Baneberg

Klassieker uit het Heuvelland met karakter. Opgebouwd in twee delen: eerst het Schomminkel dat geleidelijk opwarmt maar venijnig eindigt, daarna na een korte adempauze de Baneberg zelf met z’n bochten en stevig slot.

Ik ga akkoord met de vorige recensies, heel leuk zoals een echte flandrien!

Stuk wielergeschiedenis. Deze bestaat eigenlijk uit twee afzonderlijke klimmen, het Schomminkel en de Baneberg. Het schomminkel heeft mijn voorkeur. Hierbij fiets je vanuit Dranouter over een smalle weg de heuvel op. Het gaat lang goed maar na de camping wordt het heel steil en moet je toch aan de bak. Als je dan op de hoofdweg komt zou je kunnen denken dat het klaar is maar dit is niet zo. Je kan echter wel 200m recupereren eer je de Baneberg aanvalt. Deze bestaat uit een leuke S-bocht. Me dunkt dat deze steiler is dan het profiel weergeeft maar toch goed te doen. Is zo kort dat door even op de trappers te staan je bijna boven bent.

Mooie beklimming door een bijna idyllisch landschap. Deze doet zich in trapjes voor dus de steilere stukken zijn heel doenbaar. Na de tweede steile trap even opletten op de grote baan en daarna dat laatste stukje via de slingerende weg aan toch wel een hoger percentage dan hier aangegeven staat.

De Schomminkel is een absoluut beest waar je al het buskruit mag bovenhalen. Eenmaal je de Kwadestraat gekruist hebt, begint het echte werk. Daarvoor kan je nog even links en rechts genieten van het landschap. Wanneer het klimmen begint, verschiet je best niet alle poeder in één keer. De laatste 400 meter van de Schomminkel is een tweetrapsraket: net na het eerste steile gedeelte heb je enkele tientallen meters om de hartslag enkele slagen te laten zakken voor je aan de laatste muur begint. Ikzelf ben verre van een klimgeit, dus probeer ik pas op dit laatste gedeelte op de trappers te staan als laatste redmiddel om de Schomminkelstraat af te werken. Als je boven komt even opletten bij het oversteken van de drukke baan. Het licht hellende fietspad 200 meter volgen en je komt aan de Banenberg (of 'Bananenberg volgens Jan-Willem van Schip). Dit is klein bier tegenover de Schomminkelstraat, maar het is toch trekken en sleuren om redelijk deftig boven te geraken. Best boven even op adem komen, want de afdalingen alle kanten op zijn toch vrij snel, soms technisch/gevaarlijk vanwege het wegdek of bladerval!