Passo Giau vanuit Cortina d'Ampezzo is een klim in de regio Belluno. De klim is 15.9 km lang en overbrugt 1071 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 6.7%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 838. De top van de klim bevindt zich op 2238 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 17 reviews over deze klim en uploadden 42 foto's.
Straatnaam: SR48 SP638
5.0 door patrickbaertEén van de monumenten uit de Giro d'Italia op gefietst vanuit fietsknooppunt Cortina. Eerste kilometers om vertrekstad uit te klimmen zijn identiek aan de Passo Falzarego klim (zie Climbfinder). Je verlaat na enkele haarspeldbochten de drukke Dolomietenweg N48 door in Pocol links af te draaien. Dan is het wonderwel even bergaf om daarna te starten met het continue stevige steil klimwerk met weinig recuperatiemogelijkheden over 25 haarspeldbochten in een onbewoonde bergwereld. Eerste de... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Verkeer van Cortina tot de kruising Faluarego/Giau.Daarna is het veel rustiger. Laatste 2 km met geweldig uitzicht.
Traffic from Cortina till the crossroad Faluarego/Giau.After is much more peaceful. Last 2 km with great views.
Deed het 's ochtends in juli 2024. Wanneer je na 1,5 km eindelijk de stad verlaat, opent de weg zich en heb je een mooi panorama, na een gezellige bosweg met twee grote haarspeldbochten. Wanneer je Pocol bereikt, krijg je een kilometer respijt, voordat je 1,5 km bergafwaarts gaat. Dan begint het zware gedeelte. De laatste 8 km is bijna 8,5％, met kilometers van meer dan 9％. Soms krijg je een glimp te zien van de hoge bergen, en op het einde zijn alle bomen weg, zodat je een geweldig uitzicht hebt op de omgeving. Toen ik de top bereikte, waren alle parkeerplaatsen op en parkeerden mensen een kilometer verderop in de berm. Maar het uitzicht en de lange kronkelige weg maken de hele klim de moeite waard.
Did it in the morning in July 2024. When you finally leave the city after 1.5 Km, the road opens up, and you have a nice panorama, after a cozy forest road with two major hairpins. When you reach Pocol, you get a Km of respite, before you get 1.5 km of downhill. Then the hard part begins. The last 8 km is almost 8.5％, with kilometres of over 9％. Sometimes you get a glimpse of the high mountains, and in the end, all the trees are gone, so you have great views of the surroundings. When I reached the top, all parking spaces were gone, and people were parking in the side of the road a kilometre down from the top. But the views and the long winding road make the entire climb worth it. When you descend the other side, it's fast and technical, fun to do.
Prachtige klim. Echt een mooi stijgingspercentage over de hele weg, met een licht dalend/vlak gedeelte in het midden om de benen te laten rusten. Het uitzicht op Cortina is adembenemend en naarmate je hoger komt, zijn de dolomieten muren iets ongelooflijks. Echt een leuke klim, met een paar mooie switchbacks naar de top toe en een geweldige rifugio op de top.
Beautiful climb. Really nice gradient the entire way, with a slight descent/flat section in the middle to rest the legs. The views of Cortina are stunning and as you get higher up the climb, the dolomite walls are something incredible. Really fun climb, with some great switchbacks as you near the top and a great summit rifugio at the top.
Heerlijke klim. Er is een mooie onderbreking met een lange afdaling na de eerste klim uit Cortina, die de algehele klim breekt.
Lovely climb. There is a nice break with a long downhill after the initial climb out of Cortina, which breaks up the overall climb.
Schitterende klim, met veel variaties in stijgingspercentage en een paar passages op 12-13％ echt lastig... Het prachtige panorama van de Dolomieten is de moeite waard!
Superbe ascension, avec de nombreuses variations de pente et quelques passages à 12-13％ bien casse-pattes… Le magnifique panorama sur les Dolomites se mérite!
De iconische Passo Giau wordt steeds drukker bezocht, dus als je'gestrest bent door drukke wegen, vermijd deze plek dan. Maar als je'bereid bent om op zijn minst een beetje ongemak te ondergaan, ga er dan voor. Boven wachten lekkere strudel en koffie als beloning.
The iconic Passo Giau is becoming more and more frequented due to its iconicity, so if you're stressed by crowded roads, avoid this place. But if you're willing to undergo at least a little discomfort, go for it. Upstairs, good strudel and coffee await as a reward.
Zou het aanbevelen. Geweldige mix van landschappen. Goede weg, niet te druk (in de vroege ochtend tenminste).
