lichte daling richting rotonde waarna het weer meteen 13％ stijging aantikt. Naarmate ik hoger klim wordt het weer steeds grilliger en trek ik meer laagjes aan om te voorkomen dat de gure noorden wind me onderkoelt. Aan mijn rechter zijde passeer ik een markante steen als herdenking aan de in juli 2024 overleden 25-jarige proftenner Andre Drege die hier het leven liet tijdens de Tour of Austria. De thermometer aan de Hochtor tunnel geeft 2C aan en in de tunnel kleven kolossen van ijs-stalactieten tegen de muur ; een reminder dat de lente hier nog niet is begonnen… Bij het uitrijden van de korte tunnel zit ik midden in een hagelbui. Ook alle hutjes en mogelijke drank gelegenheden onderweg zijn nog volop in winterslaap… Gelukkig had ik een extra bidon mee. Ik passeer de markante Fusher Torl en kort daarna rest me nog de steile slotklim over kasseitjes naar de Edelweissspitze. Ook hier continu in de dubbele cijfers. Gelukkig is op de top de hut geopend en kan ik genieten van een lekkere appeltaart en koffie !

Vanuit Winklern gestart op parkeerplaats. Vanuit hier over de hoofdweg naar Döllach gereden. Vanuit Döllach kun je namelijk wat parallel aan de drukke weg rijden. Het klimmen begint dan wel direct maar vond ik prettiger/rustiger rijden.
Je komt dan ook iets hoger aan in Heiligenblut. Vanaf daar ben je dichtbij de tolpoortjes en blijft het echt flink klimmen. Eenmaal bij Hochtor kun je prachtige foto’s maken om vervolgens daar te rijden naar de Edelweissspitze. Je moet vanaf Hochtor nog door 2 tunnels voordat je de enorm drukke klim naar de Edelweissspitze kunt doen. Toen ik er was stond er een file met auto’s om boven te komen. Met de fiets kun je er wel doorheen komen.

Tip: er zijn niet enorm veel restaurants, dus neem zelf voldoende eten mee.
Achter-verlichting is wel een must in de tunnels.
Onderweg kwam ik sowieso in drinkwaterpunt tegen.

Prachtige beklimming welke ruim voor Heiligenblut begint. De klim gaat over de GrossglocknerStrasse welke voor fietsers gratis is. De weg kan erg druk zijn maar mijn ervaring is dat in Oostenrijk medeweggebruikers goed rekening houden met fietsers. Tip: vroeg vertrekken. Ik reed hem op de fiets in wat grijs weer en had zelfs best veel medeweggebruikers. Bij de pas op het punt van Hochtor (waar een watertappunt en wc ed. zit) rijd je door een tunnel van een paar honderd meter (zorg voor verlichting). Daarna volgt een prima lopende afdaling en een laatste klim naar het hoogste punt de Eidelweisspitze. De laatste 1,5-2km gaat over kasseien. Op de top en de afdaling was het erg koud. Ik las van andere fietsers dat ze op die dag (eind juli) onderkoelingsverschijnselen hadden gehad. In de afdaling ging het regenen, gelukkig is het wegdek overwegend goed. Na te zijn afgedaald tot de rotonde ben ik de kant van de KaiserFransJozef klim opgegaan. Het is dan nog zo'n 8km klimmen (met pittige stukken ertussen) naar het uitzichtpunt op de gletsjer van de GrossGlockner.

Ik weet dat elke col iedereen een andere ervaring heeft met een beklimming heeft. Afhankelijk van conditie, gewicht, lengte, talent, enzovoort. En dus vind ik het ook niet leuk als iemand iemand anders ervaring onder uit wil halen.
Maar nadat ik gisteren deze review las, dacht ik dat ik een makkelijke klim tegemoet ging. Zo triviaal is de review hierboven geschreven.
Maar wat hierboven staat 'Relatief gemakkelijke klim is 'quatsch' of 'zever in pakskes' zoals we in Antwerpen zeggen.
Er zit inderdaad veel verkeer op deze pass, dat is correct. Maar dit is geen relatief gemakkelijk klim. De percentages in het profiel hier op climbfinder lijken me zelfs wat laag ingeschat. Dit is zonder twijfel een zware klim. Beste collega-klimmers laat u hieraan niet vangen. Vrij snel na Heiligenblut ga je naar percentages richting 11％ . Om deze hele klim met uitzondering van een kleine afdaling voor de klim naar de top blijven de percentages stond rond en boven de 10％, dus als deze klim een relatief makkelijke klim is dan vind je in gans Frankrijk geen klim die ook maar een uitdaging vormt... Dit is een killerklim. OK, toen ik hem deed was het 30 graden, maar een ganse klim tegen de 10％ die voel je!
Oh ja, en langs de andere kant is ie even zwaar, maar NOG mooier!

Relatief makkelijke klim. Veel verkeer, vooral motorrijders.