Passo di San Marco vanuit Olmo al Brembo

Ik wil beginnen met een kleine polemiek: deze klim zou een klassieker van de Giro d'Italia moeten zijn en in plaats daarvan ontbreekt hij al te veel jaren in het parcours van de 'Roze Race', niets om jaloers op te zijn, zoals de Stelvio vanuit Bormio (deze is veel zwaarder) en mijn geliefde Gavia vanuit Ponte. Deze zomer deed ik hem voor de tweede keer, in vergelijking met de eerste keer, toen ik startte vanuit San Giovanni Bianco, ben ik deze keer vanuit huis begonnen, langs het hele fietspad van Val Brembana om vervolgens naar Morbegno te klimmen, naar Lecco te gaan en het laatste stuk naar huis met de trein af te leggen. Dan nu de technische analyse. Deze klim heeft alles behalve één ding: regelmaat. Prachtig landschap, goed asfalt, maar de hellingen zijn nooit constant. Het eerste stuk naar Mezzoldo zet je aan om door te zetten, vanaf dat dorp verandert het verhaal volledig. Er is een opeenvolging van zware stukken met pieken van 15/16％ tot aan de dam. Na de dam vlakt het af om vervolgens de genadeklap uit te delen praktisch helemaal tot aan de top. Dit laatste harde gedeelte wordt gekenmerkt door constante haarspeldbochten op 10/11％. Een klim die niet mag ontbreken op het palmares van een fanatieke fietser!

Omdat ik niet veel ervaring had op deze lange en veeleisende beklimmingen, begon ik een beetje timide. Met 34 / 34 verhoudingen klom ik goed. Het eerste deel van de route klimt langs de rivier en door bomen, er is geen landschap te bewonderen maar je bent gefocust op het houden van je trappen. Naarmate de hoogte toeneemt, worden de bomen dunner en kom je in het klassieke alpenlandschap. Ik ging op een doordeweekse dag, dus er was weinig verkeer en het enige 'lawaai' was het rollen van mijn fietsketting en de koebellen van grazende koeien. Toen ik op de top aankwam, heb ik me afgedekt omdat de wind het koud had: ..... Daarna heb ik paddenstoelen met polenta gegeten en bier gedronken om een fantastische dag af te sluiten. Ik kom graag terug

Ik ben niet bijzonder goed getraind en in feite werd deze klim mijn dood. In feite - afgezien van een paar korte stukken met minder zware hellingen - haal je nooit adem. De klim aan de Valtellina-kant viel me minder zwaar, hoewel hij langer was. Vanaf de pas, na 12 km, ligt aan de linkerkant de contrada Scaluggio. Er is een licht stijgend stuk en na een paar meter is er een wasfontein met heel fris water.

Mijn beoordeling begint met een vooronderstelling, namelijk dat ik al enorm veel pijn in mijn benen had voordat ik ging trappen en dat het zeker geen goede keuze was om de San Marco na Selvino te doen. Dus ik vond de beklimming echt zwaar. De eerste 5/6 km zijn een goede warming-up, daarna begin je te klimmen en kom je nauwelijks onder de 8％. De extreem vochtige dag met zeer lage bewolking sloot mijn uitzicht volledig uit. Het was moeilijk om meer dan 3/5 te geven omdat het in the middle of nowhere was met een ijzige wind op de top. Technisch gezien is de klim echter prachtig en na de dam wordt het zwaar. Ik raad aan om te kijken naar het hoogteverschil (hoewel het een beetje demotiverend is) en niet naar het aantal haarspeldbochten dat heel hoog begint. Een echte aanrader, voor herhaling vatbaar onder menselijke omstandigheden

