Haute Levée

Chciałem zrobić tę wspinaczkę, ponieważ jest w LBL. Podobnie jak wielu innym, nie podobało mi się to zbytnio. Ruchliwa droga, niezbyt ładna, z wyjątkiem budynku po lewej stronie na szczycie. Myślałem, że to było fajne. Po Stockeu musiałem jechać ze Stavelot do mojego samochodu we Francorchamps. W sumie był to dość długi podjazd na koniec mojej jazdy. Nigdzie nie było naprawdę ciężko, ale pierwsza część wciąż bolała.

Siedziałem w LBL, więc oczywiście musiałem odhaczyć. Niezbyt przyjemna wspinaczka, zarówno pod względem odczuć, jak i procentów. Początek jest stromy, ale wciąż mamy ścieżkę rowerową, która znika, gdy się wypłaszcza. Przy sprzyjającym wietrze lub w peletonie, nadal można tu przyjemnie podjechać, ale przy przeciwnym wietrze, po stromym początkowym kilometrze jest jeszcze trudniej. Barykada w środkowej części również nie poprawia samopoczucia.

Cieszący się złą sławą podjazd, który swoją reputację zawdzięcza głównie ruchliwej drodze N i natężonemu ruchowi ulicznemu. Pierwszy kilometr jest od razu szybki i nieco gorączkowy ze względu na wąską drogę i ciągłą obecność samochodów. Następnie wypłaszcza się i podąża długą, prostą, fałszywą płaską drogą w kierunku szczytu.

Sportowo nie jest ekstremalnie trudny, ale bardziej interesujący jako klasyczny podjazd Liège-Bastogne-Liège niż prawdziwa przyjemność.

Próba okiełznania rampy startowej z szalejącymi ciężarówkami wokół uszu nie jest uspokajającym doświadczeniem. Myślisz, że masz ścieżkę rowerową, ale tracisz ją po pierwszym zakręcie, więc procenty zmuszają cię do powrotu na autostradę. Przede wszystkim jedziesz tak szybko, jak to możliwe, aby uciec od tego środowiska. Długa ostroga jest w porządku. NIGDY NIE ZJEŻDŻAJ. Zagraża życiu, ponieważ ścigasz się między dwiema betonowymi ścianami.

Wszyscy negatywnie wypowiadają się o tej wspinaczce, ale myślę, że i tak musiałeś ją zrobić (prawdziwy klasyk). Część 1 jest bardzo stroma i trzeba ją pokonać na ścieżce rowerowej. Od zakrętu można go pokonać na ścieżce i staje się kolejnym długim odcinkiem biegowym (tutaj można naprawdę zrobić poważne różnice). Nawierzchnia jest dobra! Jechałem tamtędy kilka razy i mimo tłumów nie doświadczyłem żadnych problemów z samochodami. Musiałeś to zrobić przynajmniej raz

Pomimo tego, że jest to klasyk LBL, nie polecam tej wspinaczki. Dzieje się tak, ponieważ jest to nieprawdopodobnie ruchliwa droga, a cierpliwość panów / pań kierowców samochodów jest bardzo krótka. Nieustannie czujesz się niebezpiecznie.

Asfalt jest bardzo dobry, ale nadal zdecydowanie odradzam wspinaczkę ze względu na ruch.

Podjazd, który zdecydowanie trzeba kiedyś przejechać na rowerze, ale ja też musiałem znosić dużo trąbienia od wzburzonych kierowców od połowy wysokości. Około kilometra za podjazdem przecina się RAVel (autostradę rowerową); jeśli skręcisz tam w prawo, po pół kilometra dotrzesz do Cote d'Amermont. Jeśli wjedziesz na tę oazę spokoju, w końcu dotrzesz na szczyt Haute Levee. W ten sposób można posmakować Haute Levee (pierwszy kilometr z przylegającą ścieżką rowerową), a następnie ukończyć resztę (żałosnej!) wspinaczki w spokoju d'Amermont. Gorąco polecam!

Legendarna wspinaczka w Ardenach wśród turystów rowerowych, która niestety ma negatywną reputację z powodu wypadku autobusu z udziałem samochodu turystycznego w 1986 roku i poważnego wypadku z udziałem ciężarówki w 1998 roku, oba spowodowane awarią hamulców podczas stromego zjazdu. Po tym ostatnim wypadku podjęto decyzję o zainstalowaniu centralnego pasa na najbardziej stromym odcinku Haute Levée w pobliżu Stavelot. Minusem jest jednak to, że jezdnia jest teraz bardzo wąska. Istnieje ścieżka rowerowa, ale ma mniej niż metr szerokości, co nie jest bezpieczne dla rowerzystów. Po pierwszym zakręcie na najbardziej stromej części Haute Levée, ścieżka rowerowa i centralny pas znikają i jesteś zmuszony jechać po jezdni, na szczęście jest już szersza. Potem jest jeszcze jeden stromy zakręt i kolejne 200 metrów wspinaczki, zanim dotrzesz na "szczyt". Potem jest jeszcze ponad 2 km przy 5 procentach nachylenia na ślepej prostej, co jest dość nudne i nie jest już warte zachodu. Możesz zjechać pierwszym zjazdem na rondzie dalej, w kierunku wioski Amermont. Jeśli nadal chcesz jechać prosto, skierujesz się do Francorchamps, ale będziesz musiał się wspinać. Bardzo przyjemna wspinaczka, ale duży ruch.

