Tips in de buurt
| Gravel |
| #89 zwaarste beklimming van Auvergne-Rhône-Alpes |
| #39 meeste hoogtemeters van La Maurienne |
| #49 langste beklimming van La Maurienne |
| #38 gemiddeld steilste beklimming van Savoie |
L'Arpont vanuit La Maurienne is een klim in de regio La Maurienne. De klim is 9 km lang en overbrugt 797 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 8.8%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 943. De top van de klim bevindt zich op 1629 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 1 ervaring over deze klim en uploadden 15 foto's.
Straatnamen: Route d'Orelle (D215C) (D 215C), Route d'Orellette & Piste de l'Arpont
4.0 door CromagnonDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Frans.943 punten voor 9 km!?!? Het doet je afvragen. En dan al die kronkels op de kaart, daar krijg je zin in. Het profiel is enigszins intimiderend: gravel op 10％ met een maximum tot 21,8％! Het eerste deel gaat erg goed. De weg is vrij goed en de hellingen zijn serieus, maar redelijk. Dan verschijnt dat mooie rode bord "L'Arpont" en begint het echt hard te klimmen, maar de weg blijft goed... Nou ja, enkele tientallen meters. Dan beginnen de echte vijandelijkheden: dit is ... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
943 punten voor 9 km!?!?
Het doet je afvragen.
En dan al die kronkels op de kaart, daar krijg je zin in.
Het profiel is enigszins intimiderend: gravel op 10％ met een maximum tot 21,8％!
Het eerste deel gaat erg goed.
De weg is vrij goed en de hellingen zijn serieus, maar redelijk.
Dan verschijnt dat mooie rode bord "L'Arpont" en begint het echt hard te klimmen, maar de weg blijft goed...
Nou ja, enkele tientallen meters.
Dan beginnen de echte vijandelijkheden: dit is serieus gravel, gravel dat alle soorten gravel biedt en natuurlijk gaan de hellingen wild!
Het is zwaar spul. De laatste 4 kilometer zijn echt zwaar.
Je moet je voorwiel constant in de gaten houden en op het minst rotsachtige traject anticiperen. De bochten zijn moeilijk, vooral omdat ze worden doorsneden door geulen en 4x4-paden.
Je klimt in een belachelijk tempo, maar je klimt. Sommige stukken zijn iets makkelijker dan andere.
Aan het einde, een moeilijk gedeelte in de 16％ zone: het is zo rotsachtig dat de banden alle grip verliezen.
We passeren tientallen waterafvoerkolken. Ze onderbreken de afdaling die in ieder geval langzaam in trialmodus wordt gedaan.
Natuurlijk is dit bospad verlaten. Niemand zal zien dat je je een weg baant tussen de stenen.
Over stenen gesproken, ik snap niet dat er geen stenen vallen. Bovendien is er geen bewijs dat ze op hun plaats blijven.
Op de top staat een bord dat aangeeft dat je een mooi hutje hebt bereikt dat waarschijnlijk een gîte is.
Deze klim is een knap staaltje werk, een mooie uitdaging voor wie van grind en steile hellingen houdt.
L'Arpont, verschrikkelijk of heerlijk?
Afschuwelijk EN heerlijk!
Dat is aan jou om te beslissen.
De foto's zullen je helpen beslissen of je er klaar voor bent.
PS: Ik reed op een racefiets met Continental 4-seizoenenbanden van 23 mm.
Kortom, het is OK als je gemotiveerd bent door dit soort atypische klimmen.
Tot zover de Galibier...
943 points pour 9km !?!?
Ça interpelle.
Et puis tous ces lacets sur la carte, ça donne envie.
Le profil intimide quelque peu : du gravel à 10％ avec un maximum jusqu’à 21,8％ !
La première partie se passe très bien.
La route est plutôt très bonne et les pourcentages sont sérieux, mais raisonnables.
Et puis voilà que surgit ce joli panneau rouge « L’Arpont » et là, ça se met à grimper vraiment fort, mais la route reste bonne…
Enfin, quelques dizaines de mètres.
Puis, les vraies hostilités débutent : c’est bien du gravel et du sérieux, du gravel qui propose tous les formats de cailloux et évidemment, afin que la fête soit complète, les pourcentages s’affolent !
C’est costaud. Les 4 derniers kilomètres sont franchement éprouvants.
Il faut surveiller sa roue avant en permanence tout en prenant soin d’anticiper sur la trajectoire la moins caillouteuse.
Les virages sont difficiles notamment parce qu’ils sont creusés par les ravinements et les traces de 4x4.
On grimpe à une cadence proprement ridicule, mais on grimpe. Certains tronçons sont un peu plus faciles que d’autres.
Sur la fin, un passage difficile dans la zone à 16％ : c’est si caillouteux que les pneus perdent toute adhérence.
On croise des dizaines de rigoles d’évacuation d’eau. Elles ponctuent la descente qui, de toute façon, se fait lentement en mode trial.
Bien entendu, cette piste forestière est déserte. Personne ne vous verra vous tortiller pour vous faufiler à travers les caillasses…
En parlant de cailloux, je ne sais pas comment les roches ne se décrochent pas des parois. D’ailleurs, rien ne prouve qu’elles tiennent en place…
Là-haut, un panneau matérialise l’arrivée devant une jolie petite bicoque qui est sans doute un gîte.
Cette montée est un joli morceau, un beau défi pour qui aime le gravel et les forts dénivelés.
L’Arpont, horrible ou délicieux ?
Horrible ET délicieux !
Ce sera à chacun d’en juger.
Les photos vous aideront à décider si vous êtes volontaire.
PS : je suis monté avec un vélo de route équipé de Continental 4 saisons en 23mm.
Bref, ça passe, si on est motivé par ce type d’ascensions atypiques.
Si loin, si proche du Galibier…
| 7 km/u | 01:17:21 |
| 11 km/u | 00:49:13 |
| 15 km/u | 00:36:06 |
| 19 km/u | 00:28:30 |
Deze pagina is beter in de app
