Monte Pirio vanuit Luvigliano is een klim in de regio Padua. De klim is 1.5 km lang en overbrugt 191 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 12.7%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 262. De top van de klim bevindt zich op 219 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 1 ervaring over deze klim en uploadden 7 foto's.
Straatnaam: Via Cesare Pollini
4.0 door David_BianucciDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Italiaans.De klim is genomen vanaf de SP 98 weg die Torreglia en Luvigliano verbindt (we zijn in dit tweede gehucht). Dit is een zeer interessant gebied vanwege de nabijheid van Villa dei vescovi en de gemeente Torreglia. Gelukkig is de beklimming kort (slechts anderhalve kilometer), want afgezien van de eerste driehonderd meter en de laatste honderd meter, daalt het stijgingspercentage nooit onder meer dan aanzienlijke niveaus, en dwingt het bij verschillende gelegenheden om rekening te houden met zware ... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
De klim is genomen vanaf de SP 98 weg die Torreglia en Luvigliano verbindt (we zijn in dit tweede gehucht). Dit is een zeer interessant gebied vanwege de nabijheid van Villa dei vescovi en de gemeente Torreglia. Gelukkig is de beklimming kort (slechts anderhalve kilometer), want afgezien van de eerste driehonderd meter en de laatste honderd meter, daalt het stijgingspercentage nooit onder meer dan aanzienlijke niveaus, en dwingt het bij verschillende gelegenheden om rekening te houden met zware stukken in de buurt van 20%, zonder echter rustpauzes in te lassen. De centrale negenhonderd meter "hebben een gemiddeld stijgingspercentage dat ik schat rond de 16%, en dit zegt alles over de zwaarte van de klim. Er is vooral veel geduld en concentratie (en kracht) nodig om de haarspeldbochten te nemen, die als ze aan de buitenkant worden genomen, als het verkeer het toelaat, zeker overkomelijker zijn dan aan de binnenkant.
Het asfalt is niet ononderbroken, maar ook niet een van de armoedigste. Het uitzicht sluit zich tussen de bomen op het moeilijkste deel van de klim, maar biedt verder prachtige uitzichten op de omliggende heuvels.
De afdaling is een van de gevaarlijkste in de Euganean Hills. De helling, de smalle weg en de aanwezigheid van blinde haarspeldbochten dwingen je om voortdurend op de rem te trappen. Met nat asfalt is het vooral noodzakelijk om met een zeer lage snelheid af te dalen als je niet het risico wilt lopen dat het achterwiel blokkeert en je echte evenwichtsoefeningen moet doen om niet liggend te eindigen.
Al met al een droge en zeer zware klim, misschien wel degene onder de Euganean Hills die de grootste gaven van pure kracht vereist om te overwinnen.
La salita si prende dalla SP 98 che collega Torreglia e Luvigliano (siamo in questa seconda frazione). Si tratta di una zona molto interessante per la vicinanza di Villa dei vescovi e del comune di Torreglia. Fortunatamente l'ascesa è breve (solo un chilometro e mezzo), perchè esclusi i primi trecento metri e gli ultimi cento la pendenza non scende mai sotto livelli più che ragguardevoli, e costringe in più riprese a fare i conti con durissimi tratti prossimi al 20%, senza presentare peraltro segmenti di riposo. I novecento metri "centrali" presentano un pendenza media che stimerei intorno al 16%, e questo la dice tutta sulla durezza della salita. In particolare occorre molta pazienza e concentrazione (oltre che forza) per superare i tornanti, che se presi sul lato esterno, quando il traffico lo consente, sono sicuramente più accessibli che non dal lato interno.
L'asfalto non è continuo ma nemmeno tra i più malandati. Il panorama si chiude tra gli alberi nel tratto più duro dell'erta, per il resto fornisce belle viste sui colli circostanti.
La discesa è tra le più pericolose si trovino sugli Euganei. La pendenza, la strettezza della strada e la presenza di tornanti ciechi obbliga a tenere costantemente tirati i freni. Con asfalto bagnato occorre in particolare "calarsi" a velocità davvero basse, se non si vuole rischiare il blocco della ruota posteriore e manovre di vero e proprio equilibrismo per non finire sdraiati.
In definitiva una salita secca e durissima, forse quella che tra gli Euganei richiede le massime doti di forza pura per essere affrontata.
| 7 km/u | 00:12:52 |
| 11 km/u | 00:08:11 |
| 15 km/u | 00:06:00 |
| 19 km/u | 00:04:44 |
Deze pagina is beter in de app