Przehyba vanuit Gołkowice

Hij heeft Przehyba al verschillende keren beklommen. De laatste keer was op 05.09.2025. De tocht op die dag werd georganiseerd door mijn vriend Adam. Aanbevolen.

Ik deed deze klim op 05.09.2025, een droom die uitkwam voor mij op 75-jarige leeftijd. Het was een moeilijke klim van 9,3 km, 9,3 km lang. Mijn racefiets had een versnelling van 50/34 en 11/34. Het lukte me, maar de afdaling was ook niet gemakkelijk.
Ik zou iedereen die gek is willen aanraden om het eens te proberen. Vriendelijke groeten aan mijn collega Wiesek uit Nowy Sącz

Het begin van de klim is vrij lui, met een stijging van 4-5％. Het verdere deel is al stevig 10％+ dus het is de moeite waard om je krachten te beheersen. De tweede helft van de klim is afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Kwaliteit van het asfalt zeer behoorlijk. Alleen de laatste tientallen meters gaan over een gravelweg, maar daar kun je gemakkelijk overheen. Op de top is er een chalet en aangenaam uitzicht op de bergen.

Dit is een lokale en niet zomaar een klassieker. Een lange klim met een enorme hoogtewinst die eigenlijk begint in Golkowice. Zoals gezegd is het begin relatief rustig, maar vanaf het moment dat je een hydro-technische installatie passeert (een beetje na de barrière in Gabon), wordt het steiler en blijft het steil tot de top. Op de top heb je een prachtig uitzicht op het Tatragebergte, het Pieninygebergte en een aantal andere bergketens. Een nieuw uitkijkterras.

Een uitdagende klim, de eerste kilometers vrij gemakkelijk, maar de laatste 5 kilometer met een stijgingspercentage van ongeveer 10％. Eigenlijk geen plek om te rusten, dus als je van plan bent om zonder te stoppen omhoog te gaan, moet je je krachten goed verdelen. Tevredenheid op de top gegarandeerd :D

Het begin is gemakkelijk, met een lichte stijging, maar hoe verder je komt hoe moeilijker het wordt, maar het is de moeite waard - een erg mooie klim.

De klim omhoog is lastig vanwege de lengte. Bovendien wordt het met elke kilometer zwaarder. De eerste 5, 6 km is door de stad en het is een vrij constante 4-6％. Dan begint in het bos de pret en bovendien is er een verkeersverbod dus geen auto's. Vanaf dit punt is het praktisch helemaal naar de top 8-12％, soms 10％ voor vrij lange stukken. De moeite waard om te bekijken. De laatste 300m is niet geasfalteerd maar bestaat uit samengeperste aarde, goed begaanbaar over de weg.

Het uitzicht op de top is zo-zo, de bomen belemmeren veel en het uitzicht is slechts naar één kant. Er is helemaal geen uitzicht op de weg naar boven, omdat we de hele tijd in het bos zijn.

Een zeer aangename oprijlaan. In de tweede helft van de route ziet het wegdek er nieuw uit. Daarvoor is het heel behoorlijk. Afgezien van letterlijk een paar kuilen is het wegdek 5+. De klim naar de top heeft geen asfalt (laatste 100 meter). Toen ik laat in de middag naderde, kwam ik op het grootste deel van de route geen auto's tegen. De eerste helft van de route loopt door het dorp. De tweede helft ligt meer in de schaduw van het bos. Ik raad de ma-weg ten zeerste aan.

Een must voor iedereen in de omgeving. De klim is uitdagend, maar niet overdreven steil zoals andere beklimmingen in de regio. Het asfalt eindigt voor de top van de heuvel, dus er is geen bijzonder panorama, maar het gevoel van succes is de moeite waard.