Would recommend. Great mix of scenery. Good road, not too crowded (in the early morning at least).
Prachtig uitzicht op Tofane en Dolomieten. Druk verkeer in juli-augustus, beter vanaf de vroege ochtend.
Stunning view of Tofane and Dolomites. Heavily trafficked during July-August, better starting in the early morning
Een geweldige klim! Het asfalt is in goede staat en er zijn een paar leuke haarspeldbochten en steile hellingen! Kijk uit voor het drukke verkeer!
Une belle ascension ! Le bitume est en bon état, il y a de belles épingles, et de beaux pourcentages à affronter ! Attention à la circulation dense !
Een van de mooiste beklimmingen in de dolomieten. Vooral de laatste 2 km wanneer je boven de boomgrens uitkomt en een weidsuitzicht krijgt. De eerste beklimming is goed te doen, na de afdaling is het wel 8,5 km zwoegen naar de top maar het is het zeker waard. De weg is ook minder druk dan bij de sella ronda
Een van de mooiste beklimmingen in de dolomieten. Vooral de laatste 2 km wanneer je boven de boomgrens uitkomt en een weidsuitzicht krijgt. De eerste beklimming is goed te doen, na de afdaling is het wel 8.5 km zwoegen naar de top maar het is het zeker waard. De weg is ook minder druk dan bij de sella ronda
De Passo Giau van deze zijde is op te delen in twee stukken. In de eerste kilometer verlaat je Cortina d'Ampezzo. Het is niet al te lastig. Het asfalt is prima, maar er is veel verkeer. In het dorpje Pocol sla je vervolgens linksaf en wordt de weg een stuk rustiger dan de meer doorgaande route naar de top van de Passo Falzarego. Na een korte afdaling begint het lastige stuk van de Giau. De percentages zijn gemiddeld per kilometer vrij constant, maar schommelen wel degelijk. Steile stroken (10+％) worden afgewisseld met meer lopende stukken.
De Giau-pas vanaf de Cortinakant kan worden beschreven als een afwisselende klim. Het bestaat uit twee verschillende wegen, de Grande Strada delle Dolomiti tot aan Pocol, de eigenlijke Giau-weg en een verbinding tussen de twee met 2 kilometer afdaling. Alle stukken zijn zeer afwisselend: de Dolomietenweg, die normaal gesproken zeer regelmatig is in andere gebieden (denk bijvoorbeeld aan de Falzarego vanuit Andraz of zelfs de Pordoi) moet hier in het eerste deel natuurlijke obstakels overwinnen en heeft daarom vlak voor Pecol variaties in stijgingspercentage, met name voor de tunnel. Het tweede deel, de eigenlijke Giau-weg, is een oude weg die later is geasfalteerd, maar die een absoluut ongelijkmatig stijgingspercentage heeft, afgewisseld met haarspeldbochten. Als je geen energie meer hebt, dreigt het dodelijk te worden, omdat stukken waar je kunt ademen worden afgewisseld met droge hellingen van meer dan 10％. Dit geldt met name voor het eerste deel, dat zich grotendeels in het bos afspeelt en waar je je bestemming niet kunt zien. De laatste 4 km zijn in plaats daarvan iets menselijker met minder haarspeldbochten en een paar ruststukken. Maar je moet nog steeds afzien tot het einde! In ruil daarvoor zijn de uitzichten aan beide kanten werkelijk prachtig. Het restaurant op de top ligt op een prachtige plek maar is erg duur, dus als het mogelijk is, raad ik aan een stukje naar beneden te gaan en op een andere plek te stoppen.
Il passo Giau dal versante di Cortina può essere definita una salita diversificata. Comprende due strade diverse, la Grande Strada delle Dolomiti fino a Pocol, la strada vera e propria del Giau e un collegamento tra le due con 2 chilometri di discesa. Tutti i tratti sono molto diversificati: la strada delle Dolomiti, che normalmente in altre zone è molto regolare (pensate ad esempio al Falzarego da Andraz o anche al Pordoi) deve qui superare nella prima parte degli ostacoli naturali e quindi ha delle variazioni di pendenza proprio prima di Pecol in particolare prima della galleria. La seconda parte ossia la strada del Giau vera e propria è una vecchia strada che è stata successivamente asfaltata ma che presenta un percorso assolutamente non costante a gradoni intervallato da tornanti. Se si è a corto di energie rischia di essere micidiale in quanto a tratti in cui si respira si alternano secche rampe oltre il 10％. Questo vale in particolare nella prima parte che è perlopiù in bosco e non permette di vedere la meta. Gli ultimi 4 km sono invece un po' più umani con meno strappi e alcuni pezzi di riposo. Ma comunque bisogna soffrire fino alla fine! In compenso il panorama è veramente sontuoso in ambo i versanti. Il ristorante in Cima è in uno splendido posto ma è molto caro, se possibile consiglio di scendere un po' e fermarsi in un altro locale.
