Reposoir de la Vierge przez Chapelle Sainte-Croix

Prachtige beklimming met het laatste gedeelte stevige kasseien. Er bloeien in het voorjaar zelfs enkele hyacinten.

Tout d'abord avant de parler de la montée, je ne voulais pas poster trois photos, je pense qu'il y a eu un bug. Revenons à nos moutons. Déjà quand on arrive dans la rue, on sent que ça va monter fort, très fort. En effet c'est difficile et après un petit replat on prend un chemin tellement petit et étroit qu'il faut rouler au milieu. Malgré que les pavés sont sous les arbres, ils ne sont pas trop glissant. Très belle bosse, à faire

What a nice climb this is! No traffic at all. the first cobbled part is the steepest but the cobbles are pretty smooth. once at the top, you are left with one of the most painful descents ever on some cobbles

Vond deze toch alleszins meevallen. De kasseien aan de voet zijn lastig en erg steil. De zigzag op asfalt kun je even gebruiken om diep adem te halen en dan het laatste strookje kasseien op te knallen. Als je door het midden blijft rijden zijn die prima te doen. Het was wel wat glad waardoor ik in de zijkant belandde en wat moeite moest doen terug snelheid te vinden, pas hier dus wat voor op en blijf uit de kant. De 'gravelstrook' bovenaan stelt weinig voor. De gemiddelde asfaltweg ligt er slechter bij in België

leuke klim met veel afwisseling, zowel in steilte graad als ondergrond. Buiten steilste stuk op de kasseien nergens moeilijk. En zelfs dat deel valt beter mee dan gedacht vanuit profiel hier op climbfinder.
Laatste stukje kasseien tussen de 'muren' van het bos is geeft wel kick, vooral omdat je op het einde top ook ziet komen.

For me, a nice achievement :-). I have found the last part more steep with a quite difficult road.

De gelijkenissen met de muur van Geraardsbergen zijn treffend: beginnend in het centrum stijgen door het bos tot aan de kapel. De beklimming naar de Reposoir heeft echter meer weg van een Paterberg met een klein rustmomentje.

Je bereikt de klim door voor de kerk links af te slaan op de grote baan, komende van Klabbeek. Na een klein dalend stuk, begint het al licht te stijgen en zie je al een steile wei voor je. Na de huizen zijn de kasseien zichtbaar die gestapeld zijn dwars op de helling. In de Rue des Comtes des Rabiano liggen de kasseien er nog goed bij. Boven gekomen duik je rechts links langs de eerste kapel het bos in. Best heb je hier nog wat over, want de kasseien liggen hier op sommige plekken zeer erbarmelijk. De weg wordt hier ook steeds steiler tot je licht aan het einde van het bos ziet: een klein onverhard stuk brengt je aan de Reposoir waar je best even een repos pakt.
De pittigste klim in de weide omgeving. Perfect op het einde van een ritje om even alles uit de kast te halen.

(Boven sla je best de asfaltweg links in, die je tot aan de rand van het Hallerbos brengt langs nog een ander kort klimmetje)

La côte la plus difficile de tout le Brabant selon Cotacol. La description fournie ici est correcte. Attention, ceux qui ont des pneumatiques fragiles ou étroits devraient éviter suivre le Vieux Chemin de Hal au sommet de la côte : si on l'emprunte vers la à gauche, la route perd son revêtement assez vite, si on la prend à droite ce sont de gros pavés qui vous attendent, d'abord en descente puis en montée (rue de la Vallée), jusqu'à la grande route (rue de Hal)… Le plus intéressant est de passer par la rue Lequeut (belle petite route étroite et sportive si on la prolonge par le rue Mathias).