Passo del Cason di Lanza vanuit Paularo

We (mijn vriendin en ik) wilden deze klim drie jaar geleden doen, maar helaas waren er wegwerkzaamheden aan de gang net buiten het dorp en was er geen omweg mogelijk. Dus toen we hier weer waren, stond deze bovenaan ons lijstje. We hebben twee weken lang zo'n 40 uur per week gereden in de Venetiaanse Dolomieten, dus toen we deze klim bedwongen, hadden we het een beetje zwaar, maar we hebben enorm genoten! De weg omhoog vanuit Paularo is meteen steil en ook smal. Na een paar bochten komt de weg in een dicht dennenbos en wordt hij nog smaller voor het grootste deel van de klim. Het wegdek is ruw door vorstschade en slijtage. Er wordt voortdurend aan de weg gewerkt in deze delen van de wereld, dus de toestand van de weg varieert van seizoen tot seizoen. Toen we aan het klimmen waren, zagen we de zakken met snel te repareren asfalt naast de weg liggen. Verwacht echter geen geweldig asfalt. De eerste vijf kilometer zijn de hellingen (erg) steil, daarna volgt een flink stuk afdaling voor wat herstel. Het tweede deel van de klim begint op een alpenweide om terug te keren naar het bos en is over het algemeen minder steil, maar heeft nog steeds een aantal behoorlijk pittige stukken om te bedwingen. Langs de klim zijn prachtige taferelen te zien, de weg loopt door een kleine tunnel en er is een algemene charme die het aantrekkelijk maakt voor mij. Oude wegconstructies, bruggen, watervallen, bewaking (en het gebrek daaraan) enzovoort. Ook een gebrek aan voorbijrazend verkeer zoals op een grotere pas. In het weekend is er wel wat verkeer, voornamelijk wandelaars die naar de paden rijden. Ik heb me daar helemaal niet aan gestoord, de automobilisten hebben over het algemeen veel aandacht voor fietsers. Goed om te vermelden is dat de weg omlaag naar Pontebba officieel is afgesloten. Dit is in orde sinds juni 2024. Er zijn wegversperringen die je gemakkelijk met de fiets kunt passeren, maar ze zijn er niet voor niets. Een gedeelte op slechts twee kilometer van de pas is ernstig beschadigd door erosie. Reis op eigen risico en wees heel voorzichtig als je er doorheen gaat! De hele weg naar beneden naar Pontebba is er erg slecht aan toe, dus niet ontspannen naar beneden suizen, maar zeer aandachtig en gedecideerd afdalen. Dit is een klim voor een bijzonder publiek. Schoonheid is in the eye of the beholder, dat geldt natuurlijk ook voor fietsroutes en beklimmingen. Ik laat me graag op meer manieren uitdagen dan alleen hoogtemeters of stijgingspercentages. Ik ga met een racefiets waar velen liever een gravelfiets meenemen. En mijn rijvaardigheid is bovengemiddeld. Als je in bent voor niet zo middle of the road fietsen en houdt van 'verborgen juweeltjes', dan is dit een mogelijke schat voor jou om te vinden.