Twee jaar terug de andere kant van de Giau beklommen, maar beide kanten zijn erg de moeite bij deze iconische klim. Anders qua karakter, waar het aan de andere kant constant afzien is rond de 10％ is het aan deze zijde veel meer afwisselend. Zware stroken worden afgewisseld met korte recuperatiemomenten. De voldoening boven met het prachtige uitzicht is even groot.
Vandaag deze beklimming gedaan met mijn echtgenote. Gestart via Valparego en Falzarego. Wij zijn het wel met Rudi eens. Deze kant van de Giau staat bekend als de makkelijkere kant. Dat kan zeker zo zijn. Maar deze zijde is ook niet misselijk. Wij onderschrijven zijn (Rudi) mening hierboven (beneden?). De gemiddelde percentages mogen 10 of minder zijn, onze Garmin kwam na Pocol vaak boven de 12 ％met een enkele uitschieter naar 17-18％. Daarna weer afvlakkend naar 8 ％. Echte klimmers voelen zich hier thuis. Stoempers komen ook boven. Maar makkelijke kant? Voor lichtgewichten misschien.
Boven een gezellig restaurant, waar velen een pastamaaltijd nemen. Om daarna de afdaling te starten. Afdaling was voor onze maatstaven verschrikkelijk. Wij maakten hier geen tijd goed. Weinig rechte stukken. Erg veel onoverzichtelijke bochten.
Is het mooi? Zeker. Moet je het meegemaakt hebben? Ja.
Natuur en uitzichten zijn des Dolomieten
Schijfremmen zijn een aanrader.
Een bord met Passo Giau is op de top niet beschikbaar. Je moet op zoek naar een paaltje met die naam
Als je de twee beklimmingen vergelijkt in het profiel, is de beklimming vanaf Cortina de makkelijkste. Maar de realiteit is toch een beetje anders. Waar je vanaf de andere zijde bijna gestaag aan het zelfde tempo en in hetzelfde ritme kan blijven klimmen, wisselt het percentage vanaf Pocol continu. Waar de eerste kilometer nog vlak is en zelfs lichtjes bergaf, is het daarna alleen maar een kwestie van voortdurend schakelen, je krijgt het gevoel of je een aantal Caubergjes na mekaar aan het klimmen bent. Mijn Garmin gaf regelmatig 12％ aan, korte steile stukjes afgewisseld met iets minder steile passages. Zeer moeilijk om in een ritme te geraken. Dit is meer een klim voor de lichtgewichten die houden van een interval beklimming. De laatste twee kilometer zijn dan weer 'normaal'. Maar als het weer goed is wel een schitterend uitzicht, zoals trouwens bijna overal in deze regio. Toch absoluut een aanrader als je in de buurt bent, afhankelijk van hoe zwaar je het wil maken prima te combineren met een aantal andere klassiekers zoals de Valparola, Falzarego, Fedaia.
Eén van de monumenten uit de Giro d'Italia op gefietst vanuit fietsknooppunt Cortina.
Eerste kilometers om vertrekstad uit te klimmen zijn identiek aan de Passo Falzarego klim (zie Climbfinder).
Je verlaat na enkele haarspeldbochten de drukke Dolomietenweg N48 door in Pocol links af te draaien. Dan is het wonderwel even bergaf om daarna te starten met het continue stevige steil klimwerk met weinig recuperatiemogelijkheden over 25 haarspeldbochten in een onbewoonde bergwereld.
Eerste deel door dichtbeboste bergflanken geleidelijk overgaande in alm weiden met koeien en naar het einde toe boven de boomgrens komt tussen de rotsen de top in zicht.
Naast een cafe/restaurant en een kapel biedt de pashoogte voor mij één van de mooiste panoramisch uitzichten van de Dolomieten met de top van de Nuvolau als blikvanger.
Er zijn kilometerpalen met de afstand tot de top. Het wegdek is prima maar er is soms zomers toeristisch verkeer.
Prachtige topklim langs beide kanten!
| 7 km/u | 02:16:05 |
| 11 km/u | 01:26:36 |
| 15 km/u | 01:03:30 |
| 19 km/u | 00:50:08 |
Deze pagina is beter in de app