Het begint met een lage helling vanaf Olmo al Brembo, slechts een paar haarspeldbochten voor de Mezzoldo dam waar de weg een paar honderd meter vlakker wordt en dan klimt met een constante helling van ongeveer 10％ naar de top... als je de San Marco schuilplaats ziet, denk dan niet dat het voorbij is, want de laatste twee haarspeldbochten moeten nog genomen worden en die zijn zwaar! Het landschap tijdens de beklimming en op de top zijn echter zeker de moeite waard

een van mijn favoriete beklimmingen. vanaf olmo begint het rustig en gedurende ongeveer 6-7 km is het zeer goed te rijden...vanaf daar wordt het moeilijk met verschillende stukken met dubbele cijfers. pas na de dam komt er een beetje rust met een lichte helling van een paar honderd meter. in het laatste deel zijn de hellingen altijd hoog met verschillende haarspeldbochten tot aan de refuge...de laatste 2 km tussen de rotsen...op de top een adembenemend uitzicht van beide kanten op bergamo en valtellinese. asfalt meestal in uitstekende conditie.

Uitdagende klim die een goede training vereist.
Het begin is rustig en na een paar kilometer wordt het zwaar op verschillende stukken tot je het vlakke gedeelte van het kunstmatige meer en de schuilplaats bereikt. Vanaf daar begint het laatste deel dat zwaar is met talloze haarspeldbochten met stukken op 12/13％.
Prachtige uitzichten.
Veel verkeer met motoren die overal heen zoeven.
Een must-do in ieder geval.

Ik ben vandaag naar boven gegaan, een nazomerzondag met semi-herfsttemperaturen die misschien gedeeltelijk het altijd overvloedige motorverkeer op deze wegen beperkten (er was geen gebrek aan fenomenen die reden alsof ze op een racebaan waren). Aan het begin is er een mooi stuk met lage hellingen dat je in staat stelt om op te warmen zonder vermoeid te raken, maar zodra je het stadje Mezzoldo bereikt, wordt de weg steiler en sta je voor de 3 km, naar mijn mening de zwaarste van de hele klim. Zodra je de Ponte dell'Acqua dam bereikt, wordt de weg een paar honderd meter vlakker en kun je je psychologisch voorbereiden op de laatste haarspeldbochten (genummerd en genoteerd): afgezien van de eerste km op 10％ vond ik de rest rijdbaar zonder verborgen valkuilen, het ergste was de koude wind die bijna constant tegen je in blies. De enige fonteinen op de klim zijn te vinden in de stadjes.

Een prachtige klim die heel zacht begint en dan voelbaar wordt... adembenemend landschap omringd door natuur. Ik vond geen waterpunten behalve een schuilplaats, maar tegen de tijd dat je de top bereikt. Leuk om te proberen

Zware maar spectaculaire klim (vooral in het tweede deel) die je meeneemt naar Valtellina. De stijgingspercentages liggen bijna altijd in de dubbele cijfers, dus je moet goed getraind zijn. Niet aan te raden op zeer warme dagen vanwege de bijna constante blootstelling aan de zon in het tweede deel van de route. De inspanning wordt echter beloond met prachtige uitzichten!

Prachtige klim, vanaf Mezzoldo constant met weinig rustpunten. Erg druk in het weekend, weids panorama en goed asfalt op sommige plekken. Zeker de moeite waard!

Een beklimming die alles heeft, panorama, moeilijkheidsgraad, delen waar je kunt rusten... een van mijn favorieten.
Uitgevoerd vanaf Lecco met een ringtocht (200 km), geweldig.
Het Val Brembana fietspad langs de route van de oude spoorweg is ook erg mooi, een aanrader.
Veel motorrijders op zomerzondagen.
Op de pas vind je altijd eet- en drinkwagens of, voor de pas, verfrissingen.
Fonteinen zijn beschikbaar bij het doorkruisen van de dorpen, niets aan het eind en op de top.

Een heel mooie klim. Ik deed hem vanaf San Giovanni Bianco, iets verderop in de vallei. In de laatste kilometers kun je genieten van een prachtig landschap. Uitdagend vanwege de lengte meer dan vanwege de hellingen, die in ieder geval vaak in de dubbele cijfers lopen. Asfalt in goede staat in 2022. Er zijn drinkfonteinen langs de route.

Ik was daar een paar jaar geleden... vertrekkend van huis (Rivolta d'Adda), deed ik 187 km die dag... een waanzinnige, unieke en prachtige route... een must do once in a lifetime!