Niezbyt przyjemny podjazd, ale wciąż dość trudny pierwszy odcinek. Zrobiłem to na 130-kilometrowej trasie i po prostu miałem wanne i stockeu w nogach. Pierwsza część jest dość trudna, ale do pokonania, zwłaszcza że jest bardzo regularna i można utrzymać dobry rytm, którego tak naprawdę nie trzeba zmieniać podczas pierwszej części. Było dużo ruchu i było bardzo wąsko, więc nie było ładnie, ale i tak to zrobiłem, ponieważ chciałem zrobić całą LBL.

Trzeba to zrobić raz, jeśli to możliwe, bo słynie z wpływu na LBL-peloton. Owszem jest to ruchliwa droga, ale Belgowie są mili dla rowerzystów.

To nie jest skocznia, którą bym polecał, z trzech powodów:
- bardzo ruchliwa droga
- centralne berno, które czyni je niebezpiecznym dla rowerzysty
- po stromym odcinku o długości 1 km, na szczyt prowadzą tylko długie, nieciekawe proste

Po wyjściu z betonowej osłony ta wspinaczka to nic złego. Wspaniałe widoki na szczycie. W pierwszej części nie jesteś pewien swojego życia. Wkrótce pomiń ten i złap sąsiada.

Klasyczny podjazd Liège-Bastogne-Liège i byłby to jeden z moich ulubionych podjazdów w Ardenach, bo jego profil jest dla mnie idealny... tylko ruch uliczny psuje to wszystko! A do tego dochodzi jeszcze ten centralny betonowy nasyp zainstalowany w celu zwiększenia bezpieczeństwa zjazdu, ale który w kierunku wznoszenia się uniemożliwia pojazdom odchylanie się podczas wyprzedzania rowerzystów!

Na szczęście pobocze jest teraz przejezdne na całej długości tego środkowego nasypu, co wcześniej nie miało miejsca, i nie należy się wahać, aby z niego skorzystać, jeśli trzeba będzie wykonać tę wspinaczkę. Jeśli masz wybór, możesz równie dobrze zrobić sąsiednią wspinaczkę Amermont, która łączy się z Haute-Levée krótko przed końcowym fałszywym płaskim i która jest tak spokojna, jak Haute-Levée jest nasycona.

Fajny podjazd, zatłoczony z ruchem nie było źle. Zwracaj jednak uwagę. Jeśli miałbym wybrać 1 z 2, to i tak wybiorę Cote d'Amermont. Brak ruchu, ładniejsze widoki i mniej się spłaszcza na końcu. Fajną rzeczą w Haute Levee jest to, że jest w LBL.

Szkoda, że ta legendarna wspinaczka znajduje się wzdłuż ruchliwej drogi. Na początku, najbardziej stromym odcinku, masz co prawda jakąś ścieżkę rowerową obok drogi, ale i tak jest ostrożnie. po pokonaniu zakrętów, 'ścieżka rowerowa' też jest zrobiona. Następnie kontynuuj jazdę główną drogą, ponieważ czasami ruch może być rozczarowujący.

Ze względu na utwardzone pobocze nie tak bardzo przeszkadzające w ruchu. Ogólnie rzecz biorąc, nie jest to wielka wspinaczka, ale z pewnością nie polecam jej.

Zrobiłbym go tylko wtedy, gdy nie ma innego sposobu. Bardzo ruchliwa droga. Jeżdżą szybko. Trzeba jeździć po utwardzonym poboczu, bo inaczej nikt nie przejedzie. Oczywiście zawodowcy w Bastogne Liège jeżdżą bez ruchu, co zmieniłoby sytuację. O charakterze wspinaczki wtedy: dość stromo na początku. Aż do momentu wyjścia z ruchliwego odcinka po centralnej rezerwacji. Nie zalecane.

Jeśli jesteś zmęczony swoim życiem, to zdecydowanie powinieneś zrobić tę wspinaczkę. Ruchliwa droga, pierwszy odcinek zgodnie z opisem dość stromy, ale dodatkowo skomplikowany przez betonowe bloki wzdłuż drogi. Powoduje to, że ruch uliczny przebija się tuż obok Ciebie, co prowadzi do niebezpiecznych sytuacji. Ostatnim razem zostawiłem ten za sobą i pojechałem znacznie spokojniejszym i ładniejszym côte d'Amermont, by kilka kilometrów dalej skończyć w tym samym punkcie w kierunku Francorchamps.