Col du VAM / VAM-berg cobbles przez Atteropad

Obowiązkowa pozycja dla wszystkich kochających jazdę na rowerze mieszkańców północy. Kawałek Flandrii na północy.

Bruk był ciekawym wyzwaniem. Podjazd jest krótki

Dodanie kostki brukowej jest moim zdaniem naprawdę udane. Wspinaczka po kostce brukowej sprawia, że trudno jest znaleźć właściwy sposób wywierania nacisku. Krótka, ale przyjemna wspinaczka

Obowiązkowa pozycja dla wszystkich kochających jazdę na rowerze mieszkańców północy.

Na podjazdach po asfalcie można do pewnego stopnia jechać na rezerwie. Po wjechaniu na kostkę brukową trochę to trwa. Podskakiwał dość mocno, więc musiałem szukać właściwego sposobu przyłożenia mocy. Stroma część jest jednak krótka, a potem znów się wypłaszcza. Wciąż różni się od innych tutejszych stoków.

Kostka brukowa na końcu nadaje temu podjazdowi coś ekstra. Na tym odcinku jest również dość stromo.

Fajnie z kostką brukową. Zawsze z zawodowcami świetny podjazd. Fajnie jest też zrobić to samemu

Fajny park zabaw dla rowerzystów i mtb-erów. Zrobiłem to również raz we wczesny świąteczny poranek. Potem masz królestwo tylko dla siebie (gdzie nie, nawiasem mówiąc).

Różni się od podjazdu 'Col du VAM / VAM Mountain via Attero path' tylko ze względu na ostatni odcinek bruku. Bruk nie tylko sprawia, że jest trudniej, ale jest też bardziej stromo. Powolne podejście, potem trochę bardziej stromo, wyrównanie i potem brukowana ścieżka. Jest to bruk Drenth, a nie bruk flamandzki. Są nieco mniejsze i bardziej nieregularne. Część pięknego parku rowerowego Col du VAM i Dak van Drenthe. Gładki asfalt aż do zjazdu na bruk. Podsumowując, niezapomniany podjazd, szczególnie w tym regionie.

Solidny wiadukt będzie bardziej bolesny.
Nie można mówić o kostce brukowej. To raczej jeden z tych dużych kamieni, które można włożyć do akwarium. Z daleka wygląda na cięższy niż jest w rzeczywistości... Lopertje.

Spodziewałem się, że brukowany odcinek będzie trudniejszy na podstawie recenzji tutaj. Do skrzyżowania na bruk robiłem wcześniej tego dnia, więc wiedziałem już gdzie jest środek ciężkości. Gdy już skręcisz na bruk, wystarczy szybki wstrząs i jesteś na szczycie. Spodziewałem się też, że będzie bardziej nierówna, myślałem, że kamienie układają się w miarę dobrze.

Trudny podjazd, na bruku szybko traci się prędkość. Płaski odcinek pomiędzy nimi jest miły dla złapania oddechu. Jak się dwa razy mocno przyciśnie, to łatwo jest się utrzymać.

Bardzo stromy podjazd, po złapaniu oddechu następuje zdradliwy bruk. Na szczycie góry odpadów roztaczają się widoki na zakład utylizacji odpadów i resztę okolicy.