El Teide z San Cristóbal de La Laguna

Z Santa Cruz można dojechać tramwajem nr 1 do San Cristobal. Rzeczywiście, w mieście jest bardzo tłoczno aż do La Esperanza. Potem robi się znacznie mniej i szybko staje się jasne, że jest to mniej odwiedzana strona góry. Las jest cudownie cichy, a widoki fantastyczne. Nawierzchnia drogi jest w większości bardzo dobra, tylko podczas zjazdu należy uważać na luźny żwir i wiatr próbujący zrzucić cię z roweru z boku.

Trudna i łatwa wspinaczka: ekstremalnie długa. Potrzebowałem ponad 5 godzin na wspinaczkę, zaczynając od Tejiny przez La Esperanza.
Przed wyjazdem przednia przerzutka mojego wypożyczonego roweru nie przełączała się na wyższy bieg. Naprawiając ją pomyślałem: na Teneryfie nie potrzeba 50! I tak też się stało.
Przebijając się przez przyjemny i zacieniony las sosnowy o łagodnych zboczach, widziałem wokół siebie błękitne niebo i Ocean, ale jechałem w chmurach i na mrozie. Czy to szerokość geograficzna Sahary czy Alp?
Na wysokości 2.150 m miałem nadzieję, że spadnie na mnie słońce i maska tlenowa. Zamiast tego przyszedł zimny wiatr. Pogoda szybko się zmieniła (listopad) i cieszyłem się, że mam zimową warstwę bazową do założenia na zejście.
W końcowej części znalazłem upragnione słońce i czyste niebo (byłem wyżej niż chmury!).
Powrót: Zjechałem do La Orotava, a następnie wzdłuż wybrzeża wróciłem do domu. Planowałem przez Climbfinder i drogi były w porządku! Dodatkowe +650mt i wspaniały krajobraz, nie ma płaskich dróg na Teneryfie!
Bądź bardzo ostrożny, gdzie planujesz drogi, ponieważ ludzie tutaj są zrelaksowani i używają zrelaksowanego podejścia, podążając za linią maksymalnego nachylenia z wąskimi i prostymi drogami 25/30％ (!), aby przejść z punktu A do punktu B. Po co zawracać sobie głowę inżynierią i zakrętami?
Będziesz potrzebował dobrych hamulców, jeśli tam zjedziesz, ja miałem tylko zaciski, ale na szczęście przeżyłem, ponieważ przejeżdżające samochody były tak uprzejme, że zatrzymały się i zostawiły mi miejsce do przejechania.
Mam nadzieję, że każdy, kto spróbuje, będzie cieszył się tą wspinaczką tak jak ja, ponieważ jest to wyjątkowe miejsce z wulkanicznym krajobrazem księżycowym na końcu, warte wysiłku. Wiatr może być silny na ostatnich 7 km, niestety ruch jest duży, ale szanując rowerzystów, asfalt jest doskonały po obu stronach.

Wspaniała wspinaczka, choć odbywa się tuż przy głównej drodze w pobliżu lotniska. Następnie omija się trasę bezpośrednio przez miasto. Nawiasem mówiąc, po drugiej stronie miasta do rezerwatu przyrody Anaga jest również wysoce zalecane.
Wracając do tej wspinaczki. Pierwsze kilometry od lotniska prowadzą tam i z powrotem przez piękny las. Byłem tam w pierwszym tygodniu stycznia i ruch nie był zbyt duży. Jak tylko wyjdziesz z lasu, zobaczysz piękny widok na szczyt wulkanu i, w tym samym widoku, ocean. Dziwne i piękne jednocześnie. Krajobraz staje się coraz bardziej wulkaniczny przez całą drogę na szczyt.
Gorąco polecam.