Nufenenpass vanuit Airolo

Ik heb deze klim in de herfst gereden. Zeer weinig verkeer, en wat een mooie herfstkleuren! Zowel in de klim vanuit Airolo omhoog, als naar beneden richting Brig. Wel weer warm aankleden op de top!
De weg is van goede kwaliteit en gaat met redelijk (voor Zwitserse begrippen) vriendelijke percentages omhoog.

Prachtige niet al te lastige klim vanuit Airolo. Goed weer om te fietsen, niet zo enorm druk als de Stelvio waardoor het fietsen ook prettiger is. Prima wegdek.

Wij hadden medio juni 2024 de unieke mogelijkheid om hier te fietsen toen de pas nog dicht was, maar er wel nog veel metershoge sneeuw lag. Vanaf Airolo was dat een bijzondere ervaring, omdat we meteen vanaf de eerste kilometer niemand tegenkwamen. Geen fietser, geen auto, niks. Alsof je door een mooi post-apocalyptisch berglandschap fietst over een brede weg. De hoge sneeuwmuren, gemzen op de weg en de stilte en de rust zorgden voor een 5-sterren ervaring. Zonder de sneeuw en de stilte zou ik er maar 4 sterren voor geven, want in alle eerlijkheid is het dan niet een enorm spannende of interessante pas aan deze zijde.

Ja, de klim duurt eindeloos en gek genoeg vonden we het stuk tot Airolo zwaarder dan de pas, maar het is wel een bijzondere bucketlist-ervaring om zo lang te klimmen.

Leuke in ‘t begin rustig oplopende beklimming. Het mooiste stuk zit in de 2de helft van de beklimming. Er lag niet heel wat sneeuw tegen de bergwanden en dat maakte de beklimming des te mooier. Zelfs de steenbokken kwamen tot aan de weg een kijkje nemen als ik er passeerde.

Was voor mij de laatste klim op de ook door jullie aangeraden ronde Furka/Gotthard/Nufenen, gefietst (in wijzerszin) op 30/08/2019.

Klim start met een lange gezapig klimmende aanloop licht draaiend van dorpje tot dorpje,het dal van de Ticino rivier volgend, die we een aantal keren over fietsen.
Eens over de helft wordt de begroeiing en bewoning schaarser en begint ook het stevig klimwerk (stroken +8％) met haarspeldbochten omhoog tegen de rotsen van de rechter valleiflank. Het fantastische berglandschap wordt naar het einde toe wat ontsiert door hoge elektriciteitsmasten en draden maar ze geven je wel een idee waar de top is.
Laatste kilometer is iets minder steil om aan het meertje op de pashoogte uit te komen en te genieten van 360° panorama inclusief windmolens op één van de hoogste Zwitserse bergpassen. Er is horeca en een souvenirshop.

Mooie lange topklim waar doseren van je krachten heel belangrijk is.
Opmerking: Regelmatige afstandsbordjes tot de top (met fietsinfo) heb ik wel gemist maar die zijn in Zwitserland nog niet ingeburgerd.