| Słynny podjazd |
| Piękna sceneria |
| 20 serpentyn |
| #35 najtrudniejsze wzniesienie w regionie Włochy |
| #46 wzniesienia z największym przewyższeniem w regionie Wenecja |
| #22 najdłuższe wzniesienie w regionie Werona |
| #100 Średnio najbardziej strome wzniesienie w regionie Włoskie Alpy |
Punta Veleno to podjazd znajdujący się w regionie Werona. Ma długość 7.9 km i pokonuje 1005 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 12.7%, co daje wynik trudności 1541. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1135 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 14 recenzje tego podjazdu i zamieścili 22 zdjęcia.
Nazwa drogi: Via del Sole
4.0 przez Maglia_RosaTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po holendersku.Co za niesamowicie trudna wspinaczka! Od Zignago wspina się przez 6 km średnio ponad 15％ z 4 km ponad 16％. Pasy 17-19％ trwają i są do przeżycia, ponieważ masz 10-metrową ucieczkę w hairpinach. W połowie drogi jest jednak 1,3 km odcinek bez zakrętów, który wydaje się nie mieć końca. Po przetrwaniu tego odcinka bez zsiadania powinieneś być w stanie wjechać na szczyt rowerem, choć potem jest jeszcze długa droga. Następne 2 km pozostają bardzo trudne, ale znów zawierają... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Zrobione za jednym razem 10 lat temu, teraz 10 lat później wciąż 3 razy, po prostu kładąc nogi i łapiąc oddech.... Co za bestia! Prawie tak zła jak Bestie z Karyntii....
10 jaar geleden in 1 keer gedaan, nu 10 jaar later toch 3 keer even de pootjes op de grond en op adem komen.... Wat een beest! Bijna net zo erg als de Beesten van Karinthië....
Ta wspinaczka jest dantejska! Nachylenie jest nie do zniesienia i trzeba korzystać z łagodniejszych zakrętów, aby zatrzymać się i mieć szansę na ponowne ruszenie. Najtrudniejsza część to niekończąca się prosta bez żadnej przerwy w nachyleniu. Przez całą wspinaczkę będziesz zdany na siebie, ponieważ droga jest zamknięta dla samochodów. Należy również pamiętać o planowanej trasie: zjazd tą drogą jest surowo zabroniony, nawet na rowerze! Chociaż ta wspinaczka jest niezwykle wymagająca z fizycznego punktu widzenia, nadal jest przyjemna, z malowniczą drogą i widokiem na jezioro jako nagrodą na szczycie. Na szczycie wydaje się, że ucierpiał nawet drogowskaz: w środku jest dziura 😅!
Cette ascension est dantesque ! La pente est insoutenable, il faut profiter des lacets moins pentus pour s’arrêter et avoir une chance de repartir. Le passage le plus dur est cette interminable ligne droite sans aucune rupture de pente. Vous serez seul pendant toute l’ascension car la route est interdite aux voitures. Attention également au parcours que vous prévoyez : il est strictement interdit de descendre cette route même en vélo ! Bien que cette montée soit extrêmement exigeante d’un point de vue physique, elle reste agréable à monter, avec une route pittoresques avec une vue sur le lac comme récompense au sommet. En haut, même le panneau semble avoir souffert : il est troué au milieu 😅!
Na wstępie powiem, że jestem miłośnikiem wspinaczek. Tego naprawdę mi brakowało. Na liście podjazdów, które pokonałem są: Stentaria, Zoncolan, wszystkie podjazdy Grappy, Tre Cime itd. Muszę jednak powiedzieć, że środkowe 4 km ze średnią 17,1％ są naprawdę trudne. Myślę, że nawet trudniejsze niż Zoncolan. Zjazd jest również trudny ze względu na bardzo zły asfalt i co jakiś czas na drodze znajdują się przecięcia spowodowane spływem wody z bardzo głębokimi koleinami. Trzeba jechać bardzo powoli i mieć dobre hamulce, ewentualnie sprawdzić wcześniej klocki. Ruch powinien być zablokowany, ale znaleźliśmy 1 furgonetkę i 3 samochody z niemieckimi tablicami]: Zdecydowanie zalecam trzymanie się lewej strony, aby uniknąć upadku z klifu.
Premetto che sono un amante delle salite. Questa proprio mi mancava. Nella lista delle salite fatte: Stentaria, Zoncolan, tuttele salite del Grappa, Tre Cime, ecc. Devo dire però che i 4 km centrali con media del 17,1％ sono veramente tosti. Penso più dura anche dello Zoncolan. Impegnativa anche la discesa per l'asfalto molto brutto e ogni tanto ci sono dei tagli trasversali della strada per il deflusso acqua con solchi molto profondi. Bisogna andare molto piano ed avere ottimi freni, possibilmente controllare le pastiglie prima. Il traffico dovrebbe essere interdetto ma abbiamo trovato 1 furgone e 3 auto targate Germania]: consiglio vivamente di stare in sinistra per evitare di cadere giù per il dirupo.
