Passo San Gottardo / Tremolapass

De meest indrukwekkende klim ooit gedaan, tweemaal op een georganiseerde Zwitserland/Italië-reis, en eenmaal vanuit standplaats Andermatt. De afzink Italië in is ook fraai. Denk er vaak aan terug, zeker nu, met einde carrière in zicht...

De kasseitjes maken deze klim heftig maar uniek. Af en toe is de berm verhard met betonblokken, en of je een slimmerik of een slappeling bent als je daar gebruik van maakt mag je op de top uitvechten met je vrienden onder het genot van een koude cola

Iconische beklimming, moet je absoluut doen als je in de buurt bent. De haarspeldbochten blijven maar komen. Gedaan als middelste beklimming in een rondje Nufenen, Gotthard en Furka. Boven op de top was het wel koud en in de afdaling begon het te regenen.

Gisteren deze iconische beklimming gedaan, na in de ochtend eerst de Nufenenpas te hebben gedaan. Prima klim om te doen, maar door de flinke wind extra lastig om in een goed ritme te komen op de kinderkopjes. Hierdoor iets zwaarder dan normaal vermoed ik. Maar al met al de moeite waard.

Unieke beklimming! Gedaan als tweede beklimming in de ronde met Furka en Nufenen. De eindeloze klinkertjes maken de beklimming uniek in het aanzicht maar ook in de zwaarte van de beklimming. De lengte en de percentages zeggen niet alles. Het kost gewoon veel meer kracht dan op het asfalt. Houd hier rekening mee wanneer je naar boven gaat.
Boven is het erg druk omdat meerdere wegen op dezelfde pas samenkomen. De eerste kilometers afdalen zijn ook over de klinkertjes. Houd je stuur stevig vast en geniet.

De Tremola beklimming vanuit Airolo wou ik absoluut kunnen aanvinken. De weg naar boven ligt in kleine kasseitjes. In’t begin niet overal. De bochten waren meestal in asfalt. Alleen de laatste kilometers zijn volledig in kleine kasseitjes. Op den duur voel je wel dat je op kassei aan’t fietsen. Ze liggen er weliswaar niet slecht bij maar anderzijds was ik blij dat ik af en toe op een stukje verharde beton kon fietsen. Een stukje beton dat er voor zorgde dat het smeltende water kon afgevoerd worden.

Niks zo mooi als een berg beklimmen als er nog sneeuw op de flanken ligt en hij nog is afgesloten voor auto's en moto's. Zeker als het zo'n icoon is als de San Gottardo. Wel pittig als laatste klim in het rondje Oberalp-Lukmanier-Gotthard.

Dit is toch wel een erg bijzondere klim, de kasseien in het tweede deel is erg bijzonder. Het klimt op zich nog redelijk, maar toch pakte ik vaak de watergoot (beton) aan de zijkant. Afdalen op de kasseien is natuurlijk verschrikkelijk, maar je kunt boven de autoweg op draaien. Dat is echt geweldig afdalen!

Fantastische klim inderdaad door de haarspeldkasseien, niet te lang en prima te doen - let wel op! na circa 15-20 mins klimmen vanuit Airolo krijg je een splitsing, waar beiden San Gottardo staat aangegeven, ga NIET naar links de autos achterna. Maar rechtdoor via Tremola. Kasseien afdalen overigens wat minder comfortabel...:D

Wat een fantastische klim op het einde. Eerste deel is ronduit saai, zeker met die vervelende kortere stroken kasseien. Maar t moment dat je de kloof in rijdt is het genieten. Makkelijk is het niet (je merkt het grote verschil in zwaarte als je 2x heel even in het asfalt gootje kan rijden) maar genieten is het volop.

Laatste klim van onze Gotthard Challenge. Het klimmen op deze kasseitjes beviel me absoluut niet. De kort opeenvolgende haarspeldbochtjes maken het iets minder onaangenaam, maar dat is uiteraard ieder zijn ding. Desondanks is het een must voor iedere klimliefhebber .

