Korenweg

Een steile tweetrapsklim door open akkerland die mentaal én fysiek prikt, met een korte afdaling halverwege en een laatste venijnige uitsmijter op smal, matig wegdek in een verder fraaie, rustige omgeving.

Lastig ding: je hebt bij het opdraaien uitzicht over het enorm steile eerste deel. Maar na dit deel ben je er nog niet - tussen de bomen verscholen zit nog een laatste steile stuk - pittig.

Mooie en pittige klim in een prachtige omgeving. Weg kan wel viezig zijn. En je hebt ook dikke pech als je vanuit Colmont de afdaling neemt, maar je moet remmen voor verkeer op de Vrakelbergerweg. Dan kun je naar een PR wel fluiten.

Eén de pittige klimmetjes aan weerszijden van de Vrakelbergweg. Deze is een tweetraps klim. Je gaat vanaf de Vrakelbergweg 250 meter gelijk flink omhoog. Daarna vlakt het af en daal je zelfs een stukje. Vanaf 650 meter gaat tot het de top dan weer omhoog. Zowel in het eerste als tweede deel lopen stukken v.w.b. stijgingspercentage in de dubbele cijfers.

Deze voel je twee keer. Je krijgt namelijk na het eerste deel een korte afdaling cadeau, waarna je direct nog eens aan de slag mag voor ronde 2. De weg is smal en het wegdek is niet fantastisch.

Klim vergelijkbaar met de parallel gelegen ribbelheideweg naar het plateau van Elkenrade. Prachtige omgeving!

Ik verkeek me flink op de Korenweg. Ik had het niet in mijn hoofd alszijnde een echte klim. Bij het afdalen vanaf Colmont en het oversteken van de Vrakelbergerweg (even goed uitkijken) lijkt het namelijk ook helemaal geen beklimming. Je ziet de weg kaarsrecht vooruitlopen tussen de akkers. Met volle wind tegen worstelde ik me omhoog en werd het toch flink steil. En toen, na een korte afdaling nog zo pittige knik. Geen waanzinnig mooie klim, maar wel één waarop je jezelf of anderen pijn kunt doen.

Mooi rustig weggetje, steil omhoog en als verrassing een korte afdaling en nog een steile uitsmijter.

Deze klim is zeer overzichtelijk en op stukken ook behoorlijk steil. Dat kan wat angst inboezemen in de eerste meters. Het allerleukste aan deze heuvel is het aanzetten in de afdaling halverwege en daarna zo ver mogelijk bergop proberen te sprinten. Bonuspunten omdat je dwars door de maaivelden aan het rijden bent, wat een extra dimensie geeft aan de klim.

Deze klim is mentaal even slikken (en dus een uitdaging) als je de kaarsrechte weg zo tegen de helling ziet liggen, en dan staat de boom "bovenop" nog maar halverwege de klim. Eerste deel is flink steil. het tweede stuk ook maar dan kan je met de afdaling er voor iig nog een aanloop nemen. Bij de bosrand is het wel over met de percentages.

Zoals zo vele klimmen rondom de Vrakelbergerweg vrij steile stukken. Het begint meteen goed, dan op het stukje afdaling 'm even op de grote plaat leggen en kijken hoe ver je daarna komt.

Deze weg loopt vanuit het dal ongeveer west-oost. Bij de overwegende westen wind in Nederland fiets je dus als je naar beneden gaat tegen de wind in en dus wanneer je naar boven gaat met de wind in de rug.
Tip: Om bij het naar beneden fietsen weer de wind in de rug te hebben kan je het beste achteruit fietsen.