Passo del Praderadego vanuit Valmareno

Ik ging de berg op in juni in de ochtend, toen er nog geen verkeer was. Bijna constant boven de 10％, met op sommige stukken een stijgingspercentage van 21％. Ik vond het erg leuk samen met de afdaling. Je moet uitkijken voor auto's omdat de weg op sommige plekken smal is.

Ik deed het opnieuw op 21/06/2024. Het was twee jaar geleden dat ik het had gedaan. De route loopt over het algemeen via Gus di Mel. Al vanaf de eerste paar kilometer zijn er stukken tussen 10 en 12％, dan richting Carve neigt het te vlakken en bergafwaarts te gaan naar Valmaor.
Maar vanaf daar tot Praderadego is het ongeveer 4,5 km. echt zwaar, zonder rust en ademloos, een opeenvolging van stukken van 14-15-16-18-19％ max. op een smalle en vervallen weg (ook al is er weinig verkeer, pas op voor auto's en motoren, vooral op de steilste punten). De laatste 2 km alleen een paar korte stukken op 8-9％ om je been te laten rusten, dan een laatste klim op 10-11％ naar de wegwijzer Praderadego.
Ik raad een verhouding van 34 x 32 aan, tenzij je supergetraind bent.
Afdaling naar Cison di Valmareno over een smalle weg, erg ruw, kiezels, kleine boomtakken. Pas op voor de passages met wisselende verlichting in de bosgedeelten, het risico bestaat dat je de kuilen en asfaltplekken niet op tijd ziet.
De afdaling in de richting van Belluno, naar Gus di Mel is nog erger, op de limiet voor een racefiets. Als je het kunt vermijden, zo niet, wees dan voorzichtig dat je je remmen niet verbrandt en kuilen voor de wielen...
Tot slot is er altijd een discussie geweest onder ons in het gebied over de vraag of het moeilijker is aan de kant van Belluno of aan de kant van Treviso. Aan de kant van de Cison di Valmareno is de klim constanter met stijgingspercentages tussen 9-10-14％ max., je kunt het trapritme beter oppakken en profiteren van de haarspeldbochten. Voor mij is het de "makkelijkste". Aan de Gus-kant van Mel kan het je voor de gek houden tot Carve en Valmaor, maar vanaf daar presenteert Praderadego de "bill" in 4,5 km. echt zwaar, vooral de eerste 2,5 km. Ik heb fietsers praktisch zien omvallen tijdens de klim.

Ik vond deze klim niet erg leuk. Aangetrokken door de zeer interessante hellingen, vond ik een ruw asfaltoppervlak dat slecht werd onderhouden (waardoor ik in een bijzonder steile haarspeldbocht van mijn fiets viel) in combinatie met een panorama dat niets bijzonders was. Deze elementen maken de klim voor mij absoluut te vermijden, tenminste op een racefiets. Als je daarentegen op een mtb- of gravelmotor zit, kun je hier langs om richting Malga Canidi te gaan en dan (alleen mtb) eventueel aan te sluiten op de Madean-weg.

Ik wil er wel op wijzen dat mijn ervaring van een paar jaar geleden dateert.

Uitdagende klim, vooral in het eerste deel bij de uitgang van de stad voor een paar honderd meter en dan in het centrale deel met de haarspeldbochten.
Zeer weinig verkeer, wegdek in redelijke staat.
Omdat hij bijna volledig beschut is door bomen, is hij uitstekend geschikt als zomerklim.
WEES VOORZICHTIG BIJ HET AFDALEN!

Mooie en zware klim door het bos en de rotsen. Soms is de weg niet zo goed, maar altijd geschikt voor de racefiets. De weg is vrij smal dus het is opletten als er auto's komen (maar het is geen straat voor auto's dus het is mogelijk dat je niemand tegenkomt). Het middelste deel is vermoeiend.
Als je van woeste klimmen en verborgen wegen houdt, is dit er een om op te letten.