Verplichte kost voor elke klimliefhebber! Gedaan in juli2019 als onderdeel van Nufenen/Gotthard/Furka/Grimsel.
Kan het niet genoeg aanbevelen - decor, wegdek, beleving, alles 5 sterren waard!

Ondanks het feit dat de kasseien er goed bijliggen is het toch een hele opgave om bergop de kasseien over te rijden. Het is wel zeer mooi om naar te kijken en de historiek is zeker interessant.

Unieke klim, absoluut een aanrader! Zeker geen makkelijke klim, maar de kasseien maken hem heel iconisch en het is een prachtige ervaring. Met ontieglijk veel bochtjes, en mooie uitzichten op de weggetjes eronder en erboven, gaat ie slingerend naar de top. Volop genoten onderweg, en ik ben heel vaak gestopt voor het uitzicht.

Er is een nieuwe autoweg als alternatief voor deze weg, wat ervoor zorgt dat deze weg lekker rustig is. De nieuwe autoweg is deels overdekt, dus een eventueel alternatief als de Tremola nog niet sneeuwvrij is.
Bovenop is volop drukte, want de autoweg komt daar ook uit.
Ik zou deze weg niet afdalen, en zeker niet als het heeft geregend. De andere kant richting Hospental heb ik wel in de regen moeten afdalen, en dat lukte zonder gevaar.

Op 26/08/2019 als middelste klim van de ook door jullie aangeraden fietsronde Nufenen/Gotthard/Furka gefietst.

Vanuit Airolo is de enige toegelaten weg voor fietsers de Tremola (witte pijl) genoemd naar het dal waarin de weg zich een baan naar omhoog slingert. In de geasfalteerde aanvangsfase fiets je regelmatig via de eerste haarspeldbochten boven/onder de drukke doorgaande autoweg (fietsverbod!). Je krijgt al enkele keren korte kasseistroken onder de wielen als voorgerecht. De laatste 6 km. begint dan een festival van 24 fraai aangelegde haarspeldbochten in ouderwetse kinderkopjes met mooi waaiermotief in een nauw dal. Bergop genieten in zachte Parijs-Roubaix stijl,zonder aan de percentages te denken, terwijl hoog boven je in de gaanderijen van de rotswand de auto's razen.
Daarom is de hele weg zalig verkeersarm op uitzondering van fietscollega's en enkele toeristen per auto of moto die dit ook niet willen missen. Laatste honderden meters is rechte kasseiweg naar het imposante adelaarsbeeld op de drukke pashoogte vlak naast het oude hospice en enkele bergmeertjes.Er is voldoende gelegenheid tot eten en drinken.

Ik heb al veel bergkilometers maar dit is wel een unieke constructie in wegenbouw uit het verleden.
Geen ander superlatief dan FANTASTISCH.

Vanaf de Gotthard zou je naar de Passo Scimfuss kunnen. Staan bij mij op de bucketlist.

Deze moet je echt wel gedaan hebben! Bij mij was dit de slotklim van het alpenbrevet, dus ik had al zo'n 4000 hoogtemeters in de benen toen ik er aan begon, maar toch heb ik er van genoten. In het begin kruis je nog een aantal keren de grote weg en dan hoor je ook nog vaak de auto's en de moto's die daar op rijden, maar dan kom je in een smalle vallei en wordt het stil. De kasseitjes, de aaneenschakeling van haarspeldbochtes zijn echt uniek. Ook al zijn het kleine, platte kasseitjes die goed liggen, het bolt toch niet zo lekker als asfalt. Qua hellingsgraad zijn er geen uitschieters, dus al bij al geen al te moeilijke klim.

Wat een pareltje! Vrijwel geen verkeer, de kasseien liggen er keurig bij en je hebt echt het gevoel dat je over een stuk historie rijdt. Het is bijna jammer om de top te bereiken, want daar is het loeidruk met toeristen.