Colle San Carlo vanuit Morgex

Steile, zware maar verdomd mooie klim. Eenmaal boven vergeet je de vermoeidheid en, als je benen niet getraind zijn, alle keren dat je de heiligen van het paradijs hebt lastiggevallen😂

Zware klim. Gemiddeld 10％ met pieken ol 14. Het is 10 km voor goed getrainde benen.

Erg zwaar! Terug na een jaar om het opnieuw te doen, op een zeer winderige dag in de vallei, licht winderig op de weg omhoog. Onberispelijk asfalt, gemiddeld verkeer (3 augustus begin van de middag). De ene haarspeldbocht na de andere laat weinig over om van te herstellen. Het begin en het einde leken me de moeilijkste punten. Gelukkig ligt het grotendeels in de schaduw van de begroeiing. Mooi uitzicht alleen aan het begin op het wit, daarna veel bomen. Zeer aanbevolen

Mijn eerste uitdagende klim, ik vond het best lastig, ik heb twee tot drie maanden gefietst, de weg is vrij goed en het autoverkeer is niet overdreven, het stijgingspercentage varieert volgens mij weinig onderweg.

Spectaculair in zijn extreme vermoeidheid. We geven het een 4, maar neigen naar een 5. Het enige minpunt is het uitzicht, dat niet geweldig is. Je kunt de Mont Blanc pas waarderen vanaf de eerste paar haarspeldbochten. Dat gezegd hebbende, de klim is uitputtend en laat geen moment rust toe. Een aspect dat wel kan helpen, is dat het heel constant blijft, zonder overdreven schokken. Altijd regelmatig zwaar. Je daalt af van La Thuile met kleinere hellingen en een veel kortere duur

Een van de meest uitdagende beklimmingen in de Aostavallei, die je nooit met rust laat.
De weg is prachtig met perfecte dennenbomen, picknicktafels langs de weg
Op elke kilometer staan houten borden die de weg wijzen naar de volgende kilometer.
Op de top kun je je opfrissen, je vindt onderweg geen fonteinen,
Voor een epische dag raad ik je aan om af te dalen en verder te klimmen naar Petit St Bernard
Ik parkeerde mijn auto bij de rotonde voor het dorp Morgex.

Ik heb echt genoten van deze klim. Uitdagend en veel bomen tegen de hitte... maar de belangrijkste reden dat ik ervan genoot was dat ik voor de Giro-race (2019) reed en de klim werd omzoomd door fans die schreeuwden en juichten, en zelfs een klein duwtje in de rug gaven :-).

Er zijn een paar echt zware stukken, en op ongeveer 1 km/1,5 km van de top is er een rechte 10％ voor je die je benen gewoon doet slijten. er zijn genoeg steile stukken, maar als het gewoon een rechte weg voor je is, lijkt het wel een muur.

Het's ook goed om km markten te heuvelen, maar dit zijn houten borden die een echte charme toevoegen aan deze mooie klim.

Gedaan op vrijdag 6 augustus 2010.
Ik vind het Climbfinder profiel iets minder moeilijk dan het in werkelijkheid is.
Morgex voet van Colle San-Carlo.
Om de toegangsweg te vinden, komende van Pré St Didier, moet men in Morgex de meest rechtse weg nemen, dan de spoorwegovergang zoeken en oversteken, de start is enkele tientallen meters verder.
Daarna is het tijd voor de klim, een bord links van de weg kondigt de kleur aan: Colle San-Carlo 10,436km hoogte 922M, de helling is meteen erg sterk meer dan 9％ van gemiddeld...
De weg is prachtig met een perfect wegdek, de hele klim is omzoomd met dennenbomen en er is weinig verkeer, een droom die uitkomt!
De helling is zo steil dat danserpassages verplicht zijn.
De prachtige houten borden die bij elke kilometer soms rechts en soms links van de weg staan en die de fietsers nuttige aanwijzingen geven over de moeilijkheidsgraad, de 3e kilometer 11,45％ met het 2e zeer zware gedeelte, een andere kilometer iets hoger op 10,77％, behalve de laatste kilometer op 8,76％ nooit wordt de helling lager dan 9％ aangekondigd.
Er zijn uitstekende picknickplaatsen in het kreupelhout, één iets voor de top, de andere op de top, en er zijn veel houten tafels.
Maak deze pas en je zult blij terugkomen, goede weg en wees voorzichtig