Caminho do Comboio z Funchal

Od razu przyznaję: jestem oszustem, ponieważ wspinałem się na rowerze MTB z przełożeniem 32-51. Inaczej nigdy bym tego nie zrobił, bo pomyśl o najbardziej stromych metrach Keutenbergu - a potem 2 kilometry pod rząd. Po prostu okropne. W związku z tym w pierwszej części dość ruchliwy i czasami z przeciętnym asfaltem. Dalej robi się znacznie ładniej (więcej zieleni), a Tobbogan (słynne mandsledy) zbliżają się do ciebie - na prawym pasie, a na tym odcinku powinieneś jechać po lewej stronie.
Od początku podjazd robi się coraz bardziej stromy, aż do absurdalnych wartości procentowych - które, ze względu na przecinające się drogi, czasami całkowicie się wypłaszczają, co daje trochę powietrza na chwilę. Bruk na końcu daje raczej ulgę niż dodatkowe obciążenie, gdy nachylenie w końcu się wyrównuje.
Jak oceniać? Podjazd jest jedną wielką fizyczną karą (nawet na rowerze MTB, więc można się domyślać, jakie to uczucie na rowerze szosowym) i wyczerpujący psychicznie z powodu czasami dłuższych prostych i absurdalnie stromych odcinków. Z drugiej strony wyjątkowa, bo gdzie indziej można pokonać ponad 1000 podjazdów na trzech kilometrach? Dla entuzjastów 5 gwiazdek, dla innych lepiej omijać (lub pokonać tylko górną, ładniejszą część).