Asfalt na podjazdach ok. Stromo, płasko tylko na zakrętach. Ale spokojny i stanowiący wyzwanie.
Asphalt im Aufstieg ok. Steil, nur in den Kehren flacher. Aber ruhig und eine Herausforderung.
Absolutnie najtrudniejszy podjazd, jaki kiedykolwiek pokonałem, prawdziwe wyzwanie po pierwsze, aby utrzymać się na nogach z powodu fatalnego stanu nawierzchni drogi, a po drugie nagłego wheelie roweru. Krótko mówiąc, prawdziwy ból przez prawie całą trasę, można trochę odetchnąć na 19 zakrętach, jedynym, ale nie należy go lekceważyć, jest wspaniały widok (zakładając, że można go zobaczyć) na jezioro Garda.
In assoluto la salita più dura che abbia mai affrontato, una vera sfida in primis a rimanere in piedi visto il pessimo stato del manto stradale e per secondo il scontinuo impennarsi della bici insomma una vera sofferenza per quasi tutto il tragitto , si respira un po’ sui 19 tornanti unica ma non da sottovalutare uno splendido panorama (premesso che riusciate a vederlo ) sul lago di Garda INSOMMA UNA SPILLETTA CHE VALE LA PENA APPENDERE ALLA MAGLIA
Wspinaczka, której nie da się zaimprowizować. Zrobiłem go rano pod koniec maja. Podjazd był w cieniu i aby dostać się na start, należy jechać brzegiem jeziora, aż do przekroczenia znaków po prawej stronie. atak podjazdu jest natychmiast agresywny i nigdy się nie zatrzymuje. Średnie nachylenie jest fałszywe, ponieważ jest zanieczyszczone przez ostatnie dwa kilometry, które są znacznie łatwiejsze do pokonania. Wcześniej jest to na przemian 12-25％! W pewnym momencie Garmin podał nawet 27. Warunki nawierzchniowe pogarszają się jednak ogromnie na ostatnich dwóch kilometrach, kiedy nachylenia stają się znacznie łatwiejsze do pokonania. zrobione lekko w wodzie, z wagą poniżej 60 kg i z 34 na plecach. zmęczenie było jednak znaczne. zjazd z Prady był bardzo piękny i malowniczy. absolutnie trzeba go zrobić. uważam go za mniej trudny niż Zoncolan, znacznie gorszy niż Mortirolo
Come definire questa pazzia? una Salita non improvvisabile. L'ho fatta in una mattina di fine maggio. la salita era in ombra e per arrivare alla partenza fate il lungolago fino ad incrociare le indicazioni sulla destra. l'attacco della Salita è immediatamente aggressivo e poi non smette mai mai. la pendenza media è fasulla perché sporcata dagli ultimi due km che sono molto molto più abbordabili. prima è un alternarsi tra il 12-25％! a un tratto il Garmin dava anche il 27. per fortuna non c'è traffico e l'asfalto non è il massimo, spesso le ruote hanno slittato. rimane una Salita dispersa nel nulla quindi comprensibile. le condizioni del manto peggiorano enormemente negli ultimi due km quando però le pendenze diventano molto più abbordabili. fatta leggero di acqua , con meno di 60Kg di peso e con un 34 dietro. la fatica è stata comunque significativa. la discesa da Prada molto bella e pittoresca. da fare assolutamente. la reputo meno dura dello Zoncolan, molto molto peggio del Mortirolo
Świetna wspinaczka, zrobiona w czerwcu 2024 roku, nie spotkałem nikogo wspinającego się....
Podróżowałem szutrem w stosunku 38/44, zacząłem nad jeziorem, wspinałem się przez około sto metrów, a potem zaczęła się prawdziwa wspinaczka. Pierwsze 6,5 km jest bardzo trudne, nigdy nie odpuszczają, z wyjątkiem kilku metrów na zakrętach, dobre odcinki w cieniu, co latem nie jest złe. Ostatnie półtora kilometra wypłaszcza się, więc ogólna średnia spada, a pierwsze 6,5 km to średnio 17/18％. Prawdziwym wyzwaniem jest pokonanie go na rowerze bdc lub gravel, na mtb jest zdecydowanie bardziej przystępny.
