Col de Combe Blanche z Vesancy

Za szlabanem należy skręcić w drogę, która wymaga zejścia z roweru. Następnie podążaj leśną drogą do stacji Vattay.

Po minięciu szlabanu można podziwiać piękny widok na Jezioro Genewskie i Genewę. Na początku sezonu lub po ulewnym deszczu należy uważać na kamyki i kamienie, które mogą zaśmiecać drogę. W marcu lub kwietniu na większych wysokościach może również zalegać śnieg.

Można kontynuować jazdę w kierunku ośrodka narciarskiego lub przejechać żwirem w kierunku Chalet de la Bodichon.

Jeden z najtrudniejszych podjazdów we francuskiej Jurze z Pays de Gex, ze stromym nachyleniem na początku (~15％ od Vessncy) i jeszcze bardziej stromymi fragmentami później w lesie. Odgałęzienie po 1000 m w lewo to alternatywna ścieżka z trudnym odcinkiem przez las (~400 m), dla którego najlepszy byłby rower MTB, który łączy się z inną utwardzoną drogą łączącą się z Route de la Faucille. Jadąc dalej prosto w górę dotrzemy w końcu do Col de Combe Blanche (aka Col de Puthod). Do 30 czerwca niektóre ścieżki i strefy w lesie są zamknięte ze względu na ochronę dzikiej przyrody, więc nie opuszczaj utwardzonej drogi, która po zimie może zawierać małe kawałki skał i gruzu. Droga jest otwarta dla ruchu od 1 lipca do końca sezonu rowerowego (połowa listopada), ale przejeżdża nią niewiele pojazdów. To bardzo spokojna jazda z zapierającymi dech w piersiach widokami na Jezioro Genewskie i Alpy! Przed zjazdem do La Cattay można skręcić w prawo, aby dotrzeć do alpejskiego schroniska Grande Grand (1400 m), a stamtąd wjechać do Szwajcarii, podążając za szlakiem. Utwardzona droga prowadzi następnie do La Baudichonne, która jest kolejną trudną wspinaczką na Jurę po szwajcarskiej stronie, zaczynając od La Rippe (w całości utwardzona). Jest to prywatna droga o bardzo małym natężeniu ruchu. Można więc przejechać pętlę z Vesancy do La Rippe.

Niezła wspinaczka z kilkoma trudnymi podjazdami na początek. Warto zwrócić uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze, jest punkt, w którym droga się rozdziela, a ty widzisz zakręt w lewo i inną trasę na wprost zablokowaną bramą. Prawidłową drogą jest przejazd przez bramę, choć zmusi cię to do zejścia z roweru i nie jest to najłatwiejsze miejsce do ponownego wsiadania z pedałami bez zatrzasków. Druga droga to leśna droga, która prowadzi donikąd, zaufaj mi, przekonałem się o tym na własnej skórze. Po drugie, w środkowej i późniejszej części wspinaczki nie było żadnego ruchu, ale także duże kawałki skał, które spadły z klifów powyżej, nie było to kłopotliwe w nawigacji po drodze, ale sprawiło, że zjazd był bardziej ekscytujący niż być może byłby lepszy.