Gran bella salita, più che altro per la sfida in se, l'ambiente è piacevole ma le energie sono tutte per affrontare la salita, non avrete modo di guardarvi attorno godendo del panorama, lo farete scendendo verso Prada.
Effettuata a giugno 2024, non ho incontrato nessuno che saliva...solo ebike in discesa.
Percorsa con gravel rapporto 38/ 44, partito dal lago, si sale per un centinaio di metri di dislivello e poi inizia la salita vera e propria. I primi 6,5 km sono molto duri, non mollano mai se non per pochi m nei tornanti, buoni tratti in ombra che in estate non guastano. L'ultimo km e mezzo spiana, per cui la media complessiva scende, i primi 6, 5 km in media sono sul 17/18％. La vera sfida è affrontarla in bdc o gravel, in mtb decisamente più abbordabile. Oltre ad un ottimo allenamento sono necessarie convinzione e determinazione. Alla fine sarete soddisfatti!
Bardzo wymagająca wspinaczka, szczególnie w środkowej części, kiedy zmęczenie zaczyna się pojawiać, a wysokie nachylenie nie daje wytchnienia.
Potrzebny jest dobry trening, aby dotrzeć na szczyt, pozostając na pedałach i bez robienia przerw.
Dobry asfalt z kilkoma wybojami.
Lepiej jest zjechać w drugą stronę.
Miłej wspinaczki!
Salita molto impegnativa, soprattutto nel tratto centrale quando la fatica inizia a farsi sentire e la pendenza elevata non dà respiro.
Serve un ottimo allenamento per arrivare in cima stando sui pedali e senza fare pause.
Asfalto discreto con qualche buca.
È preferibile scendere dall'altra strada.
Godetevi la scalata!
Nienormalny! Co za strome podejście! Zostałem już ostrzeżony przez właściciela naszego mieszkania, ale uparcie myślałem; "Na pewno nie będzie tak ciężko? ". Naprawdę myślałem o zawróceniu kilka razy. Upewnij się, że masz na nim lekki bieg, bo będziesz go potrzebować. Ostatnie kilometry są nieco bardziej płaskie, a zatem średnie nachylenie jest nieco niższe, ale będziesz zadowolony, że dotarłeś na szczyt. Upewnij się, że jesteś w formie, w przeciwnym razie to wyzwanie będzie prawdziwym wyzwaniem.
Niet-normaal! Wat een steile klim zeg! Ik werd al gewaarschuwd door de eigenaar van ons appartement, maar eigenwijs dacht ik; "Zo zwaar zou hij toch niet zijn?". Echt een paar keer gedacht om om te draaien. Zorg dat je een lichte versnelling erop hebt liggen want je gaat het nodig hebben. De laatste kilometer(s) zijn wat vlakker en daardoor is de stijgingspercentage gemiddeld wat lager, maar je bent blij om boven te geraken. Zorg dat je in vorm bent, anders wordt deze uitdaging pas echt een uitdaging.
Trudna wspinaczka, ale wykonalna przy odrobinie kondycji, jeśli zaakceptujesz, że nie jest szybka. Wolałbym kilka biegów lżej, a moje 36x30 było trochę za duże. Zrobiłem to wczesnym rankiem, więc nadal można jeździć w cieniu. Mimo wszystko, miło było go zaliczyć.
Nawierzchnia drogi jest w porządku i z pewnością podczas wspinaczki nie ma z nią większych problemów. Po dotarciu na szczyt czeka nas doskonały zjazd i być może uda nam się złapać Monte Baldo z Caprino Veronese.
Heftige klim, maar met een beetje conditie goed te doen als je je erbij neerlegt dat het niet snel gaat. Wel had ik liefst een paar tandjes lichter kunnen schakelen en was mijn 36x30 wat aan de grote kant. Ik heb deze op een vroege ochtend gedaan, waardoor je nog lekker in de schaduw rijdt. Toch leuk om deze afgevinkt te hebben.
Het wegdek is ok en zeker om te klimmen heb je er weinig last van. Eenmaal boven heb je een uitstekende afdaling en kun je eventueel Monte Baldo nog meepikken vanuit Caprino Veronese.
W pełni zgadzam się z historią Maglia Rosa. Jest to do zrobienia bez demontażu, w moim przypadku wymagało to dużo m'n wytrwałości. Cyklista z 34/32.
Nie robisz tego, bo to fajna wspinaczka! 🤣
Potem znowu włoski rowerzysta, który pochwalił cię powyżej, bo przyjechałeś przez Costello, jest złoty!
Sluit me volledig aan bij verhaal van Maglia Rosa. Het is te doen zonder afstappen, in mijn geval vergde het erg veel van m'n doorzettingsvermogen. Gefietst met een 34/32.
Je doet 't niet omdat het een leuke klim is! 🤣
De Italiaanse wielrenner die je boven complimenten geeft omdat je via Costello bent gekomen is dan wel weer goud waard!
Niewiarygodnie stromy, właściwie ledwo do zrobienia i nie ma już wiele wspólnego z jazdą na rowerze. Ostatnie 2 km zmniejszają nieco nachylenie, ale pierwsze 6 km jest naprawdę zabójcze! Czujesz się usatysfakcjonowany, kiedy osiągasz szczyt, ale zejdź na drugą stronę!
Ontzettend steil, eigenlijk nauwelijks te doen en heeft niet veel meer met fietsen te maken. De laatste 2 km drukken het stijgingspercentage nog enigszins, maar de eerste 6km zijn echt killing! Wel voldaan gevoel als je boven bent, maar daal via de andere kant af!
Super trudna wspinaczka. Regularnie jeździł na rowerze, zygzakując wzdłuż toru, byle tylko dostać się na szczyt. Zdecydowanie fajne, jeśli jesteś w okolicy i chcesz zrobić szaloną jazdę!
Super zware klim. Regelmatig al zigzaggend over de baan gefietst om nog naar boven te geraken. Zeker tof als je de buurt bent en een zot ritje wil doen!
Co za niesamowicie trudna wspinaczka! Od Zignago wspina się przez 6 km średnio ponad 15％ z 4 km ponad 16％. Pasy 17-19％ trwają i są do przeżycia, ponieważ masz 10-metrową ucieczkę w hairpinach. W połowie drogi jest jednak 1,3 km odcinek bez zakrętów, który wydaje się nie mieć końca. Po przetrwaniu tego odcinka bez zsiadania powinieneś być w stanie wjechać na szczyt rowerem, choć potem jest jeszcze długa droga. Następne 2 km pozostają bardzo trudne, ale znów zawierają kilka ostrych zakrętów. Następnie dostajesz kilkaset metrów, na których możesz doładować się na ostatni stromy kilometr.
Jakość nawierzchni jest umiarkowana, ale w sam raz na rower szosowy. Objeżdżanie dziur na rowerze jest w porządku, ale chropowatość nawierzchni sprawia, że wspinaczka jest dodatkowo trudna. Zakręty typu hairpin są ponumerowane od 20 do 1. Nie musisz tego robić dla widoków. Tylko na pierwszych kilometrach i tuż przed szczytem jest widok na jezioro. Dalsza część wspinaczki przebiega w lesie. Nie ma też co robić na szczycie. Dlatego robisz tę wspinaczkę wyłącznie dla bucket list.
Osobiście skaluję tę wspinaczkę wyżej niż Zoncolan. Chociaż Zoncolan jest nieco dłuższy, najbardziej strome 5-6 km Punta Veleno są tylko o 1 lub 2％ bardziej strome. W połączeniu z szorstką nawierzchnią drogi, ten podjazd jest więc jeszcze bardziej zgrabny.
Wat een ongelofelijk zware klim! Vanaf Zignago stijgt het gedurende 6km gemiddeld ruim 15％ met daarin 4km van ruim 16％. De stroken van 17-19％ blijven duren en zijn te overleven doordat je in de haarspeldbochten 10 meter respijt hebt. Halverwege zit echter een strook van 1,3km zonder bochten die eindeloos lijkt. Eens je deze strook hebt overleefd zonder af te stappen moet je fietsend boven kunnen komen, hoewel het daarna nog een eind is. De volgende 2km blijven erg zwaar, maar bevatten opnieuw diverse haarspeldbochten. Daarna krijg je een paar honderd meter cadeau waarop je je kunt opladen voor de laatste steile kilometer.
De kwaliteit van het wegdek is matig, maar prima te doen op de racefiets. Om de gaten is prima heen te fietsen, maar de ruwheid van het wegdek maakt de klim extra zwaar. De haarspeldbochten zijn genummerd van 20 naar 1. Voor de uitzichten hoef je het niet te doen. Enkel in de eerste kilometers en vlak voor de top is er zicht op het meer. De rest van de klim is in het bos. Op de top is evenmin iets te beleven. Deze klim doe je derhalve puur voor de bucket list.
Persoonlijk schaal ik deze klim hoger in dan de Zoncolan. De Zoncolan is weliswaar wat langer, maar de steilste 5-6km van de Punta Veleno zijn net 1 of 2％ steiler. In combinatie met het ruwe wegdek is deze klim daarom nóg meer harken.
| 7 km/h | 01:07:39 |
| 11 km/h | 00:43:03 |
| 15 km/h | 00:31:34 |
| 19 km/h | 00:24:55 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
